Quotes About Crime And Punishment Novels & Stories

“Nakilala ko si Mr. Smith na nirerespeto ng mga kriminal. Nasentensyahan siya ng habangbuhay na pagkakakulong dahil sa murder at 15 taon na siyang nandoon. Bago siya makulong, may-ari siya ng isang bar sa Coralia, isang negosyante na maraming kaibigan. May pera siya, status, at kaya niyang makuha ang lahat ng gusto niya sa Coralia. “40 taon siyang nasa negosyo, at kahit nang imbestigahan siya, mayroong aako ng kasalanan niya, at malilinis ang pangalan niya. Pagkatapos kong makalabas, hindi ko alam kung anong dapat kong gawin, kaya binisita ko siya. Sinabi sa akin ni Mr. Smith ang tungkol sa karma. Kapag pinili nating magtanim ng kasamaan, kasamaan din ang aanihin natin. Sa oras na piliin nat

At natuklasan ko rin na sa bodega pala ng isang coffee shop kami ikinulong na kung saan malabong mahanap ng mga owtoridad. Nilibot ko ng tingin ang buo naming paligid, ang lugar na ito ay perpektong-perpekto para makagaw ang malagim na krimen ang isang kriminal, na kung saan walang ibang makakaalam at walang ibang makakakita. Sumagi sa isipan ko ang tungkol sa librong binasa nuon ni Jake, nuong nag-aaral siya sa bansang Russia. Ang librong tinutukoy ko ay yung tungkol sa kriminal na gumawa ng krimen na walang ibang nakakaalam kun'di siya lamang.

“Iyan ay dobleng panganib. Ang panganib sa kaso ko, at ang panganib sa iyong career.” “Ang panganib ay hindi bagong kaibigan sa atin,” aniya, sinisikap na i-mirror ang kanyang ruthlessness. “Ngayon, kailangan ko ng Final Defense Statement ninyo. Ang *personal na appeal ninyo sa jury.” “Ang Final Defense Statement ko ay simple,” sabi ni Vladimir, ang kanyang mga mata ay nanatili sa kanya. “Wala akong ginawang anumang criminal intent. Ako ay isang businessman na mali ang pag-unawa sa batas.”

“Sickness is not and will never be a valid excuse to commit any type of crime.” “Kapag naging mahirap po kayo patron, mauunawaan niyo po kung bakit niya nagawa ang bagay na tulad nito. Life sometimes leave us with no choice,” sambit ni Uno. Tumaas ang kilay ni Don Fridman. “No, Uno. Palagi tayong may pagpipilian. Iniisip lang nating wala pero mayroon. Unlike chances, choices always exists. Mas pinipili lang talaga ng ilan kung saan sila mas madadalian without thinking about the consequences of their actions.”

Bumaling siya ng tingin sa amin at ngumisi sa amin ng nakakaloko. "Am I right, peasants? Each one of you possess darkness. Killing is a crime and crime belongs to darkness. Our shades are black with the highlights of white. Life is boring without a touch of darkness." Nakagat ko ang ibaba kong labi bago napa-yuko. Sumulyap ako sa kanila na mga naka-iwas ng tingin sa isa't isa.

Naririnig niya ang mga sigaw na matagal nang nawala sa mundo. Nararamdaman niya ang takot na hindi kanya, ngunit tila tumitimo sa kanyang dibdib na parang sariling alaala. At sa bawat pagbabalik niya, may isang katotohanang paulit-ulit na bumabalik sa kanya: Hindi lahat ng krimen ay gustong maresolba. May mga katotohanang sadyang itinago… dahil may isang taong ayaw na mabunyag ang lahat.

"That day, he was so stressed. I was a graduating student. He got on an accident. Hit and run." "Nahuli ang may salarin?" I asked and he shook his head. "Hindi na nahuli. Naisip ko nga, baka maraming koneksyon kaya pinatakas na lang sa hustisya." Hindi ko kailanman nagugustuhan ang mga ganoong uri ng tao. Paano nila nakakayanan na may madisgrasyang tao? May nasasaktan sa mga mali nilang ginagawa. Hinahayaan lang din nila takasan ng salarin ang krimen niya dahil mapera. Justice never worked well on today's generation.

Halata din ang sobrang disappointment at hindi makapaniwala sa kanyang mukha. "You are now thinking like a criminal. Do you think that's acceptable? In any ways, wala akong makitang dahilan para gawin ninyo iyon. Yung lulunurin ninyo ang inyong mga kaklase without any particular reason? At kahit nga may dahilan ka, never pa ring magiging acceptable yun. Any reasons na maaaring makadala sa inyo sa kasamaan, lalong-lalo na sa isang krimen ay never magiging acceptable."

Sino ba naman kasi ang hindi mababahala kapag mahal mo na sa buhay ang idadamay, ‘di ba? Kaya kahit alam mong mali ang ipinapagawa sa ‘yo ay gagawin mo pa rin para lang sa kapakanan ng mga minamahal mo. “The suspect executed his crime very well. Walang traces na naiiwan na magagamit para maging ebidensya. Pulido ang pagkakagawa niya ng krimen, pero it’s still not a perfect crime. Walang perpekto kaya makakahanap tayo ng butas, at iyon ang aalamin natin. Hindi lang basta-basta ang krimen na ‘to, may dahilan kung bakit ang mga taong nagtutungo sa kagubatan ang mga nabibiktima,” mahabang eksplenasyon ni Detective France.

“Sickness is not and will never be a valid excuse to commit any type of crime.” “Kapag naging mahirap po kayo patron, mauunawaan niyo po kung bakit niya nagawa ang bagay na tulad nito. Life sometimes leave us with no choice,” sambit ni Uno. Tumaas ang kilay ni Don Fridman. “No, Uno. Palagi tayong may pagpipilian. Iniisip lang nating wala pero mayroon. Unlike chances, choices always exists. Mas pinipili lang talaga ng ilan kung saan sila mas madadalian without thinking about the consequences of their actions.”