Corpse Tagalog Novels & Stories

Kahit ano pa’ng gawin nitong pagsinghap ay tiyak na malulunod pa rin ito sa sakit. Umubo ito nang umubo hanggang sa bumagsak na lamang ang mga palad nitong nababalutan ng sariling dugo sa malamig na piso. [ pisó - floor ] Tuwang-tuwa siya sa kanyang mga nakikita. Nakatirik ang mga mata ng babaeng wala nang buhay sa sahig. Nilapitan niya ang katawan nito; hanggang ngayo’y hindi pa rin siya nakukuntento.

Halos umusok na ang aking tainga at ilong dahil sa inis. "Baka naman black out? Or ganito ang concept ng restau ngayong gabi, pang-halloween." Nilingon ko siya dahil alam kong imposible iyon. Halloween? Summer na at ang tema nila ay Halloween? "Bakit kasi hindi muna tayo pumasok? Kung sarado ibig sabihin close. . . I mean hindi nila tayo maki-cater." Parang lutang si Gieselle ngayong gabi. Kung ano-ano ang sinasabi na purong mababaw naman. Hindi ako sanay na ganito siya.

Ito iyong ama ni Carmen. "BITAWAN NINYO AKO! KAILANGAN AKO NI CARMEN SA LOOB!" pilit niyang tinatanggal ang mga lalaking nakahawak at pumipigil sa kanya. "Ganyan na ganyan din siya noong namatay ang parents niya ilang taon na ang nakakalipas" malungkot na kwento ni Megumi saka kami lumapit. "Isha, ija" bati sa akin ni donya Alicia. "Lapitan mo si Spencer"

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Iba talaga ang mga teenagers! Pumasok ako kasama sina Nilo at Joko. Ang amoy ng formaldehyde, na may halong amoy ng kamatayan ay nagpainit sa ilong ko, malamig at tahimik ang silid. Itinuro ng coroner ang isang mesa kung saan nakahandusay ang isang bangkay na natatakpan ng puting kumot. Lumapit ako at tiningnan si Nilo. “Kapag handa ka na,” malumanay na paalala niya sa akin.

Via "Inhale, exhale." Bumuga ako ng hangin matapos kong sambitin ang huling salitang sinabi ko. Nasa harap ako ngayon ng isang mataas, maganda at sikat na Corporation dito sa bansa. Ang Del Valle Corporation.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Kapag s'ya ang pumapatay gamit ang kan'yang katana ay hindi n'ya ito nararamdaman ngunit ngayon na nanunuod s'ya sa sariling ina na pumapatay ng tao ay hindi n'ya maipaliwanag ang kan'yang nararamdaman. "Welcome to hell Black Lily," natigil s'ya sa kan'yang iniisip ng marinig ang boses ni Halimuyak na tinawag na Black Lily ang kan'yang ina. "B-Black Lily?"

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Hindi agad ako nakahuma. "I'm Dante Alejandro Montenegro," tipid na saad ng pamilyar na boses sa unahan. Walang kahit anong pleasantries. Napalingon ako sa gawi niya. Seryoso siyang nakatayo sa unahan at hindi man lamang mabakasan ng ngiti ang kanyang mga labi. Ibang-iba ang awra niya ngayon kumpara kagabi. Ngayon ko lang mas lalong nakita na may pagka-American feature siya. May kaunting pagka-chinito ang kanyang mga mata. At neutral naman ang kulay ng kanyang balat. He was undeniably breathtakingly handsome.