Dear Diary About My Day Novels & Stories

At kesa walang gawin ay nagpasya ako ng kunin iyong diary at simulan nang basahin iyon. I started on the very first page. Nakasulat lang doon ang unang araw nila ni Dim sa bahay nina Tito Rick at Tita Fely. Ito ang unang araw na nagkaroon na sila ng pamilya. He wrote on the diary how happy he was.

Pakiramdam niya ay medyo kakaiba ang text message nito, ngunit hindi niya mawari kung bakit. Ibinaba ni Debbie ang kanyang telepono sa kama at dahan-dahang lumapit sa kanyang maleta. Inilabas niya ang isang naka-lock na notebook. Diary niya iyon. Mula noong high school, nakaugalian na niya ang pag-iingat ng isang talaarawan bilang isang paraan ng pag-alis ng kanyang stress at pagpapahayag ng kanyang nararamdaman. Maging ito ay kaligayahan, kalungkutan, o sakit, itatala niya ito sa kanyang talaarawan.

Nagbabalik tanaw pa ako, eh. "Oh bakit?" Iritadong tanong ko. Abala akong nagsusulat ng diary ko. Oo may diary ako, pero parang notes lang siya kasi hindi ko naman sinusulat doon ang mga nangyari nitong huling araw, kumbaga mga thoughts ko lamang sa iba't ibang bagay.

Bahagyang tumaas ang kilay ni Darien. “May habit akong magsulat ng diary. Noong nangyari lahat ng ‘yon, doon ko lang nailalabas ang nararamdaman ko. Detalyado kong isinulat ang buong nangyari. Nang wala na akong pag-asang maipaglaban sa pulis, nakita ko sa admission letter yung address ng school. Bago magsimula ang klase, ipinadala ko sa pamamagitan ng koreo ang diary ko.” Habang nakikinig, mas lalo lang nabibigla si Harmony.

Sa unang pahina ng diary, may nakasulat: ‘Anak, kung nababasa mo ito, tandaan mong kahit wala na ako, mahal na mahal kita. Hindi ako mawawala hangga't nasa puso mo ako. Maging matatag ka, para sa sarili mo, at sa pamilya mo.’

Kalalabas ko lang ng Hospital at huminto ako dito sa bench sa ilalim ng puno malapit dito sa Hospital. Marahan kong binuksan ang Diary. Napag-alaman kong isa pala itong Diary ni Kate. Medyo namukaan ko rin ito dahil minsan nakita ko na ‘to na dala-dala niya sa eskwelahan at sinusulatan. Una kong binasa ang unang pahina ng diary niya. Dear Diary, Ito ang unang beses na susulatan kita. Dati ayo ko talaga ang mga ganito dahil parang ang ano basta alam mo na ‘yon.

-Shin Entry 3: Dear diary, Isang linggo nang hindi umuwi sila mommy. Isang linggo na rin akong hindi kumakain dahil hindi ako pinapalabas nila yaya sa kuwarto ko. Hindi ko alam kung bakit hindi nila 'ko inaayang kumain kahit tuwing sumisilip ako sa mula sa pinto, nakikita ko silang nagkakasiyahan sa baba. Gutom na gutom na 'ko, diary.

Kahit pa nga wala ako sa wisyo ay sinagot ko ang tawag niya. "Hello—" "May raket tayo bukas ng tanghali, goodnight!" hindi ko na nagawa pang sumagot dahil mabilis niyang pinutol ang tawag niya. Nakatulugan ko na pala ang pagsusulat sa talaarawan ko kaya pala binangungot ako dahil puro masasama ang sinusulat ko. "Dear Diary, ang pangit mo kabonding!" Sabay dampot at mabilis kong binalik sa loob ng maliit na drawer.

Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko Mahilig ako sa ganito noon pa man. Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

Pagkatapos maghugas ng pinggan, bumalik ako sa kwarto at nagdesisyong magsulat sa diary ko. "January 14, 2025 Dear Diary, Sana dumating ang araw na makita kong masaya si Mama at Papa na magkasama. Alam kong hindi ganun kadali, pero hindi rin imposible, di ba? Baka kailangan lang nilang makita ang halaga ng isa't isa ulit." Napangiti ako sa sarili kong sulat. Alam kong mahaba-habang proseso pa ito, pero habang may pag-asa, mananatili akong umaasa.