Dahan Dahan Lang Song นิยาย & เรื่องราว

Mahal niya ko tulad ng pagmamahal na nararamdaman ko sa kaniya. Song Title Credits: Basta't kasama kita Singer: Daryl Ong

“No one compares, you stand alone to every record I own. Music to my heart, thats what you are. A song that goes on and on.. I, I love you like a lovesong, baby (3x). And I keep hittin' repeat-peat-peat-peat-peat.. I, I love you like a lovesong baby (3x) love you..like a lovesong..” Natapos nito ang kanta na sobrang taas pa rin ng energy mula sa audience, at humihiyaw pa ng another song. Pero kailangan n’yang magpahinga muna para bigyan ng chance na tumugtog ang kanyang bandmates.

🎵 Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Nagsecond voice na ang mga kagrupo niya at mas nangibabaw pa nga ang boses ni Cris. Infairness sa kanya ah! Maganda din pala ang boses ng lokong yun. Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Ang buhay ay sadyang ganyan, 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Nagsabay-sabay na silang lima sa chorus part.

Bumalik na siya. "Thank you, Lord. Bumalik na kaibigan ko," sabi ko. Napatingin ako sa kanya ng marinig ko itong humagikhik tapos napapailing. "Anong nakakatawa?" Hindi na lamang siya nagsalita at nagpatugtog na lang. Nagkatinginan kami ng marinig namin ang kanta, it's a Theme song of 365 DNI, Feel it by Michele Morrone.

huling nagsabi si Anna. Dahan-dahang hinila ni Grant si Anna patungo sa kanya. Pinangunahan siya nito sa isang slow dance, habang marahang kumakanta ng paborito niyang kanta na "I Like Me Better" ni Lauv. Anna isinusara ang mga mata at pilit pinapakinggan ang boses ni Grant. Nagulat siya nang malaman na magaling pala itong kumanta, at ang mga lyrics ng kanta ay nagpa-melt sa puso niya.

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

Habang nasa dance floor sa tuwing mapapatingin siya sa dako ni Liam nakikita niyang nakamasid ito sa kanya habang umiinom na animo'y binabantayan siya ang mata ay tutok sa bawat galaw niya. Mas ginanahan si Dan sumayaw ng tinugtog ang Fast Car Supertar Remix at ilang remix song ng Dj. Halos magwala na rin ang mga taong sumasayaw at biglang dumami ang mga tao, naroon din ang mga kaibigan niyang si Cathy at Sam na sumasayaw ngunit sa isang iglap nawala sa paningin ni Dan ang mga kaibigan sa kadamihan ng tao sa dance floor.

Just feel it Bboom Bboom Bboom yah bboom bboom sol le o no wa na ger rang de byu rang de byu ne ma u mul du rot ta nwat ta he mam de ru nam de ru ji gum ne nu nen nu nen nu nen ni ok ke mu rup bal (oh) Sumasayaw-sayaw pa ito sa harapan ng standing mirror ko, ng Bboom boom dance ng Mommoland ng k-pop. Binaba ko ang anak kong si Tanya, at lumakad ako ng dahan-dahan palapit sa anak kong si Junior, dinampot ko ang tablet nito at pinatay ko ang kanta, napapailing na lang ako ng aking ulo na binalik ko ito sa dati nitong pwesto.

Dahan-dahang tumulo ang luha ni Lorie, ngunit hindi na ito luha ng kahinaan. Galit. Paghihiganti. At muling pagbangon. “Hindi pa oras,” dagdag ni Dante, mariin ang tono, parang isang sundalong nagbibigay ng huling utos bago sumabak sa digmaan. “Hindi pa ito ang sandaling puwede kang maging marupok. Ngayon, mas kailangan mong maging matatag kaysa kailanman.”

Hindi marahas. Dahan-dahan. Parang dasal. Isang halik na nagsasabing: *“Tapos na takbo natin. Dito na tayo.”* Palakpakan. Sigawan ng mga bata. “Kiss! Kiss! Kiss!” Pagbitaw namin, sabay kaming lumingon sa kanila. “Love na love kayo ni Daddy, Mommy!” sigaw ni Gab. “At love na love din kayo namin!” sagot ko.