Novel & Cerita Criminology Quotes

Naririnig niya ang mga sigaw na matagal nang nawala sa mundo. Nararamdaman niya ang takot na hindi kanya, ngunit tila tumitimo sa kanyang dibdib na parang sariling alaala. At sa bawat pagbabalik niya, may isang katotohanang paulit-ulit na bumabalik sa kanya: Hindi lahat ng krimen ay gustong maresolba. May mga katotohanang sadyang itinago… dahil may isang taong ayaw na mabunyag ang lahat.

"That day, he was so stressed. I was a graduating student. He got on an accident. Hit and run." "Nahuli ang may salarin?" I asked and he shook his head. "Hindi na nahuli. Naisip ko nga, baka maraming koneksyon kaya pinatakas na lang sa hustisya." Hindi ko kailanman nagugustuhan ang mga ganoong uri ng tao. Paano nila nakakayanan na may madisgrasyang tao? May nasasaktan sa mga mali nilang ginagawa. Hinahayaan lang din nila takasan ng salarin ang krimen niya dahil mapera. Justice never worked well on today's generation.

Ano ba naman tong tanong ni sir! "Syempre sir hindi po." Confident na sagot ko, malamang! Kahit nga pambubully dito sa school 'di ko magawa eh, pagpatay ng tao pa kaya? Haler! Di kaya ng konsensya ko 'yon! "Tama yan Ms. Vasquez, kaya patuloy na tumataas ang krimen sa ating bansa ay dahil na rin sa kahirapan.. " tuloy tuloy ang discussion niya.

“Sickness is not and will never be a valid excuse to commit any type of crime.” “Kapag naging mahirap po kayo patron, mauunawaan niyo po kung bakit niya nagawa ang bagay na tulad nito. Life sometimes leave us with no choice,” sambit ni Uno. Tumaas ang kilay ni Don Fridman. “No, Uno. Palagi tayong may pagpipilian. Iniisip lang nating wala pero mayroon. Unlike chances, choices always exists. Mas pinipili lang talaga ng ilan kung saan sila mas madadalian without thinking about the consequences of their actions.”

“Oh, definitely. Sometimes, family members are the easiest targets. They’re weaker, more vulnerable. And their deaths send a stronger message.” Napansin niya ang tila pagkukunot ng noo ko, kaya’t agad niyang idinagdag, “Why do you ask? Nakalimutan mo na ba agad? Hindi ba’t palagi tayong magkasama sa mga krimen?”

"Pero parehong masasama.... Pumapatay ng mga tao." Narinig ko ang pag buntong hininga nito. "Bakit ngaba may batas ang mundo? Dahil sa mga krimen na nangyayari, hindi ba? Krimen na pag nanakaw, pangingidnap, pananakit sa kapwa, pangungurakot o ano pang matatawag dyan na krimen pero ang higit sa lahat ay ang pag patay. Pag patay na hindi lang kami ang mga bampira ang gumagawa kundi pati kayong mga tao ay nagagawa rin yun." Sat sat nito.

Inis na binitawan niya si Crassus at saka tinitigan ito. “Get a grip on yourself,” Rothan warned Crassus, his voice stern. “You're going too far. Don't let your desire for revenge cloud your judgment, or you'll end up seriously hurting them.” Baka masampahan ka pa nila ng kaso," pagpapaalala niya. Binalingan niya ang mga kriminal. “Look at what you did. Namumutla na iyong mama. Baka maipakulong ka rin nila sa pinaggagawa mo.” “You think they can?” Crassus asked arrogantly. He snorted. “What I did wasn't nearly enough.”

Taas na kilay kong tanong sa kanya. He shrug his shoulder and smile triumphantly. "It's a Eul thing, just name it and I'll steal it for you." Aniya gamit ang kampante n'yang boses. Ngumiti lang ako saka tumango. Miscreant Mafias are like group of bad people who's expert with the different field of crimen and wrong doing, and I guess, Crimson Cruorem is on the top list of them. "Lorcan ikaw na ang bahala sa iba pang mga awtoridad na nakakalat sa labas ng court room, pati na rin sa lugar na malapit sa mismong building." I mumbled before I rose to my sit and flashed a fake smile.

Sinabi niya sa isang malalim ngunit matalim na tono, "Nasusunog ang parke sa kagubatan, at ang firetruck ay nagmamadali upang patayin ang apoy at iligtas ang mga tao. Ngunit, ikaw naman ay sumasakop sa emergency lane at hindi ka man lang umaalis. Gumagawa ka ng krimen, alam mo ba iyon?" Napatingin si Samuel kay Thomas. "Sino ka? May karapatan ka bang magsalita dito? Umalis ka!" Lumapit si Thomas sa kanya. "Bilang pamilya ng isang pulis, hindi ka nagpapakita ng magandang halimbawa para sa mga tao, ngunit nakagawa ka ng krimen kapag malinaw mong nalalaman ito. Doble ang kasalanan mo!

Halata din ang sobrang disappointment at hindi makapaniwala sa kanyang mukha. "You are now thinking like a criminal. Do you think that's acceptable? In any ways, wala akong makitang dahilan para gawin ninyo iyon. Yung lulunurin ninyo ang inyong mga kaklase without any particular reason? At kahit nga may dahilan ka, never pa ring magiging acceptable yun. Any reasons na maaaring makadala sa inyo sa kasamaan, lalong-lalo na sa isang krimen ay never magiging acceptable."