Cruelness Novels & Stories

umiiyak na pakiusap nito nang maipasok nito ang dulo ng kaniyang ari sa entrada ng kaselanan ng babae. “Ayaw mo na agad? Nagsisimula pa nga lang tayo e.” ani nito na may mala demonyong ngiti sa kaniyang labi. Napadaing si Amanda sa sakit nang magsimula na itong umulos. Deretso at hindi man lang siya nagdahan dahan. Mapusok ang ginagawa niyang pag-angkin sa tawan nito at walang magawa si Amanda kundi ang umiyak ng patahimik habang siya ay nag-eenjoy.

tanong ko at hinawakan ko ang mga kamay niya nagulat ako na itinulak niya lamang ang kamay ko. “I hate you! Di ko kailangan ng awa mo! You want to be free? Yon' ba ang gusto mo?” i see his eyes never say lies because eyes see the truth. His eyes is full of hatred. I just look at him, my eyes started get watered. I feel my knee numb and stun at the same time i want to comfort him but I can't.

Mahina nitong sambit nang lumapit ang apat na babaeng umiiyak pa rin. Nagkatinginan na lamang ang natitirang membro ng council nang marinig ito. Totoong galit na galit din sila kay Dom dahil sa ginawa nito. Ngunit alam naman nilang wala na silang magagawa rito, maliban na lamang kung gusto nilang matulad sa kanilang limang kasamang ngayon ay wala nang buhay. The Doomed really live up to his name. With his ruthless and cruel way of dealing things, everyone who dares to cross his way is really destined to be doomed.

Hindi naman nagtagal ay kapwa namin narating ang finish line ng kasarapan. Akmang babangon na sana ako para kargahin ang anak nang pigilan ako ng aking asawa. "Please, pahinga ka muna saglit. Let him be, ang pag-iyak ay nakabubuti rin para sa bata huwag lang masobrahan. Ang mali ay 'yong hinayaan mo siyang umiyak ng umiyak. Paglaki niya may tendency that an overactive adrenaline system and so the child will display increased aggression, 'pag laki niya may puruhan na lumaki siyang bayolente."

Habang pinapanood ko si Kaegan ay kahit papano ay gumagaan ang pakiramdam ko. Kaegan is my sweetest and kindest baby I know. Kahit bata pa ay marunong ng umintindi ng mga bagay-bagay. Hindi siya makulit o nagpapasaway. Dahil wala akong ibang mapag-iwanan noon, wala pa siyang dalawang taong gulang nang ipasok ko siya sa daycare.

Humawak siya sa baba ko, pinilit akong tumingin nang diretso sa mga mata niyang kulay abo at puno ng kapangyarihan. “At alam mo kung bakit ko ito ginagawa? Bakit hinahayaan kitang maghirap ng ganito? Dahil gusto kong matutunan mo. Gusto kong malaman mo na ang bawat hininga mo, bawat sandaling nabubuhay ka, bawat kaunting bagay na nararanasan mo… lahat ‘yan ay galing sa akin. Kapag nilalamig ka? Dahil pinapayagan kong maging malamig. Kapag nagugutom ka? Dahil pinapayagan kong magutom ka. At kapag magiging mabait ka, kapag tinanggap mo na na ikaw ay akin nang buo… sa isang utos ko lang, mawawala lahat ng hirap na ito. Magiging mainit ka, mabusog ka, magiging payapa ka.”

Masakit pa rin kahit hindi na ako birhen. "Does it feel good?" aniya habang pabilis na ng konti ang kanyang paggalaw. "Hmmm..," tumango na lang ako habang nakahawak rito ng mahigpit sa kanyang matigas na braso. Lalo pa naging agresibo si Nix dahil sa sobrang dulas ng aking pagkababae Tagaktak na rin ang kanyang pawis habang taas-baba ang kanyang katawan.

"You see, I've taken certain...precautions. If you don't do as I say, I'll make sure to let my men bore holes in your body. And I think you know that I'm not bluffing." Sierra's eyes filled with tears as she realized the true extent of Ruella's cruelty. It never occurred to her that the sister she used to looked down as soft hearted would turn out like this. It was like she was replaced by another persona, whose heart was filled with nothing but anger and resentment.

Lumapit ito sa kanya kaya naman napapaatras siya hanggang sa na corner ulit siya nito. "Do you really know what you're talking about? A molester is someone who does something because they have a sleazy intention. Who would want to have a sleazy intention with someone as ugly as you? You're not even my type." he said with a sarcastic voice. What? Ugly? Ang kapal din ng mukha niya para sabihin iyon sa kanya! "H-how could you say something like that to a girl?" tinitigan siya nito na para bang inaaral ang kanyang mukha. Nailang siya sa mga titig nito.

Just how cruel the world is. Tunany ngang hindi ang multo ang kinakatakutan, kundi ang nga tao. Dahil sa mga tao, kayang-kaya wala-in ang pride at dignidad mo. Kayang-kaya ka ring patayin sa lait at masasakit na insulto.