Dear Ones 소설 & 이야기

Nakakapagod hmppp! Wait may naisip ako bigla… kapag ganitong araw ay alas sais ang saktong balik ni dean my loves. Gagawan ko ulit siya ng tula baka na-miss niya na ang sweet suitor niya hihiihi. Kumuha ako ang red scented paper at fountain pen. “Dear Future hubby I do not know who you are, nor your face; neither your age; I don't have any idea.

Sa bawat salitang binibigkas niya ay ramdam na ramdam ko ang pag-uumapaw ng emosyon niya. “Damien...” Wala na akong ibang masambit kung hindi ang pangalan niya. Nag-uumapaw sa saya ang nararamdaman ko ngayon pero hindi ko man lang magawa na magsalita. “I don’t want to be rude but... I’m still here, hello?” singit ni Dearil. Natawa naman ako bigla sa kaniya. Umurong ang nagbabadya kong luha. Wala na talaga siyang matinong ambag!

malumanay niyang saad. Maluluha yata ako sa sobrang saya. Ganito pala kasaya kapag mahal ka ng mahal mo. Wala ng makakapantay sa sayang nararamdaman ko. Sana ay hindi na magwakas ito. I love you forever, Deon. "Good morning, Mr. Fernandez," bati ng mga tao sa university.

╔.★. .═══════════╗ 𝗝𝗔𝗬𝗣𝗘𝗜'𝗦 𝗠𝗘𝗦𝗦𝗔𝗚𝗘 ╚═══════════. .★.╝ My Dearest Readers,

Natatakot siyang basahin ang anumang message nito. "S-Sino si Dianne?" Pabulong na tanong niya. "Hmmm. A friend. " tipid niyang sagot. Binasa niya ang isa pang text message, "Happy birthday, Dear, I miss you so much!" With a kiss emoticon pa. "Can I come to your pad, Dear?" Kinabahan siya. "I love you, Dear!" Nanlalambot siya sa mga nabasa. "B-Bakit Dear a-ang tawag niya sayo? Ito, phone mo, ikaw na ang magbasa. Replayan mo na din ang FRIEND mo." Nilagay niya sa dibdib nito ang phone at hindi na umimik pa.

Ilang saglit pa'y isang mensahe ang lumabas mula rito. Dear Marama, Huwag mong ikahiya kung ano ka. Maging proud ka sapagkat ang dugong nananalaytay sa iyo ay sagrado. Ang isang katulad mo ay pagpapala rito sa mundo. Kung maaari sana, nais naming hubugin ka. Ang mundo'y nasa panganib, ang kasamaa'y malapit nang sumibasib. Nawa'y paunlakan mo kami.

“Akala ko ay mawawala ka na agad sa buhay ko.” “You’re crazy my dear.” Naiiling na nangingiting pinisil pa nito ang baba niya. “Hindi ako pwedeng mawala sa buhay mo dahil ayoko maging malungkot ang mahal ko.” Again, his simple but sweetest words that melted her heart again. Ito lang talaga ang may kakayahang magdulot ng ganoong epekto sa sistema niya. “Dumale ka na naman dear,” sa unang pagkakataon ay nagawa niya itong tawagin sa naging awtomatikong endearment nila. “So what’s your plan now?”

May mga tanong sa kanyang isipan ngunit kaunting salita lang ang lumabas sa kanyang bibig, “Nasaan ka, Titus?” Ang kanyang mga labi ay kurbadong at pinadalhan siya ng isang nakakapagpakalmang ngiti, "Kanina lang...pumupunta ako sa mga lugar at sinusubukang magpakatatag para sa iyo..." "Ano? Hindi, umuwi ka na, Titus. I miss you,” pag-amin niya, napakagat labi. Nagningning ang mga mata ni Titus nang marinig ang sinabi niya, "I'm glad you are longing for my presence, my lady."

I love you. Sincerely yours, Einalem December

Binaba ko iyong mga cardboard na nakataas at taos-puso siyang nginitian. “That might be true but trust me, your caring arms are always the best place to be. Thank you, De, for taking care of me and our baby.” Pareho naming pinagsaluhan ni Deon ang isang nag-uumapaw sa pasasalamat na ngiti. Wala mang salita ang mamutawi sa mga labi namin ay alam at ramdam naming pareho ang damdamin ng bawat isa. Sapat na ang mga tinginan at ngitian namin upang ipahayag ang tunay na nararamdaman namin para sa isa’t isa.