Friends Of God Novels & Stories

Wala nang nagawa si Deus kundi suportahan ang kaibigan at hayaan itong ilabas ang sakit. Clinton was simply a brother for Deus. Noon ay sila ang magkasama palagi, sa mga kalokohan ni Clinton na s’yang si Deus ang umaayos — hanggang sa mga pagsasalo nito sa hapagkainan. Mas lumalim pa ito nang maging magka-relasyon ang ate ni Deus at ang kaibigan n’yang si Clinton. He was mad at first but gave in — para sa kasiyahan ng ate n’ya.

Storm has a lot of friends because he's always friendly to anyone. I don't like them pero wala naman akong magagawa dahil kaibigan 'yon ni Storm. I have no rights to judge his friends. I just don't like them, dahil na rin siguro isa sa mga kaibigan nya si Angel at Jeffrey. Naglalakad sila ngayon at malakas na nagkwe-kwentuhan at nagtatawanan. People didn't mind because all of them are used hearing their noises. At isa pa, Storm and his friends are famous here so no one dared to complain about their loud voice.

Pero kung tutuusin, paano mangyayari ‘yon kung ni hindi ko alam kung bakit galit sakin si Audrey? Kung hindi lang kami magkaibang-magkaiba ng mundo, ibang circle of friends, ibang lifestyle ay baka naisip ko na may chismis na nagmula sa common friend namin. Pero kahit anong balik-tanaw ko, wala talaga. As in zero. Wala akong matandaan na kahit sinong kakilala ko na naging malapit o konektado kay Audrey.

"Hindi lahat ng kaibigan, kaibigan hanggang sa huli. Sayonara, mafias." Tumalikod na si Divine at umalis kasama ang mga alagad niy. "Hu. May mga hugot ka pa, pwe, sabihin mo wala ka lang friends kaya ka bitter." Sabay-sabay naman kaming napatingin kay Eloi nang tumatayo na sila ron sa kahoy saka natawa. Luka talaga 'to kahit kailan. Pero teka...

Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon ang epekto ng kaibigan sa kaniya. "How are you?" Masiglang bati nito sa kaniya. Pakiramdam niya ay may kakaiba dito. Napansin niya rin ang simpleng kasuotan nito. Nakita niya ang bag nitonv sa tantiya niya ay iyon lang ang makikitang mamahalin. "Sus! 'ayan na naman siya! Nag iingles ka na naman!" Kunwari ay inirapan niya ito. Narinig naman niya ang mga pasimpleng pagtawa nito.

Siya lang kasi ang bukod tanging kumakausap sa'kin sa mga kaibigan ni Argo. Ako pa nga ang nahihiyang kumausap sa kanya dahil sa malayo ang antas ng pamumuhay namin dalawa. Christof and George are friendly too pero mas dikit ang mga ito kay Argo. Tingin ko nga ay nakay Argo ang loyalty ng mga ito. "Wala na sa akin iyon, hindi naman 'yon big deal sa'kin." Umiling ako dito matapos ay ngumiti ng matamis.

Andito ang kambal na Sarmiento, si Guerrero na maingay, ang may saltik na si Villegas, si Contreras na palaging missing in action, si Castillo da iceman, si Dominguez na walang ibang ginawa kundi ang maghanap sa nawawalang ilaw niya, ang masungit na Vaderama at ang kapatid nitong taon-taong umiiyak sa harapan ng simbahan, si Gonzales, at syempre ang bestfrenemy ko si Montenegro. I can't thank God for giving me this set of friends. They are the best, minsan may hindi man kami pagkakaunawaan but at the end of the day andyan pa rin kami para sa isa't isa. They are the friends that every body wished to have. Sila yung mga kaibigan kong hindi ako iniwan nung panahong kailangan ko sila. Sila ang n

aniya dahil baka sakaling matauhan ito. Hindi niya alam kung bangag ba ito sa droga o lasing, o baka ito ay sira ulo. "Friends?" He chuckled, "We're not friends. We're lovers," sabi pa nito sabay bukas sa foldable pouch na kulay brown.

Kung hindi lang siguro kasalanan sa Diyos ang tumalon mula sa tuktok ng ng building, ginawa ko na sana para matapos na lahat ng paghihirap ko eh! "Ang lalim noon ah? Mukhang malalim ang iniisip at hindi man lang naramdaman ang presensya natin!'" narinig kong bigkas ng kung sino kaya wala sa sariling napalingon ako Kaagad na tumampad sa paningin ko ang mukha ng tatlo kong mga kaibigan. Si Alden, James at Xian. Lahat sila kasosyo ko sa ibat ibang negosyo at naging kaibigan ko na din!

Friends are people we love to spend time with. Sinasamahan tayo tuwing malungkot tayo, tinutulungan tayo ng hindi humihingi ng kapalit, at tinatanggap tayo sa kabila ng mga pagkakamali natin. They make celebrations fun, and they help us be ourselves. Hindi lang yun, sila din yung tumutulong sa atin na mag-grow sa ispiritwal na lebel.