Novel & Cerita Quotes For Daughter Growing Up

" Dalawa na silang aalagaan mo at iyong mga hindi mo naituro sa anak niyo noong kabataan niya, maaari mong ituro iyon sa apo niyo habang lumalaki siya. Masusubaybayan mo ang paglaki niya at sa pamamaraang iyon, makakabawi ka na sa kanila. " Napangiti si Catherine. " Tama kayo, hindi ko dapat sayangin ang tiyangsang ibinigay saakin ng anak ko. Kung hindi ko nagampanan nang maayos ang pagiging isang ina sa kaniya, babawi ako sa pagiging lola. "

Amg di makapaniwalang tanong ko sa kaniya. "Your such a brat,,ang OZ company ang tumulong sa kompanya natin noong nangailangan tayo,,so bakit ko gagawin yun, gusto ko lang matiyak kong nag matured na ba talaga ang anak ko,,kong kaya na niyang mag handle ng isang kompanya." Sagot nito. "Dad!" Inis kong sabi sa kaniya.. "Sorry my Dear daughter,,pero ngayon you can do whatever you want,,but just make sure na magiging masaya ka sa Yaz na yun,,at hindi mo pababayaan ang kompanya.." Sabi pa nito.

Ill start to imagine yung mundo naming kelan man di magkakatagpo pero nagtagpo parin kahit lumalakad kami sa magkasalungat na direksyon. Ngayon ko naintindihan ang sinabi sa akin ni Mom about sa roses niya sa garden when I was a little. Gusto kong pitasin iyon kahit hindi pa talaga siya bumubukadkad. Pinalo pa niya ang aking kamay. 'kahit gusto mo na yan pitasin wag mong gagawin kasi hindi mo na makikita ang ganda niyan. You will never see its potential kung agad mong puputulin sa magpapabukadkad sa kanya..yung buhay niya..makakapagpatuloy pa ba yan kung pinutol mo na sa puno.' When you grow up you'll understand that there's always time in everything so be patient. Wag kang laging nagmamadal

biro kong tanong sa tiyan niya at hinalikan ng paulit-ulit. "Mamimiss ko kayo ni Mommy mo. . .Alagaan mo siya paglaki mo ah? Mahal kayo ni Daddy," sabi ko habang pinipigilan kong umiyak. "Dapat lumaki kang mabait at may respeto sa kapuwa mo ha? Hindi mo makakasama lumaki si Daddy kaya dapat matuto kang tumayo mag-isa sa paa mo. . ." Para akong tinusok ng punyal nang paulit-ulit sa puso habang binibitawan ang mga salita na iyan, dahil alam kong hindi ko masisilayan ang paglaki ng anak ko.

Nanginig ang kanyang dibdib sa galit. “Don't think you can do whatever you want just because the Mendoza family is backing you up. The fact that you're my daughter will never change!” Daughter. Napakasarap pakinggan ng salitang iyon kung hindi lamang huli na ang lahat. Kung hindi lamang niya iyon narinig matapos mawala ang mga taong tunay na nagmahal sa kanya. Hindi na sumagot si Beatrice.

“Dad, you have to get used to each other, right? Kailangan mo siyang kilalanin—” “Huwag mo akong patawanin, Gabe sa malamya mong dahilan. Mga bata pa lang kayo ay magkakilala na kayo kaya anong pinagsasabi mong kailangan niyong makilala ang bawat isa? My dear daughter, hindi ako pinanganak kahapon lang. Kung matalino ka, matalino rin ako dahil saan ba galing ang talino mo ngayon? Sa akin. Sa amin ng Mommy mo.”

naiiyak na sabi ni mommy habang ako naman ay medyo nahihiya na kasi pati ba naman yung sa diaper part sinabi niya, pero ang lahat ay natawa na lamang sa pagiging crybaby niya all of the sudden. "I can't believe that you are a grown up now. I can't believe that my once baby girl is now a woman. Many years really had passed...that I didn't notice na lumaki kang sobrang gandang bata. Sooner or later you will have your own life. You will graduate from college, be successful, be in a relationship and form your own happy family. Sooner or later iiwan mo na kami ng daddy mo to experience and explore the world. Nakakalungkot lang kasi starting from this day hindi ka na dedepende sa amin, you will ma

isyoso ng pamangkin ko. Jusme! Para akong nakikipag-usap sa kasing edaran ko. Totoo pala may mga batang matured, bata ang katawan pero yung kaluluwa niya parang matanda na kung mag-isip. Totoo nga yung sinabi ni Dad na mabilis talaga mag matured at lumaki ng mga bata. "Really? Dad said that?"I exclaimed dramatically. “Yes,”she answered politely and gently nodding her head.

“But I regret not being brave enough.” “Then maybe that’s where you start,” sabi nito. “Not with her… but with yourself.” Napabuntong-hininga siya. Kaya niya ba? “I don’t want to lose you in the process,” mahina niyang dagdag. “You won’t,” agad nitong sagot. “You’re my daughter. Nothing changes that.” Tahimik silang dalawa, pero hindi iyon mabigat—kundi puno ng pag-unawa.

I can't even look on her eyes. "Get mad or not, wala na siyang magagawa, Elvira. They are now married. Mag-asawa na sila. Makikipaghiwalay ka? Iiwan mo siya? Then do it, and don't expect me na ituturing pa kitang anak," sabat naman ni dad. This is his line. Ito ang lagi niyang sinasabi whenever he wants something at ako ang kailangan nila.