Criminal In Tagalog Novels & Stories

Pumihit ako nang tuluyan paharap sa kanya at naglakad. "Iyong pasyente ko dito, alam n'yo po ba kung ano ang nangyari sa kanya? O kung saan s'ya dinala." Within a blink of an eye gone was the smile in his lip, it was now pressed on a thin line. "Ah 'yong kriminal ba?— Crimson o Sin may pangalan 'yong tao 'yon ang itawag n'yo sa kanya!" Asik ko sa malakas na boses na umani ng pangungunot ng noo n'ya.

Tumalikod ako at pinunasan ang mga luha. "Hindi mo iyon kasalanan. Wala kayong kasalanan. It's all the fault of that fucking Lagma!" "Pero wala tayong magagawa. Oo, kasalanan niya ang lahat ng ito. Kriminal siya, kidnapper. Oo iyon na siya't lahat lahat. But what can I do? Ordinaryo na lang akong tao. I can't do anything other than what I did earlier."

Kung 'di ko iniwan si Mommy, edi sana ligtas siya kasama ko ngayon. This is... all my fault. "Hindi mo kasalanan 'yon. Kasalanan 'to ng mga teroristang 'yon. Wala kang ginagawang masama at trabaho kong ubusin ang mga 'yon para walang tao ang magdudusa katulad mo," Nagitla ako nang biglang magsalita ng Tagalog 'yung babae. What— "Isa akong agent... at gagawin ko ang lahat para ubusin ang mga sumisira sa mundong tinitirahan natin."

Malungkot niyang wika. Sa mga sumunod na araw, ang akala nilang krimen na hindi na masusundan pa, ay nasundan pa ulit ng panibagong biktima na si Lylia Mendoza, Isang Nursing Student. Nakita itong nakasiksik sa may poste malapit sa isang eskenita. Kalunos-lunos ang sinapit nito, puno ng dugo at wala ng buhay. Mayroon din itong hawak na papel na katulad ng kay Emily na "perdóname por mi pecado."

Akala ko mahal niya ako, pero ano 'to at hindi man lang niya ako kinausap bago siya nagpasya. Nasaan na ang sinasabi niyang mahal niya ako? Kung sabagay, sino nga ba ang magagawang magmahal sa isang kagaya ko na kriminal. Tama ang sinabi ni Kaitlin na isa akong kriminal. Lumaki ako sa isang sindikato. Reyna ako ng mga kalsada. Minsan namamalimos ako kasama ang ibang mga bata. Mga matanda. Mga may kapansanan na sinadyang bigyan ng kapansanan ng sindikato na kinalakihan ko noon.

"Wala na akong dapat sabihin. Talo na ako, tinatanggap ko na." "Tinatanggap?" tinaasan siya ng kilay ng babae. "Zach paalala ko lang sayo, hindi ito laro. Ito ay krimen. Kidnapping, illegal detention, at intentional assault hindi ito matatapos sa pagsasabi mo lang na tinatanggap mo." "Eh, anong gusto mong mangyari?!" biglang sumigaw ang lalaki. "Ipakulong ako? Mabubulok ako sa loob habambuhay? Aera naman, napakalupit mo!"

Biktima sila ni Karmine. Puno ng laslas ang buong dibdib at tiyan ng dalawang kriminal maging ang mga braso’t kamay nila at mga hita’t binti. Literal na naliligo na sila ngayon sa sarili nilang dugo at pawis.

patuloy niya. Mafia? Hindi ko alam kung ano 'yon. "Mafia? What is it?" tanong ko sa kaniya habang nakakunot pa rin ang noo ko. "Mafia is a group of criminals, Kali. Laganap 'to lalo na sa ibang bansa. They do money laundering and drug trafficking. They also work in black market where they can sell everything na galing sa nakaw. Like cars," paliwanag niya sa akin.

"I was drunk! Bastos ako no'ng gabing iyon pero hindi ako kriminal, okay? I kissed him! Kiss!" Gumamit pa ito ng ibang paraan sa pagtatanong! Nalukot ang mukha ni Logan. Ganito ba ang tingin ng sarili niyang kaibigan sa kaniya? "Krimen parin 'yon!" daing ni Felix bago bumunghalit sa pagtawa. "Grabe, Logan. Iba ka talaga basta inuusig ng konsensya. Hindi ka nga papasang krimenal. Ang dali mong mapaamin!"

magkahalong luha at lungkot na sabi nito “Fuck that criminal. He used someone who was vulnerable to accomplish his evil plan.” “Sir Brent willing po ako pagbayaran ang kasalanan ko. Alam kong ikakasawi ko ito dahil di basta-bastang kalaban si Sir Celso. Pakiusap ko lang ilayo niyo po ang pamilya ko para hindi sila madamay.”