Daughter Growing Up Quotes Novels & Stories

A family who's ready to defend and support me. Biglang pumasok sa isip ko si Lucien. Himigpit lalo ang yakap ko kay dad. I heard dad chuckled because of what I did. "Kalma anak," Lumayo ako kay papa at malapad na ngumiti. "Don't ever let anyone break your soul princess, your too precious to be broke. You have to stand on your own two feet and fight. There are those who would give anything to see you fall, never give them the satisfaction, hold your head up high, put a smile on your face and stand your ground. Show them what you've got."

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

Ang pendant ay may maliit na larawan sa loob — isang batang may maamong ngiti at mga matang gaya ng sa ama. Sa bawat sulyap niya rito, parang bumabalik ang bawat sigaw, bawat paghingi ng saklolo, bawat “Mama!” na hindi niya nasagot sa tamang oras. ⸻ Whispers of the Past “Mommy, when I grow up, I’ll be strong like you.” Naririnig pa niya ang boses ng anak sa kanyang isip — malinaw, masigla, buhay.

Nakatanaw lamang ito sa malayo at nagsalita. "Age doesn't matter mom." Anito. Agad na napatampal ang dalaga sa noo. Tiyak niyang kung ano ano na naman ang itinuturo ng inang niya rito. "Infact, were both at thesame school and grade. She's beautiful,talented and smart." Sagot ng anak niya. "Hindi naman ako tutol anak ang sa akin lang naman napakabata niyo pa para magseryoso. Enjoy enjoy lang muna."

“Good job mga anak, kain lang kayo nang kain nang mabilis na lumaki.” “Naku, hija, huwag mong hilingin na bilisan nilang lumaki. Mamaya niyan, mamalayan niyo binata at dalaga na ang dalaga tapos mami-miss mo naman noong mga bata pa sila.” si Donya Livia na salitan ang tingin sa mga apong magana ang pagkain dala ng pagiging buo ng pamilya.

Gusto kong kaya rin nilang patawarin ang kanilang mga sarili. "You still have a long way to go, son. You will commit mistakes, you will fall, you will have doubts about yourself... but remember to always learn from all of them and let that grow you, all right?" Tumango lang siya at saka ko siya niyakap, niyakap niya rin ako pabalik at naalala ko 'yong una kong haplos sa panganay kong anak. "You will forever be my baby boy," mahinang bulong ko.

"I'm so proud of you, princess. You are not just a good daughter but you are also a great mother." Maluha-luha akong ngumiti. "T-thank you po, Dad." lumapit ako sa kanila at niyakap sila. "You've really grown up." si Mom. May anak na nga po di lang isa tatlo pa! Bilib talaga ako kay Theseus, tumira ng isa tatlo agad hehe. Paano kung walang tigil—joke lang.

naiiyak na sabi ni mommy habang ako naman ay medyo nahihiya na kasi pati ba naman yung sa diaper part sinabi niya, pero ang lahat ay natawa na lamang sa pagiging crybaby niya all of the sudden. "I can't believe that you are a grown up now. I can't believe that my once baby girl is now a woman. Many years really had passed...that I didn't notice na lumaki kang sobrang gandang bata. Sooner or later you will have your own life. You will graduate from college, be successful, be in a relationship and form your own happy family. Sooner or later iiwan mo na kami ng daddy mo to experience and explore the world. Nakakalungkot lang kasi starting from this day hindi ka na dedepende sa amin, you will ma

Sa oras. Bumuntong hininga si Lila at ibinaba ang telepono, at sinulyap ang anak. "You’re growing up so fast, baby," mahina niyang sinabi. Tumingin si Mia sa kanya at ngumiti. "I’m always going to be your little girl, Mommy!" Ngumiti si Lila ng malumanay. "Always," mahina niyang sagot, ngunit ang bigat ng mga salitang iyon ay tumimo sa kanyang dibdib.

Pero nang tumuntong na siya sa high school ay doon na niya tuluyang natutuhan na ang buhay ay hindi lang puro tawa, puro laro, at puro kain lang ng tig-pisong chichirya. When I was a kid, I'd love to dance under the rain. Now that life brings rain-like problems I don't already know how to deal with them. It's true, indeed, that growing up is both a gift and a curse, depends on how I see it. "Parang kahapon lang ang lahat, 'no?" She flashed a smile. "Noong bata tayo, tuwang-tuwa na tayo sa simpleng lollipop. Kapag nakakapulot tayo ng salapi, halos maglulundag na tayo sa saya. Parang nakakaawa, 'di ba? Pero isipin mo. We never experienced being rushed in a hospital or taking expensive medicine