Dear Diary About My Day Novels & Stories

"Hali ka na, sumabay ka na sa amin." Lumipas ang araw na nasa bahay lang si Nelvie. Sinulat niya sa kaniyang diary notebook ang nangyari sa araw na iyon. Lagi niya naman ginagawa iyon. Sinusulat niya ang mga kaganapan sa buhay niya. Pero hindi na araw-araw.

Binuksan ko ito at tumambad sa akin ang gwapong mukha ni Kairus na nakadikit sa notebook. Wala sa sariling napangiti ako. Sinulat ko ang mga diary ko nong 16 pa ako. Sinulat ko ito nong nag simiula akong nagkagusto kay Kairus na hindi ko akalain na mamahalin ko pa pala.

Hindi dahil gusto kong maging problema sa buhay niya, kundi dahil alam kong kahit gaano ako kahirap intindihin, hindi niya ako basta-basta susukuan. I always keep a journal for myself. Lahat inililista ko. Para sakaling makalimot ako. Alam kong may babalikan ako. At araw araw kong ginagawa iyon ng walang palya. Isinusulat ko ang mga nangyari sa araw ko. Minsan, kahit ang maliliit na bagay. Kung ano ang kinain namin. Kung ano ang sinabi ni Brandon.

That notebook is his diary. Lalong lumubog ang puso ko sa nabasa. Dear Diary, Today I saw the man on the picture. I saw my father. Para sa iba siguro masaya sila kapag nakita na nila yung papa nila for the first time. But in my case, seeing him is the worst. I'm not happy to see him. I don't want to see him anymore. For he made my mama cry every single night. Lumabas ako sa kwarto ng anak ko at doon naibuhos ko na ang iyak ko.

Hindi katulad dati noong nagdadalaga ako. Kinuha ko ang pinaka-recent kong diary, may mga few pages left pa doon na blangko ngunit hindi ko na iyon maitutuloy pa. Biglaan lang ang pagpapalayas sa akin noon at hindi ako nakapag-impake man lang. Ang huling sinulat ko doon ay ang pagkamatay ni daddy at kung gaano ako naghihinagpis ngunit nakasulat din dito ang unang pagtatagpo namin ulit ni Ninong Jonas noong 18th birthday ko kung kaya't kinuha ko iyon at dumiretso sa garden. Mataas na ang sikat ng araw. It was 9 in the morning. Sanay naman akong hindi nag-aalmusal sa umaga kung kaya't ayos lang sa akin dahil ang kain ko talaga ay tanghali na.

"Wala siya dito, umalis na siya at hindi ko alam kung saan nagpunta. And please bro, alamin mo nga muna kung anak mo talaga 'yan. Baka mamaya niloloko kana naman. Pinatira mo pa diyan, hindi mo alam kung gaano 'yan kasakit para kay Cherry." Sa sinabi ng kaibigan ko ay doon ako nahimasmasan. Tama siya napaka-tanga ko at hindi ko ginagamit ang utak ko. Umiyak ako na nagsisi sa ginawa ko. May nakita akong notebook sa may ilalim ng unan niya. "My daily diary." Basa ko sa unang pahina.

Dad tried to speak. “Bye, Dad,” I cut him off. “I can’t wait to leave this house and live on my own. I need peace,” I muttered as I walked toward the door. Pagdating ko sa opisina. Tambak na naman na papeles ang bumungad sa akin. I feel so tired right now. Sana binigyan ako ng day off ng gagong ’yon. I pushed myself up from my chair. “Kailangan kong isulat ang isang bagay. Nasaan ang diary ko?” Kinakalkal ko ang laman ng aking handbag.

“Mahal na mahal kita, Khaye kaya lahat gagawin ko mapatunayan ko lang kay Tita na karapat-dapat ako.” “Salamat.” Bulong ko. Ako ang unang bumitaw. Natatakot ako na maisumbong ako ng kaklase kong dumadaan. Habang nakahawak ako sa balikat niya nang angkas na niya ako ay naisip ko ang mga ginagawa niya sa akin. Lahat ng mga bagong karanasan na wala sa hinagap kong maranasan ko ay ipinagkaloob niya. Ang lahat ng mga masasaya naming karanasan at lahat ng naramdaman ko ay isinulat kong lahat iyon sa aking Diary. Wala akong naitatago roon. Lahat ng iniisip ko, ginagawa at ultimong nararamdaman ay nandoon.

Pagkatapos kung hugasan ay pumasok na ako sa kwarto namin ni nanay para kunin ko ang damit at tuwalya para makaligo na. Kahit wala kaming assignment ay nag review ako baka kinabukasan may long quiz na naman ang mga teachers namin at saka pangpa antok narin, dahil wala naman akong cellphone para maging textmate kami ni Cloud kaya itong Dear Diary na lang ang sinusulatan ko na kung ano-anong maisip ko lalo tungkol sa mga dreams ko pagkatapos mag-aral at saang bansa magbabakasyon kasama ang mama ko, binalingan ko ang katabi ko, sleeping peacefully in our bed is a stronger women who gives me life and air.

Saka kinapitan ang balakang ko gamit ang palad nya at napakapit ang dalawa kong binti sa baywang nya. Paakyat sya sa hagdan habang buhat-buhat ako. Dinig ko ang pagbukas ng pinto. _ Dear diary, Isa lang ang gusto kong sabihin sayo at sa sarili ko, ang rupok ko. Napaka rupok mo Trix! Isang salita nya lang ng ganyan nahulog ka na ulit, wala pa nga syang ginagawa pero hulog na kagad ako.