Novel & Cerita Cruelness

I snapped. He scoffed, shaking his head. "Niccolo is a ruthless man, just like people say, and that's so f*cking true. He punishes people who disobey him, physically or mentally. Even our relatives are scared of him. His own family, Sadie. Takot sila dahil kayang kaya ni Niccolo na pabagsakin ang mga kumpanya nila nang walang hirap. He can turn them into poor homeless, so they will kneel and beg, and will do everything he'll command," seryoso niyang saad.

histerikal na sabat ni Sofia na may luha pa rin sa mata. Sa sobrang kapal ng mukha ng babae ay gusto niya itong saktan pero hindi niya ginawa. Dahil hindi naman talaga siya ganoon. “Hindi kita hahayaang mamatay. Hananap tayo ng iba.” Sagot naman ni Jason sa babae na halatang kinakabahan na rin.

Humagulgol ako sa gitna ng ulan. Hindi ko alintana ang buhos ng ulan. Gusto ko na lang matapos ito... matapos ang lahat ng paghihirap ko. Gusto ko nang mamatay. My mother's hatred was a poison that burned me from the inside out, twisting my flesh and soul into something savage—a ruthless beast with no room for love, no capacity for care. I became selfish. I became cruel. The agony ate away at me, locking my heart behind ice-cold walls shadowed by bitterness. I fed on rage and venom until the boy I once was was nothing but a hollow ghost, buried beneath the wreckage of my own making.

She wanted to look serious, but she couldn't do it kahit na anong pilit niya. Umiling si Aiden, bahagyang napabuntong-hininga habang iniiwas pansamantala ang tingin. "No. They know me as a businessman who is cruel, walang puso at walang awa," aniya ng walang pagdadalawang isip na animo’y tanggap niya na rin na iyon nga talaga siya. "They see the decisions I make, the people I fire, the competitors I crush... and they call it cruelty.” dugtong pa nito.

How can human beings be this cruel? Dread fills my stomach and anger like no other consumed me. His words earlier makes sense to me as I catalogue each ugly scars criscrossing on his back. May ilang mga alsadong pilat at ang iba naman ay tila ilang beses na naghilom para lang muling masugatan. Malalalim. I can't imagine what it looked like noong mga sariwa pa. Lalo akong napaiyak lalo pa nang masipat ang isang paso sa itaas ng balikat ni Lev. May mga paso mula sa sigarilyo't hiwa galing sa kutsilyo. "Fuck. Bree, stop it!" I heard Lev's furious voice but I'm too anguished to care.

Lumingo-lingo nalang ako habang natatawa. "I'm not gay Chaerin."Sobrang lamig ng boses niya. Blake have no patience and so hot-tempered like his father but he also has a heart hindi niya lang pinapakita. Hindi naman niya magawang sigawan ang kapatid niya. Sometimes they are sweet, sometimes they love to tease each other. "Stop messing with your kuya, Chaerin. Look, his ready to kill."Biro ko. Tumayo si Chaerin at lumapit sa akin. Masama ang tingin ni Blake sa amin.

pabiro nitong sabi at agad silang nagtawanan bago umalis ng CR. Nanglabo naman ang mga mata ko dahil sa narinig ko galling sa kanila. May ganoon palang balak sa akin si Joaquin at sigurado akong totoo ang sinasabi ng mga babaeng iyon. KInalma ko ang sarili ko bago umalis ng CR at di ko inaasahan na mabubunggo ko ang babaeng kagagaling lang sa CR.

Bakas sa mukha nito ang pag aalala habang kausap ang amo. “Wala naman akong kaaway, Mario. Imposibleng may magtatangkang kitilin ang aking buhay.” Napuno pa rin ng takot si Arthur matapos sabihin ang mga katagang iyon kay Mario. Alam niya sa kanyang sarili na isang malaking pagkakamali ang kanyang nagawa ilang taon na ang nakakaraan pero imposibleng manganib ang kanyang buhay dahil doon.

Nagkagulo ang lahat, nag-umpisa na ako mangatog habang nasa MC na palagay ko sa fatal ito natamaan at hindi na humihinga. Tanging iyakan ang nangibababaw nang dahil lang sa pagmamatigas ko at pagsuway sa gusto niyang mangyari ang daming nga nadamay... This man is ruthless and cruel, walang awa sa may buhay makuha lang ang gusto kaya kahit labag sa loob ko husto akong nakiusap sabay humawak sa coat niya at angsumamo. "Parang awa mo na! Itigil mo na 'to," pagmamakaawa ko. Kahit ang mga magulang ko hawak ng mga tao niya at may nakatutok na baril sa kani-kanilang mga ulo.

Ngayon, bukod sa mga mapanakit na mata, mayroon ding hindi mabilang na matatalas na salita na nakatingin kay Cassie. "This woman is so cruel and merciless. The more beautiful she is, the more vicious she is. Talagang pinatay niya ang isang maliit na buhay na wala pang oras na maipanganak sa isang charity dinner." "Lord God, paano kaya umabot sa mga bata ang galit ng mga matatanda? Isang kasalanan talaga." "Ang sanggol ay isang buwan pa lamang at nawalan ng napakaraming dugo. Huli na para dalhin siya sa ospital. Maaari lamang tayong magpaabot ng ating pakikiramay."