Dear Diary About My Day Mga Nobela at Kwento

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

) Iba ang itsura ng katawan niya kapag naka-hubad parang hindi sa kanya kapag naka-suot siya ng damit. "Igeo? Igeon nae mini ilgijangiya, Godeunghakgyo ttaebuteo ireoke sseowasseo, mueonga sseugo sipeul ttaemada haneun seupgwaniya." nasambit ko naman sa kanya. (This? It's my mini diary, I've been doing this since high school, it's a habit whenever I want to write something down.). Umayos siya ng pagkaka-pwesto bago niya ako yakapin ng patagilid hinayaan ko siyang gawin 'yon.

Pagbukas ko pa lang, parang may malamig na hangin na dumaan sa dibdib ko. Sulat kamay ni Trisha, sobrang ganda ng penmanship niya, halata mong pinagisipan muna ang mga isusulat dito. Ang daming nakasulat sa kapal ng diary na ito, halata mong puno ng pag-ibig. “100 Wish List with Kuya Luis.” Napahinto ako. Saglit akong natawa, isang maikling, mapait na tawa na ako lang ang nakarinig.

Hindi katulad dati noong nagdadalaga ako. Kinuha ko ang pinaka-recent kong diary, may mga few pages left pa doon na blangko ngunit hindi ko na iyon maitutuloy pa. Biglaan lang ang pagpapalayas sa akin noon at hindi ako nakapag-impake man lang. Ang huling sinulat ko doon ay ang pagkamatay ni daddy at kung gaano ako naghihinagpis ngunit nakasulat din dito ang unang pagtatagpo namin ulit ni Ninong Jonas noong 18th birthday ko kung kaya't kinuha ko iyon at dumiretso sa garden. Mataas na ang sikat ng araw. It was 9 in the morning. Sanay naman akong hindi nag-aalmusal sa umaga kung kaya't ayos lang sa akin dahil ang kain ko talaga ay tanghali na.

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

Dad tried to speak. “Bye, Dad,” I cut him off. “I can’t wait to leave this house and live on my own. I need peace,” I muttered as I walked toward the door. Pagdating ko sa opisina. Tambak na naman na papeles ang bumungad sa akin. I feel so tired right now. Sana binigyan ako ng day off ng gagong ’yon. I pushed myself up from my chair. “Kailangan kong isulat ang isang bagay. Nasaan ang diary ko?” Kinakalkal ko ang laman ng aking handbag.

“Mahal na mahal kita, Khaye kaya lahat gagawin ko mapatunayan ko lang kay Tita na karapat-dapat ako.” “Salamat.” Bulong ko. Ako ang unang bumitaw. Natatakot ako na maisumbong ako ng kaklase kong dumadaan. Habang nakahawak ako sa balikat niya nang angkas na niya ako ay naisip ko ang mga ginagawa niya sa akin. Lahat ng mga bagong karanasan na wala sa hinagap kong maranasan ko ay ipinagkaloob niya. Ang lahat ng mga masasaya naming karanasan at lahat ng naramdaman ko ay isinulat kong lahat iyon sa aking Diary. Wala akong naitatago roon. Lahat ng iniisip ko, ginagawa at ultimong nararamdaman ay nandoon.

“Did you forget that I’ve read your diary before?” Nahigit ko ang aking hininga. Hindi ko alam na nabasa niya lahat. Of course he remembered. Of course he noticed the smallest details about me, even the ones I had poured out only on paper, thinking no one would ever read them. Biglang bumalik sa akin ang mga nangyari noon. The childish handwriting, the pages filled with dreams of places I wanted to see, the quiet hopes I was too afraid to say out loud. Coron. Ilang beses ko ding binanggit ito sa diary ko.

Pagkatapos kung hugasan ay pumasok na ako sa kwarto namin ni nanay para kunin ko ang damit at tuwalya para makaligo na. Kahit wala kaming assignment ay nag review ako baka kinabukasan may long quiz na naman ang mga teachers namin at saka pangpa antok narin, dahil wala naman akong cellphone para maging textmate kami ni Cloud kaya itong Dear Diary na lang ang sinusulatan ko na kung ano-anong maisip ko lalo tungkol sa mga dreams ko pagkatapos mag-aral at saang bansa magbabakasyon kasama ang mama ko, binalingan ko ang katabi ko, sleeping peacefully in our bed is a stronger women who gives me life and air.

Bulong ko ng mabuksan ko yung diary nya. Dear diary, Yan lang nakalagay tapos may date kung kailan nya yata sinulat ang mga yun? _ Dear diary, Ang saya saya ko ngayon kasi bukas kasal na namin ni Ken, yung ki-nu-kwento ko sayo na crush ko, yung transferee nun sa section namin? Ano bayan ba't ba makakalimutin ka diary eh palagi ko namang ki-nu-kwento sayo yun! Hayst!