Common Sense In Tagalog Novels & Stories

Basic. "What? My God! What the heck? Proud na proud ka pa talaga sa english mo, huh? Magkaibigan nga kayo, 'birds of the same feather flock together!" Pinandilatan niya pa kami ng mata at ipinaypay ang kamay upang mahimasmasan siya. Bakit mali ba ang english ko? Parang tama naman ah?

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Sunod-sunod kong tanong sa kanya. "Tss. Bakit naman hindi ako marunong magsalita ng tagalog? Eh, nakakaintindi nga ako hindi ba? so, it means I can understand and speak too, I can do both. Tss." Sabi ng pabidang lalaki. O____O

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."

parang batang nag tatampo na sabi nito Natawa siya. Hinaplos niya ang muka nito "Syempre kasma ka. maiiwan kaba naman" hinalikan niya ang pisngi nito saka ipinag patuloy ang pag kain. Natigilan naman ito at napatitig sa kanya napansin niya naman iyon kaya tinaasan niya ito ng kilay "Bakit ganyan ka makatingin?"

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Lumalaki na rin ang butas ng ilong nito palatandaan na sobrang exxagerated. Bopols din tong baklang to pag kami nahuli ng PLDT lalong wala kaming one hundred thousand. Di niya ba alam na bawal ang cellphone while driving? Ano bang pakialam ko sa Theus na yan? Anang isip niya. "Gaano ba kasi ka yaman at ka kilala yan na parang aligagang-aligaga kayo?" Simpleng tanong niya. Kunot ang noo na tinignan siya ng dalawa. Napalunok siya agad at napahawak

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)