Daddy Blake Novels & Stories

Mas gusto niya pa yung payak na buhay sa cake shop, kung saan ang pinakamalaking problema lang niya ay kung mauubusan ba sila ng strawberry filling, hindi yung pakikipag-agawan ng mommy niya sa isang lalaking alam niyang contractual at hindi naman nito mahal. ​Naiinis siya kay Gavinn. He really hates him right now. Yung aura ng daddy niya, yung akala mo perpekto, akala mo laging nasa kanya ang tama, at yung sobrang 'calm' na nakaka-high blood. He talks about 'boundaries' and 'respect' like he’s some kind of saint, but deep inside, Gabriel knew he was just as broken and cold as the stories described him.

“Kapag nakarecover na si Daddy, makakapaglaro na kayo ulit. Pero kailangan tulungan natin siyang maging malakas ulit, ha?” Tuwang-tuwa si Blake at hindi maalis ang ngiti sa kanyang mukha. “Promise po, tutulungan ko po si Daddy para gumaling siya agad!” sagot ng bata, sabay yakap kay Drake. Naramdaman ni Drake ang init ng yakap ng anak at bahagyang gumaan ang kanyang pakiramdam. “Salamat, anak,” malumanay na sabi ni Drake, habang hinahaplos ang buhok ni Blake. “Gagaling ako para sa’yo. Para sa ating lahat.”

"Lahat na ng anak ko iiwan kami ng Mommy niya." Napanguso ako para pigilan na h'wag umiiyak. "Daddy, don't say that. Hindi ka naman namin iiwan, eh." "Magpakabait ka kay Blake, Anak." "Yes, Daddy! I love you," I said with teary eyes. Nang umalis si Daddy ay humarap kami sa pari na nasa harapan. He held my hand. "Are you ready to become Mrs. Blake Ivan Herrera?" He whispered.

Si daddy kasi ay isang pastor sa aming simbahan kaya naman sa tuwing gusto naming gumimik o kaya ay makikitulog kami ni Ashton sa mga kaibigan namin ay palagi naming dinadahilan ay may prayer meeting o hindi kahit na ano na related sa simbahan. "Tsk! Hayaan mo sila sa kung anong gusto nila basta ba hindi sila lumalabag sa kautusan ng Diyos." Tugon naman ni daddy at halatang lasing na lasing na rin ito. Hindi ko mapigilang mapaismid nang marinig ang sagot ni daddy, iyong iba iniisip nila na sobrang swerte namin ni Ashton sa magulang dahil binibigyan nila kami ng kalayaan na gawin ang bagay na gusto namin pero iyon nga, may isang bagay kaming dapat na isa alang-alang at iyon ay dapat hindi lab

Tahimik na nakatayo si Darf sa gitna ng function hall. Hindi niya halos marinig ang tawanan ng mga empleyado o ang emcee na abala sa raffle. Iisa lang ang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya. Father of the Baby: Unknown. Mahigpit niyang naipikit ang mga mata. Hindi siya naniniwalang tsismis ang dapat paniwalaan.

"Pero may kailangan ako. Personal." ​Tumingin si Ka Dante kay Atticus. "Sino 'to? Pulis?" ​"Kaibigan," sagot ni Blake. "Atticus Valderama." ​Tumigil si Ka Dante sa pagbilang. "Valderama? Yung bilyonaryo? Yung nasa balita ngayon?" ​Tumawa si Ka Dante ng pagak. "Balita ko nawawala ang anak mo, Boss. Kaya ka ba nandito? Nagbabakasakali?"

Inayos pa nito ang ilang hibla ng buhok niyang tumabon ng bahagya sa pisngi niya. "Is he mad?" Blake sadly smiled. "Wala naman bago doon. Lagi naman galit ang Daddy mo. Well, sa'kin lang naman. Pinagsabihan ako." Tinuro nito ang panga at pisngi na may bakas ng pasà. Napasinghap siya sa nakita. "S-sinuntok ka ni Dad?" Tumango si Blake. "Galit na galit siya ng malaman na nasa hospital ka at may ilang dead threath kang natatanggap na hindi man lang daw nila alam."

"At talaga naman naghanap ka pa ng kakampi na bata ka, sino itong mga ito, ha? Mga lalaki mo ba sila? Sakanila ka ba nagpalipas ng gabi? Malandi ka! Dapat ikaw nalang ang namatay hindi ang daddy mo!" Nanigas ako sa kinatatayuan ko, this is the first time na nagsalita ng ganito kasakit si Mommy sa buong buhay ko. Dati kahit na gaano siya kagalit ay hindi niya ako ini-insulto, ngayon lang. "Watch your words old lady!" Puno ng pagbabanta na turan ni Blake. Hinarap ko si Blake at umiling ako para patigilin na ito.

" Son, masaya ako para sayo. Pero hayaan mo na si daddy na magpahinga, okay, masyadong mahaba-haba na rin ang aking paglalakbay, at kailangan ko na rin harapin ang kamatayan. Huwag kang matakot, isa kang Ashford, kaya dapat maging matapang ka. Kaya mo yan son. Naniniwala akong magiging masaya kayo ni Blaze kasama ang inyong mga anak pagdating ng tamang panahon." Puno ng pag-asa ang mga mata ni daddy habang sinabi yun sa akin. Kung alam lang ni daddy na wala nang natitirang pag asa pa sa amin Blaze, ngunit hindi ko na yun sinabi pa sa kanya, dahil nakita kong nanghihina na siya. "Son, matutulog na ako, laging mong tatandaan, mahal na mahal kita."

Patuloy ang ngiti ni Daisy, "Alam ko kahit hindi mo sabihin. Siguradong para ito sa paternity test, tama? Gusto mo bang maging tatay si Billy?" Mahinang mahina ang boses ni Daisy kaya ang mga taong malapit sa kanila ay hindi naririnig ang sinabi niya. Ang akala ng mga tao roon, pinapakalma ni Daisy ang natatakot na si Braylee. Nang nabanggit ang salitang "Tatay,", biglang napatingin si Braylee kay Daisy. "He's my Daddy." Tumawa si Daisy sa narinig. "Hindi siya tatay mo, Braylee. At kahit siya, hindi pwedeng tatay mo lang siya."