Constructive Criticism In Tagalog Novels & Stories

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas

"Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasabihin ng iba at di rin mahalaga kung di ka malakas, ang mahalaga na alam mo

"Dramatic? Takot na takot ako kagabi!" "At ngayon nandito ka na, ligtas sa loob ng kotse ko, kaya pwede ba, manahimik ka na lang muna?!" singhal niya, pataas nang pataas ang boses. "Sinundo kita ngayon, 'di ba? Sinusubukan kong bumawi sa'yo pero nakakabwisit na yang ugali mo." Ang mga salita niya ay parang sampal sa mukha ko.

"I'm sorry!" Naikuyom ni Conrad ang kamao dahil sa salitang binitiwan ni Laurenzo. Hindi pa naman ito tapos magsalita ngunit nanghihina na siya dahil sa galit dito at pangungulila sa anak. "Ginawa ko lamang ang sa tingin ko ay nakabubuti sa lahat," mahinang paliwanag ni Laurenzo. Galit na kinuwelyohan ni Conrad ang kaibigan. "Tama? Tama ba ang itago mo ang anak ko at paniwalain akong patay na siya?"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Nasapak niya ng wala sa oras ang kanyang sarili para kolektahin ang kanyang katinuan. “Wait! Did I just say he’s cute! Oh no! Erase, erase, erase! He’s not cute! He’s a monster!” pagtatama ni Leigh sa kanyang sarili habang umiiling nang mariin. Ano bang nangyari sa iyo Leigh kung ano-ano na lang iniisip mo. Siya cute? ‘Yong halimaw na ‘yon? Okay ka lang ba Leigh? Oh com’on Leigh wake up! Alam mong halimaw siya so paano magiging cute ang isang halimaw na tulad niya. Com’on! Wake up! Bring yourself to reality! Ano ba ito?

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

panimulang anito habang nakatalikod pa rin. "I can only say one thing, I don't like people who are liars!" Makahulugang anito. "Pwede po ba tagalog wala po kasi kaming maintindihan sa sinasabi nyo!" Magalang na ani Pedro habang nakayuko. "Fvck!" Anito. "Okay! Okay!" Pagsang ayon nya sa sinabi nito.

Ahhhhhhhhhhhhhhh! Sorry na! Oo na! malaki na yung talong mo! Ano ba ang ginawa ko para gawin mo ito sa akin! Wala naman akong pinagsabihan ng nararamdaman ko sayo. Wala naman diba?! Masyado na ba akong halata. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.