Constructive Criticism In Tagalog Novels & Stories

Mahabang pagpapaliwanag ko. Anong iniisip nila? Lahat ng ginagawa nila dapat sabihan ng maganda? Sorry but reality is painful. Kahit na maganda man ang gawa mo, walang perpektong gawa kaya mag-expect ka nang may magbibigay ng kritisismo sa gawa mo. Minsan nga kritisismo na maaaring ikasira ng confidence mo sa sarili. Pero kailangang tanggapin lahat ng iyon, para malaman mo kung saan ka nagkulang. Para mas maging mahusay ka.

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

Kaagad din naman akong tumango "Ang kotse mo ay naubusan ng gas. Mabuti na lang at na rescue kita bago pa tumaas ang tubig.----" wika niya "Ano ang ibig mong sabihin?" kunot noo kong tanong "Balita ko, masyadong mataas ang baha sa lugar na dinaanan mo kahapon. So I have suggestion...kung gusto mong lumuwas ng Manila sasamahan kita." nakangiting wika niya

medyo pasigaw narin na Sabi ko. I hate poeple who can't understand a simple word. "Aha? Nasaan Kayo? Pupuntahan ko nalang Kayo,para naman makasigurado akong Hindi mo ninakaw yang phone Niya,and also I want to know you,Hindi ko Alam na may iba pang kaibigan Ang Anak ko..". Sabi niya,pinagkamalan pa talaga akong magnanakaw tsk! Sa ganda kong Ito? May pera at resort kami.

“Kahihiyan na nga ang pagkabuhay mo, dadagdagan mo pa!” "You keep on defending this abhorrence! Wala siyang ginawang tama, Diego. Ni isa, wala! I shouldn't have agreed for her to take tourism. It's a disgrace to the family tradition! Everything she does is a disgrace. She, herself is a disgrace. An abomination. Bastarda!"

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

"Are you listening?! You're embarrasing!" Nakanguso akong humarap at nagmamaktol. "Kuya naman, e. I hate you. It's not my fault, it's her fault. Bakit ka ba humingi ng pasensiya roon? Sila ang mali. Nanahimik lang ako!" Nakuha ko lang ipadyak ang isa kong paa. Pumikit siya at tinitigan ako sa mga mata. Nakipagsabayan ako pero hindi ko kaya kaya umiwas ako. "Hindi sa lahat ng oras ikaw ang tama. Babaan mo rin ang pride mo."