Novel & Cerita Daddy Poem By Sylvia Plath

Hinaplos ko ang mukha nito, pilit na pinapalakas ang loob ko. “Kumunot ang noo nito. ‘Where’s Daddy?’” tanong niya, “Ahmm… Clyde, nauna nang lumuwas ang daddy mo. May importante lang siyang inaasikaso,” tipid Kong paliwanag dito, Nakita ko ang paglungkot sa mga mata nito. Huminga ako nang malalim, “Mag-ready ka na… halika, uuwi na din tayo,” wika ko, sinusubukang maging mahinahon at ngumiti.

Nang napansin niyang tulog-mantika na ang Mommy Shelly at Daddy Gavinn niya, dahan-dahan siyang dumulas pababa mula sa kama, iniiwan ang dalawa na magkasama. Nanggi-gigil siya sa tuwa matapos makita ang Mommy Shelly at Daddy Gavinn niya na nakaharap ngayon sa ngayon sa isa't isa. Lalo na't naglapat ang mga ilong nito na kunting yanig lang ng mundo ay tiyak maghahalikan talaga sila sa sobrang lapit. Pero para mas maging sweet ang moment, hinablot niya ang braso ni Gavinn at nilagay niya ito sa balikat ng kanyang Mommy Shelly, ganun din ang kanyang ginawa para sa daddy niya.

Hindi pa man ako nakakapasok, parang sasakit na ulo ko sa ganap dito sa bahay. Lumakad na ako palabas mula sa salas at naabutan ko naman sa terrace si Papa na nakaupo sa kaniyang paboritong tumba-tumba habang nakikinig ng kanta mula sa radyo. Agad akong nagmano at humalik sa kaniyang noo. " Pasok na po ako, Papa. Si Maam mo pala, nasaan? "

Sana ay hindi mawalan ng saysay ang pagsubok na ibinibigay ko sa pamilyang ito dahil nasisigurado ko na pagsisisihan nila sa huli ang pagkakataon na sinayang nila. “Iha, ako na ang humihingi ng tawad para sa mag-ina ko, hindi kita masisisi kung magtanim ka ng galit sa kanila, nauunawaan ko ang kalagayan mo.” Malungkot na pahayag ni Daddy. Sinubukan kong ibuka ang aking bibig ngunit walang tinig na lumabas. Pakiramdam ko ay may malaking bikig na nakabara sa aking lalamunan. Isang malungkot na ngiti ang tanging naging tugon ko bago ko siya tinalikuran at tumungo sa aking kwarto.”

daddy groaned, daddy kissed me on the lips. "Baby hindi ata ako makatagal, as much as i want to be inside you,, i don't think your daddy can last ang longer," nahihirapang saad ni daddy. "It's ok! daddy, marami pa naman tayo pagkatataon pag magkantutan, buloing ko sa kanya, umuungol ako sa kanya, "daddy I'm cumming. i moaned."

adhana sapagkat napunta ka sa maling tao, ngunit ako, pinaglaruan mo ang kapalaran ko, kuya. Lahat ng masakit na nangyari sa akin ikaw ang naging dahilan. Ngunit hindi kita masisisi, dahil tulad ko, naniwala ka lang din sa taong itinuturing mong pamilya. Kung meron man akong ala-ala na magaganda mula sayo, iyon ay ang pagiging totoo mong kaibigan sa akin. Kahit sinabi mo na lahat pinlano mo upang saktan ako, ngunit ramdam kong naging totoo ka sa akin bilang Atty. Ryke Shaw. Ramdam ko ang pagmamahal mo, kahit noong nasa states pa lang tayo. Ramdam ko ang proteksyon mo, kahit pa nung gabing nalasing ako at ikaw lang ang kasama ko; hindi mo ako ginalaw. Wala kang masamang ginawa sa akin. Kaya a

SKY'S POV Isang malakas na sampal ang lumapat sa aking pisngi pagkabalik ni Daddy sa loob ng bahay. Umiiyak akong humawak sa aking kaliwang pisngi habang nakayuko dahil sa sobrang lakas ng sampal na 'yon. "Kahihiyan ka sa pamilyang ito! Isa kang p*tang inang kahihiyan!" Galit na galit na sigaw ni Daddy.

Napalitan iyun ng matinding galit at wala na akong pakialam pa kung sasaktan niya man ako ulit. "Walang hiya ka talaga!" galit na sigaw ni Daddy at hindi ko mapigilan ang mapapikit nang mapansin ko na muilng umangat na naman ang isa niyang palad. Hihintayin ko na lang na tatama sa pisngi ko ang palad niya pero hindi nangyari iyun. Bagkos, isang malalim na boses ang narinig ko na biglang nagsalita.

"Pero Daddy, hindi ganoong tao si David, I know him, he cannot be convinced easily." "Edi gamitan mo," wika ni Daddy. Gamitan ng? "You can offer to him a significant sum of money," nakangising wika nito. "Dad," nagmamakawang boses ang tunog ng salitang iyon. "Melody! That's an order and you can't do anything about it." pilit nito. Tumayo ako at saktong aalis na ako ng muling magsalita si Daddy.

Niyakap niya ang tiyan niya nang mahigpit, parang iyon na lang ang natitirang dahilan para mabuhay. “Hindi pala totoo ang lahat ng ‘to?” bulong niya, halos walang boses. Habang umuulan sa labas, lalong lumamig ang hangin. Parang sinasabayan ng langit ang sakit sa dibdib niya. Kung ganito rin lang ang buhay na naghihintay sa mga anak ko mas mabuti pang hindi ko sila iluwal…