Novel & Cerita Dark Humor Jokes Tagalog

Aniya na mas lalong ikinatawa ng lahat. I know that its just joke but it so damn awkward to talk about. Gusto kong maglaho ng parang bula sa 'king kinauupuan. "We're just joking hija." Muli niyang sinabi nang tiningnan n'ya ko. Napilitan akong ngumiti sa kaniya saka uminom na lang ng juice. "But jokes are half meant." Muli niyang dagdag.

seryosong tanong ko "OO naman! Palagi akong nakatambay doon noong nag-aaral pa tayo. Kaya ko ang magdrive patungo doon. Don't worry, magaling na akong driver. Hindi na mababangasan itong kotse mo." pabiro niyang sagot. Kaya lang, ang mga jokes niya ngayun ay wala na talagang epekto sa akin eh. Mas nanaig ang sakit ng kalooban na nararamdaman ko sa ngayun higit sa ano pa man.

Kimi lang akong nangingiti habang panay na ang kulit ni Kim kay Jasper na tila ba matagal nang magkakilala,, tulad ko mabilis din nakagaanan ng loob ni Kim si Jasper dahil sa sense of humor nito na hindi mo namamalayang napapatawa kana sa simple at corny nitong jokes. Saglit kong nakalimutan ang kasinungalingang binuo ni Jasper kanikanina lang, tawang tawa kami ni kim sa mga jokes nito nang magsidatingan na ang iba ko pang kaibigan na salubong ang mga kilay na direktang nakatingin kay Jasper na patuloy parin sa pagpapatawa sa amin ni Kim.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

Ang perception ko kasi sa mga mayayaman at English speaking na katulad niya ay hindi nakakaintindi ng humour na pang-mahirap. "I am Filipino. I can understand Tagalog." "E, iyong joke ko, naintindihan mo ba?" "Of course—enough with the useless chitchats," saway niya sa akin kaya napaikot na lang ang mga mata ko. Naupo ako sa naroong single sofa at nagtanong sa saleslady na malapit lang sa pwesto ko kung p'wede ba akong humiram ng magazine at nakangiti naman siyang tumango. Sinenyas niya pa sa akin ang glass table kung saan nakapatong ang magazines.

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Tanong ko na naging dahilan upang sarkastiko siyang tumawa. “That was the funniest joke I’ve ever heard in my life!” Sarkastiko niyang sagot, “Baka magulat ka kung magkano ang kinikita ko as a detective and baka ‘yang perang ibibigay mo ay barya lang sa ‘kin,” Dagdag pa niya sa ‘kin.

CHAPTER 112 "Puro ka naman kalokohan, Ninong! Kakagising mo pa lang pero 'yan na agad ang nasa isip mo! Magpagaling ka nga muna tsaka natin malalaman kung totoo 'yang sinasabi mo," naiinis na sabi ko. Ang hilig manira ng moment nung mga bastos niyang jokes! Para na tuloy akong tanga na nakangiti pero nagpupunas ng luha.

He chuckled and held my waist tightly, halos magkalapit na iyong mukha namin sa isa't-isa. "Sandali, sandali, ito naman." I mockingly rolled his eyes at tiningnan niya lang ako na parang nangaasar. Yumuko na lang ako dahil parang matutunaw na ako sa mata niyang nagniningning. I sighed deeply, "sige na nga, suko na ako. Paano naman kasi, pang-high class iyong humor mo." He laughed softly, "ganyan ang humor ng mga pogi."