Cruelness Novels & Stories

"Ano ang nakakatawa?" angil ni Trexie sa babae. Nagkibit balikat si Karen at hindi na nabura ang ngiti sa mga labi. "Hindi ko lang akalain na may mas tanga pa pala sa akin pagdating sa pag ibig!" natatawang aniya sa babae. "Bitch, ikaw lang ang tanga dito na ipinipilit ang sarili sa buhay nila kahit ilang taon ng nahihirapan ang katawan, puso't isipan!" nang uuyam na aniya kay Karen.

Mabuti na nga yon kasi nakakahiya rin pinagtitinginan ako ng mga tao dahil sa mukha ko jusko lamunin na ako ng lupa! Pagbaba namin nakayuko akong naglalakad papunta doon sa mga bump car dahil yung dalawa ay gusto raw ulit matry magganon. Nasa likod ko sila at nag uusap ng kung ano habang ako nakayuko dahil nakakahiya yung itsura ko ngayon, sana humupa na yung pula at maga ng mata at ilong ko! Tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad at hindi ko namalayan sa sobrang yuko at bilis ko maglakad para makaalis na sa crowd ay nakabunggo ako ng balikat.

“Naisip mo ba kung ang mga kilos mo ay makakasakit ng isang tao nang husto?” “Dahil kaibigan pa rin kita, kaya hindi kita pinatay! Kung ibang tao iyon, patay na siya!” “Eh patayin mo na lang ako kung gusto mo! Patayin mo na!” sagot ni Drexell, may halong sakit at desperasyon sa mga mata. “Dahil ang pagkuha mo kay Zoey mula sa akin ay parang kinuhanan mo na ako ng buhay!”

"Akala ko pa naman nasasanay ka na sa kakulitan ko." Nagluluto na pala s'ya ngayon, at infairness ang bango ng niluluto n'ya, kung ano man 'yan. "You're annoying, and whatever endearment you call me becomes annoying as well." "You're ruthless, and I don't care how rude you are to me. It becomes undeniably cute.”

Sa isang mabilis at hindi inaasahang pagkilos, hinila ni Percy si Celle palapit at sinakop ang kanyang labi. Ang halik ay hindi matamis o maingat. Ito ay isang halik ng digmaan—marahas, nagmamadali, at punong-puno ng lahat ng galit, pagnanasa, at frustration na naipon nila sa loob ng maraming taon. Ito ay parang isang declaration of independence mula sa mundo nila.

marahas na sagot nito na ikinabigla niya. Ang tanging nais niya lang ay tumulong at i-comfort ito, ngunit sa halip ay insulto ang iginanti nito sa pagmamalasakit niya. Hindi niya mapigilang masaktan at maiyak sa rudeness na ipinakita nito. "You were so cruel.." Hindi niya napigilang sambitin habang pinipigil ang mga luhang nais umaalpas sa kanyang mga mata.

Fck him straight! “Bitaw sabi e!” Utas niya. “I don't wanna talk to you right now, Hydrus. Bitaw nga!” “Huwag mo nang painitin ang ulo ko, Sheeva. ‘Cause I'm telling you how bad that sign would be. Please, stop struggling. Nasasaktan na ‘tong kamay mo, o.” Ito na talaga ang hari ng ka-sweet-an at gentleness. “Kasalanan mo!”

Bahagyang gumalaw ang kamay ni Caden, ngunit hindi pa rin sapat upang makawala sa bigat na dumidiin sa kanya. “Alam mo ba,” patuloy ni Lucas, mas naging malamig ang tono, “ang pagiging maawain sa kalaban… is the same as being cruel to yourself.” Sandaling katahimikan ang sumunod pero pagkatapos ay narinig ni Caden ang bahagyang paggalaw. Tila isang metal ang hinugot. “At ngayon,” mahina ngunit malinaw na sabi ni Lucas, “tatapusin na kita.”

"Yes, and a good one. My sister was an epitome of a woman with a kind and pure heart. Wala siyang pinipiling pasyente at hindi pera ang kanyang iniintindi kundi ang makatulong sa mga taong may sakit sa pag-iisip. Until now, I still don't understand why fate was so cruel to her despite her good deeds before." "Cruelty can happen either to good or bad people. Walang itong pinipili tao. Even how many good things you did, if your life was meant for something cruel, you can't escape it," sabi ko at bumagsak ang tingin sa sahig. "Just like what's happening to you now?" Anito saka ako nilingon. "Cruelty can split into two. A natural cruel fate and one that we call karma. Alin ka kaya sa dalawang 'y

Ito ang kauna-unahang beses na sumama siya at masaksihan kung paano pinapatay ang mga traydor sa kanilang organisasyon. 'Non mostrare pietà!' (Show no mercy!) Ang mga salitang pilit na itinatatak ng ama sa kanyang isipan. If he wants to rule the organization, he needs to be as cruel as the lion in the jungle. Walang lugar ang awa sa kanilang mundo. At 'yon ang isa sa dahilan kung bakit sa ilang buwan na niyang pag-ti-training ay hindi niya magawang pumatay. Dahil lumaki siyang maawain sa mga tao.