Novel & Cerita Cruelness

How can human beings be this cruel? Dread fills my stomach and anger like no other consumed me. His words earlier makes sense to me as I catalogue each ugly scars criscrossing on his back. May ilang mga alsadong pilat at ang iba naman ay tila ilang beses na naghilom para lang muling masugatan. Malalalim. I can't imagine what it looked like noong mga sariwa pa. Lalo akong napaiyak lalo pa nang masipat ang isang paso sa itaas ng balikat ni Lev. May mga paso mula sa sigarilyo't hiwa galing sa kutsilyo. "Fuck. Bree, stop it!" I heard Lev's furious voice but I'm too anguished to care.

pabiro nitong sabi at agad silang nagtawanan bago umalis ng CR. Nanglabo naman ang mga mata ko dahil sa narinig ko galling sa kanila. May ganoon palang balak sa akin si Joaquin at sigurado akong totoo ang sinasabi ng mga babaeng iyon. KInalma ko ang sarili ko bago umalis ng CR at di ko inaasahan na mabubunggo ko ang babaeng kagagaling lang sa CR.

At doon ako ngumiti. “You see now,” bulong ko. “It isn’t about killing. It’s about control. You made him kneel with nothing more than steel in your voice.” “I felt… powerful,” nanginginig niyang sagot. “And it scared me.” “Good,” sagot ko, mas malambing kaysa dati. “Fear is a leash. Pero sa kamay mo, it can be a whip.” Pinagdikit ko yung mga daliri niya sa dagger. “Lesson one is complete. Cruelty is not madness—it is strategy. At ikaw, mi reina… mas mabilis ka pang natututo kaysa sa’kin noon.”

sigaw ko saka ko siya itinulak. Mabuti na lang at agad na humarang ang kuya niya dahil kung hindi ay baka naingudngud ko na ang mukha niya sa sementong kinatatayuan niya. I want her dead . . . So bad. Siya na lang sana ang namatay at hindi ang daddy ko!

I'm the cruel leader of Thanatos Org and I don't forgive those who dares to messed up with me. I don't tolerate ignorance and disrespectfulness kaya wala silang dapat sisihin kung hindi ang kanilang sarili sa mga gagawin ko sa kanila. Hindi ko ba alam sa mga 'yon kung tumatapang ba sila o mas nagiging t*nga. Nakakalimutan na 'ata nilang matakot sa 'kin dahil lamang sa hindi ko sila pinapansin. But unlucky them, they crossed the line that they shouldn't have even thinking of crossing because it will just gonna cause war and chaos.

Lumingo-lingo nalang ako habang natatawa. "I'm not gay Chaerin."Sobrang lamig ng boses niya. Blake have no patience and so hot-tempered like his father but he also has a heart hindi niya lang pinapakita. Hindi naman niya magawang sigawan ang kapatid niya. Sometimes they are sweet, sometimes they love to tease each other. "Stop messing with your kuya, Chaerin. Look, his ready to kill."Biro ko. Tumayo si Chaerin at lumapit sa akin. Masama ang tingin ni Blake sa amin.

hindi natapos ni Drake ang sasabihin nito ng… - Mercy to the guilty is cruelty to the innocent.

Bakas sa mukha nito ang pag aalala habang kausap ang amo. “Wala naman akong kaaway, Mario. Imposibleng may magtatangkang kitilin ang aking buhay.” Napuno pa rin ng takot si Arthur matapos sabihin ang mga katagang iyon kay Mario. Alam niya sa kanyang sarili na isang malaking pagkakamali ang kanyang nagawa ilang taon na ang nakakaraan pero imposibleng manganib ang kanyang buhay dahil doon.

Nagkagulo ang lahat, nag-umpisa na ako mangatog habang nasa MC na palagay ko sa fatal ito natamaan at hindi na humihinga. Tanging iyakan ang nangibababaw nang dahil lang sa pagmamatigas ko at pagsuway sa gusto niyang mangyari ang daming nga nadamay... This man is ruthless and cruel, walang awa sa may buhay makuha lang ang gusto kaya kahit labag sa loob ko husto akong nakiusap sabay humawak sa coat niya at angsumamo. "Parang awa mo na! Itigil mo na 'to," pagmamakaawa ko. Kahit ang mga magulang ko hawak ng mga tao niya at may nakatutok na baril sa kani-kanilang mga ulo.

Ngayon, bukod sa mga mapanakit na mata, mayroon ding hindi mabilang na matatalas na salita na nakatingin kay Cassie. "This woman is so cruel and merciless. The more beautiful she is, the more vicious she is. Talagang pinatay niya ang isang maliit na buhay na wala pang oras na maipanganak sa isang charity dinner." "Lord God, paano kaya umabot sa mga bata ang galit ng mga matatanda? Isang kasalanan talaga." "Ang sanggol ay isang buwan pa lamang at nawalan ng napakaraming dugo. Huli na para dalhin siya sa ospital. Maaari lamang tayong magpaabot ng ating pakikiramay."