Novel & Cerita Cruelness

"You see, I've taken certain...precautions. If you don't do as I say, I'll make sure to let my men bore holes in your body. And I think you know that I'm not bluffing." Sierra's eyes filled with tears as she realized the true extent of Ruella's cruelty. It never occurred to her that the sister she used to looked down as soft hearted would turn out like this. It was like she was replaced by another persona, whose heart was filled with nothing but anger and resentment.

Lumapit ito sa kanya kaya naman napapaatras siya hanggang sa na corner ulit siya nito. "Do you really know what you're talking about? A molester is someone who does something because they have a sleazy intention. Who would want to have a sleazy intention with someone as ugly as you? You're not even my type." he said with a sarcastic voice. What? Ugly? Ang kapal din ng mukha niya para sabihin iyon sa kanya! "H-how could you say something like that to a girl?" tinitigan siya nito na para bang inaaral ang kanyang mukha. Nailang siya sa mga titig nito.

Mabilis na rumagasa ang kaniyang mga luha habang halos mapaos ito sa paghagulgol. Hindi niya matanggap na nagawa ito ng kaniyang tiyo sa kaniyang sarili. Ang ganiyang uri ng anyo ay nangangahulugan na nanumpa ito dahil sa matinding galit. The pledge of deadly silence... a pledge that requires drying up the blood and sewing the mouth as a covenant to slaugther a specific being. This pledge aims to enhance the evil side of a creature in order to boost power to the limits. This means that the sanity is ruined by evil blood. All the creature will feel is deadly wrath without the ability to think clearly as the creature sole purpose now is to kill or fulfill his grave need to drain the blood of w

Anger, humiliation, and betrayal surged through me, igniting a firestorm within, making me clench my fists so tightly that my nails dug into my palms. Despite the shock, I didn't shed tears or show vulnerability. Instead, I felt a relentless surge of rage and determination, refusing to succumb to the suffocating injustice. Napatawa ako sa ginawa nila. Napatawa ako sa ginawa nila. "Ang kapal talaga ng mukha mo!" Luxury's voice echoed through the room, dripping with contempt and accusation. Her eyes were blazing with anger as she took a step closer, her fury palpable.

Sa isang mabilis at hindi inaasahang pagkilos, hinila ni Percy si Celle palapit at sinakop ang kanyang labi. Ang halik ay hindi matamis o maingat. Ito ay isang halik ng digmaan—marahas, nagmamadali, at punong-puno ng lahat ng galit, pagnanasa, at frustration na naipon nila sa loob ng maraming taon. Ito ay parang isang declaration of independence mula sa mundo nila.

maarteng sagot ko at pinag-krus ang binti. "Ewan ko sa 'yo! Wala ka talagang pinapakinggan." Umiling si Ate Serenity nang gayahin ko lang ang sinabi niya. Tama siya. Lumaki akong 'di masunurin dahil tuwing sinusubukan kong maging mabait ay kinukumpara lang ako kay ate. Gusto ng mga taong nasa paligid ko na gayahin ko siya dahil matalino siya, mabait at matulungin sa kapwa. Pero kahit anong pilit kong gayahin si Ate Serenity ay hindi gumaganda ang tingin sa akin ng mga tao dahil ang pagkakakilala na nila sa akin ay m*****a, maarte at masama. Magkaibang-magkaiba talaga kaming magkapatid. She's the angel and I'm the villian.

Walang pag-aalangang sinipa ko ang binti niya pero nakakapagtakang parang hindi man lang siya nasaktan sa ginawa kong iyun kaya't gamit ang isang kamay ay hinila ko ang cellphone niya at ibinato ko iyun kung saan dahilan para mabasag iyun. Nanlilisik ang mga mata ko habang tinitignan siya at dinuduro. "Damn you," pagmumura ko sa kanya. I don't usually cuss but right now I'm mad and I can't control my mouth and emotions. "Gago ka!" Hindi ko na din kontrolado ang galit ko para sa kanya. Naiiyak ako ngunit pinigilan ko ang pagbuhos ng luha ko.... Neon Castiel is not worthy of my every teardrops!

CASSANDRA P.O.V Ang kalungkutan na pilit kong nilalabanan ay patuloy akong nilalamon sa kawalan. Buong pagkatao ko, ay isang kasinungalingan, nabuhay akong kailanman ay hindi pinili ninuman. Hindi ko maiwasang maiyak, habang papasok ng bahay. Pinunasan ko ang aking mga luha, ayokong maging mahina ngayon.

Kumalas ako sa pagkakayakap at napayuko para punasan ang luha ko. I signed. " Mark, gusto kong sampahan ng kaso si Aurie at Adrian. Kahit pa kababata ko siya at nagkasala kami dahil sa hindi pagkilala kay Aurie. Hindi pa rin reason 'yon para patayin nila ako. Gagawin kong miserable buhay nila!" ani ko sa galit at tinanggal ang swerong naka kabit sa kamay ko at tumakbo papalabas.

Puno ng determinasyon saaking tinig. "Friendship, hindi kita maintindihan." "Huwag kang mag-alala, hindi ka madadawit sa plano. At ang pangako ko sa'yo na mananatili lang ako rito ng isang buwan ay tutuparin ko pa rin iyon." "Jela, kahit habangbuhay ka ng tumira dito ay okay lang saakin. Ang hindi okay ay 'yang pinaplano mo. Hindi ako sang-ayon diyan."