Dearest Friends Novels & Stories

seryoso ko namang utos sa kan'ya. "I'm saying that Jared, Xian, Drish, Clyde, Loyd, and Kenzo, the six of them are best friends kaya masasabing magkakampi ang grupong Zeplar Argent at Orquias Sentler. And instead na mga kagrupo nila ang mga kasama nila, silang anim ang laging magkakasama," aniya. So magkakakilala na pala silang lahat, matagal na. What a strong group of friends.

sagot ko kaya nabuhayan sya ng loob. "Okay, starting this day. You and I we're bestfriends." sabay yakap at nagpinky promise. "Salamat! Ikaw pa lang kasi ang pinakauna kong bestfriend at kaibigan. Sana'y magtagal pa ang pagsasamahan natin."

“What do you mean?” “Nothing. Just piece of advice, hubby. Don’t give your full trust to your closest friends. Kung sino pa ang taong malapit sa ’yo, siya pa ang taong magtatraydor sa iyo. Siya pa ang taong sasaksak sa likod mo,” makahulugang wika ko. “What?” Hindi ko siya sinagot. Sa halip ay pinaharurot ko na lang ang sasakyan.

Naabutan nila si Frey na kausap ang kanilang mga kuya. “Kuya!” Kusang napalingon ang mga ito kila Stella at mas lalong nagtaka ang mga ito. “Stelle? Amber?” tanong ni Deimos na ikinatakbo ng dalawa sa kanila. “’Wag niyong awayin si Frey! Bago namin silang friend at para namin siyang kambal! Hindi lang kayo ang triplets, kami ‘din!” tila proud na sabi Amber.

Nagkulang ba 'ko kaya niya ko ginaganito? "Basta Besh kapag talaga nabalitaan ko na nakipagbalikan ka do'n sa siraulo mong jowa or should I say ex. Naku! Sinasabi ko sa'yo our friendship will gonna be over." pagbabanta sakin nitong bitter kong bestfriend. "Hala! Besh naman? Friendship over agad? 'Di ba pwedeng wala lang pansinan ng ilang days tulad no'ng dati? Ang OA mo naman masyado."

Nakakapagod kapag may fashion week akong pinupuntahan pero ang nakakatuwa ay may bago akong F* friend na laging nag-memessage sa aking tuwing umaga at gabi. “Good morning!” laging bati sa akin ni JohnV sa umaga at “Sweet dreams!” naman sa gabi. Minsan naman, “Nag-breakfast ka na? Take care!” at sa gabi naman, “Kumain ka na? Pahinga ka naman!”

“Sana noon pa ginawa ‘yan kung kahit paano ay pinahalagahan mo ang friendship natin.” “Natakot ako,” mababang tono na saad ni Frank. “Sinubukan kong hanapin ka pero kapag nakikita na noon, nauunahan na ako ng pagkaduwag ko. At ngayon nga ay hindi ko na palalagpasin ang pagkakataong ito na masabi sa’yo ang lahat.”

She patted each of their backs before saying, "Ginawa mo lahat ang best mo. Salamat sa pagbabalik." Simula pagkabata, wala na siyang matatawag na kaibigan...ang mga babaeng nasa edad niya ay kinasusuklaman siya o naiinggit kung paano siya naging malapit sa mga lalaki...at ang tanging kaibigan niya bukod kina Titus at Roxy ay ang kanilang mga kabalyero ng pamilya . Halos sabay silang lumaki. At kumportable na siyang makasama ang mga ito.

Hanggang ngayon ay malapit pa rin kami sa isa’t isa. Dito naman sa Pilipinas, sina Marie at Denise ang masasabi kong pinakamalapit kong mga kaibigan. Idagdag pa sina Lex at ang grupo niya. Sila ang mga taong nakilala ako bilang simpleng si Jenelyn at hindi dahil sa pangalan, pera, o mga kumpanyang pag-aari ko. “Yeah,” sabi ko habang nakangiti. “We’re best friends. Kaya tama na ang pasasalamat.”

“Okay, so what do you want me to call you? Honey? Babe? Darling? Sweetheart? Wife or Queen?” “Best friend,” I replied. Napahalakhak si Drex at napatango-tango. “Okay, kung 'yan ang gusto mo at diyan ka masaya, ano pa nga ba ang magagawa ko? You're my weakness, my best friend. Damn!” He laughed again, tila napilitan lang sa pagsang-ayon sa sinabi ko. Nang makarating kami sa mansyon ng parents ni Drex ay marami nang mga bisita at nakahilira na sa labas ng gate ang mga iba't ibang klase ng mga mamahaling sasakyan.