Novel & Cerita Death Goodbye Quotes

She became timid and speak less. Angelo had guessed that maybe Marisa had realized her own short comings. That the Lord had opened her mind and heart to become more forgiving. After all life is short and everybody will come to an end even the mighty kings and warriors. Money can give us comfort but it will not buy us from death. We walk into this world as passerby. Nobody stays through eternity and if we don’t leave good footprints as we walk, we will be long forgotten like the rest. Because only those who made good deeds had left their trumpets to echo to eternity.

Humaplos ang palad nito sa pisngi niya at pinunasan ang nagbabadyang pumatak na luha. "Alam ko na ngayon kung ano talaga ang nararamdaman mo at tama ka, kailangan nang matapos ang lahat ng'to." saad nito. "Pero mali ka sa pag-aakalang kamatayan lang ang maaaring daan para makalaya ka. Death is for only weak people. Kahit gaano pa kasakit o kabigat ang problema mo hindi dapat maging sulusyon ang pagtapos ng buhay, Hija." ngumiti ito sa kaniya. "Hangga't buhay ka. Hangga't lumalaban ka pwede pang mabago ang lahat."

“Josh, iniwan na ako ni daddy. I don’t think I can live without him.” “Of course, you can. I know you can. At nandito ako para tulungan ka. You might think right now that your world will stop without his presence, but trust me, it won’t.” bulong niya at saka pinunasan ang mga luha ko using his thumb. “People come and go, and no matter how much we love them, we can’t hold on forever. All of us will eventually leave this world one way or another, and the only thing we can really do is learn to accept that fact. Alam kong masakit, but that’s how life teaches us to grow and move forward.”

"You are my other half, how am I suppose to live when you're gone?" "How could I live." I shouted out of fear and sadness. Half of my life, disappeared just like that. -E.I-

THIRD PERSON'S POV "I miss you so much, Death. Walang mga araw na hindi kita naiisip. For pete's sake, I always end up crying whenever I think about you babe." "Impakta talaga." Napaawang na lamang ang labi ni Aello matapos marinig ang mahinang bulong ni Nay Jackie. Lukot pa rin ang mukha nito't mukhang gigil na gigil pa rin sa babae na ang pangalan ay Charity.

Nakatingin siya sa screen na may lungkot sa mga mata, at pilit na ngumiti nang mapait. “Alam ko... gusto n’yo akong mamatay. Don’t worry, I will. Today is the last time na kakausapin ko kayo. Isipin n’yo na lang na kaharap n’yo ngayon ay isang taong mamamatay na. Bigyan n’yo ako ng pagkakataon, kasi sabi nga nila... people who are about to die are telling the truth, right?” Pagkasabi niya niyon, dumaloy ang dalawang butil ng luha sa pisngi niya, na lalo pang nagbigay sa kanya ng nakakaawang itsura.

“Bakit kaya hindi na lang maging parang isang bituin ang mga taong pinapahalagahan ko? Bakit parang hindi mga bituin na hindi umaalis?” “Sadly, we're just humans. And humans can’t live forever. Everything has a limit and even our life is. It’s scary how you don’t know when and how you’re going to die.” Napangiti ako ng mapait dahil sa sinabi niyang iyon. “Gusto ko ‘yung payapa. ‘Yung walang sakit.” “Who wouldn’t want a painless death? All of us do.” Tumango ako. “Ikaw Nico? Kailan mo masasabi na handa ka nang mamatay?”

Ngumiti siya,ngunit walang init. Walang awa. Ngiti na tila nagbabadya ng pagkawasak. "Someone you shouldn’t have provoked." Dahan-dahan siyang lumapit. Habang isa-isang bumabagsak ang mga tauhan ko sa paligid. At sa bawat hakbang niya, Pakiramdam ko Papalapit ang kamatayan ko. Tunay nga ang usap-usapan tungkol sa Angels of death. Bigla nalang silang susulpot o darating mula sa kawalan upang bawian ang iyong buhay.

Sinabi nang mapanghamak ni Ruby, “Mawawala ang lahat pagkatapos ng kamatayan. Kung mamamatay ako, ang pinakamagandang wakas ay mamatay ako nang walang pag-aalala. Hahayaan kong bumalik ang katawan ko sa mundong ito bilang abo. Para naman sa pagtatayo ng mga monumento at pagbibigay galang sa akin, patay na ako sa sandaling iyon, kaya bakit kailangan ko pa ang lahat ng ito?” Napagtanto ni Brody na nag-iingat si Ruby sa kanya, kaya bumuntong hininga siya nang walang magawa at binulong, “Hindi madali para sa atin na mabuhay sa mundong ito, kaya ayokong mamatay nang hindi napapansin. Gusto kong maalala ako ng mga tao, at ayokong makalimutan ako pagkatapos kong mamatay.”

"No! Kailangan mong kayanin Rain! Nakalimutan mo na ba agad ang sinabi ko? Wala akong binibigyan ng permiso kahit isa sa inyo na mamatay. Hindi ka pwedeng mamata-" "I-i'm sorry west, P-please t-take care of y-yourself. D-don't forget that even though I am d-dead I'll always be there to watch and p-protect you. I-i'm sorry if I need to f-follow Z-zack. I-i love you e-everyone. G-goodbye..." Suminghap si Rain ng hangin sa huling pagkakataon. Tumulo ang luha mula sa mga mata nito bago iyon unti-unting magsara.