Dark Series 소설 & 이야기

Habang nakadungaw sa bintana ay napaisip ako bigla. "Ilang araw na ang lumipas di ko na ulit napanaginipan ang dark forest na yun" Ang nasabi ko sa aking isipan habang nakatingin ako sa malayo. "Dalawang araw pa ang bibilangin bago sumapit ang aking kaarawan" Sabi ko na mahina ang boses.

Hinihingal siya, ang malapad at matigas na dibdib ay mabilis na tumataas-baba. Pero ang pinakanakakatakot sa kaniya ay ang kaniyang mga mata. Naglalagablab. Nandidilim. Punong-puno ng isang purong, demonyong galit na kayang pumatay ng tao sa isang titig pa lang. Si Darken. “Sir, hanggang diyan lang po kayo! Delikado ang sitwasyon!” mabilis na harang ng dalawang armadong pulis, itinataas ang kamay para pigilan ang paglapit niya.

sabay yuko niya. Naningkit ang mga mata ni Dark saka sinulyapan ang leeg nito na namunula. But not that because of bug. Itʼs a red line— na maaaring galing sa matalim na bagay mula sa pagkakadikit nito sa balat. “Kilala mo siya, Dark?” bigla ay tanong ni Dos. “Hindi siya multo? Eh, bakit kamukha niya si—”

Maraming salamat po sa lahat ng sumubaybay sa unang serye ng Dark Secret Series. Sana po ay suportahan at basahin n'yo rin ang ikalawang serye nito na pinamagatang The Mafia's Prized Possession. Mababasa at makikita na rin po ito sa goodnovel app. Maraming salamat po ulit at magkita-kita tayong muli sa susunod na kabanata.

Dark Series 1 - Jeopardy Chapter 11 “Babae, anong balak mo? Bakit ba gusto mong buksan ang case na 'yan? Matagal na panahon na yan. Sarado na ang case na yan. Hindi mo pa rin ba maintindihan? Wala na pakialam ang pamilya ng mga biktima. Pero ikaw?" bumuga ng hangin ito. Inis at hindi niya maintindihan at maisip kung bakit ang makulit niyang partner nais pang buksan ang case na matagal ng sarado at natapos.

tumigil ako at huminga muna ng malalim hindi na ako makahinga kakaiyak. "Kaya pinangarap ko lang magkaanak kahit isa para hindi naman ako tumandang mag isa tumatak na kasi sa kokote ko na huwag maniwala sa masaya at buong pamilya. Dahil sa pamilya pa lang namin nakikita ko na ang realidad. Please TG forgive me for my dark past that I ashamed."

Ngunit maya-maya lang, ilang hakbang ang narinig ko mula sa aking likuran. "Ang ganda ng view, hindi ba?" sambit ng isang lalaki, dahilan upang kumunot ang aking noo. Marahan akong lumingon at nakita ang isang lalaking may magandang kasuotan. "Hello, ako si Dark," aniya habang nakangiti ang labi. "H-Hello. A-Angel... Angel ang pangalan ko," tugon ko sa kanya. Diretso siyang lumakad patungo sa aking tabi, saka tumingin sa malayo at madilim na langit. Makalipas ang ilang segundong katahimikan, muli siyang nagsalita.

... BANGTAN'S DORMITORY. NAPAKA-LAKAS na alarm ang gumising kay Yanie at napabalikwas na siya sa kanyang kinahihigaan nang makita ang oras sa orasan na nasa gilid ng kama.

Ngayon pa kayang tatanungin ko kung bakit nila ginagawa ‘to? Valid ‘yong sinusubukan lang nila akong iligtas. Sa dami ng kasalanan ni Daddy sa akin, mas lalo lamang nadadagdagan. Akala ko pa man din ay ‘yong bigla siyang nagkaroon ng utang kay Saverio, at ‘yong pagiging lulong niya sa alak, drugs, at sugal. Ngunit malalaman ko na pati ako na anak niya ay ibinenta niya sa drug lord?

Sa ilalim ng sikat ng araw, kumikislap ang kulay asul niyang mga mata—tahimik pero may lalim, parang dagat na marunong makinig. “Sorry, I’ve been talking too much,” sabi niya, kasabay ng mahinang tawa. “I’m Lucas—pinsan ni Damian.” Sa mga tindig at pananalita niya, alam kong hindi siya katulad ni Damian. Hindi siya delikado. “Elaris,” mahina kong tugon. Ngumiti siya, tila ba gusto niyang iparamdam na ligtas ako. “If you don’t mind me asking, bakit ka umiiyak kanina?”