Novel & Cerita Common Sense In Tagalog

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

nag cross arms pa ako sa kaniya “Sabi ko nga hehe” “Edi nasa panganib pala ang buhay mo Katanaya eh, hindi simple lang dito sa Peridian dahil tulad nang pagkakaalam nyo maraming masasamang nilalang dito katulad namin ang dami naming nakakasalamuha araw-araw ng iba't-ibang halimaw”

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

ah basta hindi ko alam! "Hindi ko alam" sagot ko nalamang pero bigla itong umupo sa harapan ko "pano ko malalaman ang mangyayari o mararamdaman ko kung hindi naman mangyayari ang sinasabi mo at isa pa bakit naman ako aasa na buhay pa siya" dagdag ko "kung buhay ito di sana nag pakita siya sakin"

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Biglang sabi niya "Umiibig? Imposible." Hindi pwede. "Bakit naman imposible?" Napapikit ako sa naging tanong niya Hindi imposible na mahulog ako pero ang problema ay hindi pwede. I am not allowed to. "Hindi na mahalaga ang rason na meron ako." Sagot ko tsaka tumayo "I need to go, and you should go home too. Delikado sa labas." Sambit ko pa

"Para sa akin gusto ang tamang salita na dapat gamitin para ipahiwatig ang nararamdaman ko sa'yo. Hindi naman kasi pwedeng... Mahal kitang pakasalan, mahal kitang yakapin at halikan." Siguro kung katabi ko lang siya ngayon ay nabatukan ko na. "Alam mo, ang talino mo pero bakit ganyan ka?! Common sense naman diyan! Pilosopo ito, oh!" "Hindi laging nagagamit ang common sense, Marciella! Bakit? Nagamit mo ba iyan nong mga panahong kami pa ni Cylla? Like, common sense na lang na ikaw talaga ang gusto ko kaysa sa kanya?"