Corpse Tagalog Novels & Stories

Ivy Mahigit isang linggo na ang lumipas ng mangyari ang insidenteng pangloloob ng takas sa bilangguan na tauhan ni Ka Tano. Takot na takot talaga ako ng panahon na yun. Akala ko mamamatay na ako sa kamay ng lalaking yun. Akala ko magagaya na ako sa mga napapanood ko sa balita na bangkay na lang natagpuan ng mga mahal nila sa buhay. Wala na akong nagawa kundi ang tahimik na umiyak at magdasal. At salamat talaga at dininig ng Diyos ang dasal ko. Dumating si Jeiz at iniligtas ako. Mabuti na lang talaga at walang masamang nangyari sa amin ni manang Sol. Nahuli din naman agad ang suspek.

sarkasatikong tugon niya. “Pumasok na tayo sa loob,” aya ni Prelim. Unang pumasok sa loob ng store si Benjamin, sinundan naman siya nina Tisay, Kailyn at Prelim. Iginiya pa ni Benjamin ang mga kaibigan niya patungo sa likod ng counter kung saan niya nakita ang duguan na bangkay ni Samuel. Nguni’t napahinto at nagtaka siya nang mapansin niyang wala nang bakas ng dugo sa sahig.

Maya't maya bumagsak ako sa lupa at mahinang napadaing dahil sa pagkakatama ng katawan ko sa sahig. Masakit man ang katawan ko dahil sa pag-atake niya sa akin ay pinilit ko pa ring bumangon. Nagpatubo ako ng malalaking rosas na mayroong mga tinik sa mga bunganga nito at sabay sabay inatake ang impostor ni Snow White. Mabilis lang niya itong nagawang gawing yelo bago pa ito makalapit sa kaniya.

THIRD PERSON'S POV Nataranta ang lahat nang may sumigaw na nasisira na ang harang ng dark room. Dahil ang alam nilang lahat ay isang halimaw ang nasa loob 'nun. Nagkagulo ang mga tao dahil din sa nakikita nila ngayon. Si Aloisia na napapaligiran ng kulay asul na usok. Napatayo din sa gulat ang mga opesyales sa iba't-ibang lugar.

Hinawakan niya ang kamay ko at hinila palabas. Panay ang buntong hininga niya. Dinala niya ako sa sasakyan na itim. "Get in." Napatingin naman ako rito. "Huwag na lang pala palaka, ibili mo na lang ako ng corpse," saad ko rito. "Jesus! W-what?" "Corpse. Mahirap kasi makahanap ng corpse, kaya tulungan mo na lang ako maghanap."

Isang malakas na sampal ang gumising sakin kaya mabilis akong napabangon. “Ano? Gising ka na? Shit ka!” sigaw ni ate. Siya ang sumampal sakin at ang sakit. Hindi ko siya pinansin bagkos ay sinuri ko ang aking katawan. Hinanap ko ang mga tama ng bala sa katawan ko dahil sa pagkakaalam ko ay dalawang bala ang tumama sakin bago ako hinila ni kamatayan papuntang impyerno.

Ashley Napakalambot ng mga labi ni Gem, nag-aalab at naghahatid ng matinding ligaya. Segundo lang ang lumipas at nagawa nang makapasok ng dila niya sa loob ng bibig ko, meeting my tongue and playing with it, strolling inside as if looking for some secrets.

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

Tila ba'y pati ang aking kabuuan ay hindi kampi sa'kin! Marahas kong pinahid ang luha na kasing bilis at bigat ng agos ng tubig na dumadaloy at nahuhulog mula sa rumaragasang tubig ng isang talon. Mariin akong pumikit at pilit kong hinila ang aking mga nag yelong paa upang umalis sa aking kinatatayuan. Ngunit bago pa man ako maka alis ay narinig kong tinawag ako ni Salem.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...