Debtors Quotes Novels & Stories

Tinitigan niya ang mga kamay niya na tila ba nandidiri siya nang sobra. ​"Don't flatter yourself," nanggagalaiting sigaw niya habang pinapagpag ang basang robe niya kahit wala namang dumi doon. Ang boses niya ay nag eecho sa buong paligid, puno ng poot. "Niligtas kita hindi dahil may pakialam ako sa buhay mo. Ayoko lang madumihan ang tubig ng pool ko ng isang patay na daga! At tandaan mo, may limang milyon ka pang utang sa akin. You don't have the right to die until you pay me every single centavo!"

Tinitigan niya lang ako pabalik, waiting for me to continue. "After he died, I found out he left us with a lot of debt. Malaki. Sobrang laki." I gave a humorless laugh. "Hindi ko alam kung paano namin babayaran. Wala kaming ipon. Wala ring ibang tutulong sa amin. Sabihin mo nang mataas pride ko, pero ayaw ko rin mangutang. Doon na nga kami nalubog, eh." Agad kong kinuha ang bagong baso na kalalapag lang ng bartender sa counter at s******p doon.

Hindi ko alam kung saan na naman ako maghahanap ng perang ibabayad sa uutangin ko pero tsaka ko na yun isipin pag nakuha ko na tong malaking halaga nato. "Alam mo namang negosyante ako diba, at walang halaga ang mga pangakong inusal lamang. Sige, pauutangin kita, walang interes, baka akalain mong hindi ako marunong maawa", napangiti ako ng tipid sa kanyang winika, siguro totoo nga ang himala. "Pero sa loob ng dalawang linggo ay dapat naibalik mo na- ng buo."

Pagkatapos pagmasdan ang bahay, mapangutyang sinabi ni Hector, “Dad, hindi ba’t may pera ka na? Bakit ka nakatira sa ganitong lugar?” “Anong ibig mong sabihin?” Naguguluhan si Yorick. Bago pa makasagot si Hector, dinuro ni Madam Vanderbilt si Yorick at sinigawan, “Wala kang puso! Gusto mo pa rin magsinungaling sa akin? Tinawagan ako ng mga loan sharks at sinabi sa akin na may nagbayad ng lahat ng utang mo, at ngayon nagpapanggap ka pa rin na wala kang pera?”

“Ngunit yung ibang utang ng mga kapatid ko, wag kayo dito maningil. Hanapin niyo sila.” “Hawak namin sila.” Kaagad na sagot ng lalaki na napaka-demonyo nga tignan. “Nga pala hindi na ako nakapagpakilala sayo. Ako nga pala ang isa sa debt collector ng pamilyang Quinn, tawagin mo na lang ako Metal.” “Metal. Bagay sa pang mental. Ano ang sinabi mo? Hawak niyo ang mga kapatid ko.”

tanong ni Duke. “May utang ako.” “Magkano?” “Labindalawang milyon.” Napatingin si Brent. “That's not a normal personal debt.” “Hindi po.” Pinunasan ni Mara ang luha niya. “Utang ng kapatid ko.” Nanginginig ang boses niya. “May negosyo siya noon. Bumagsak. Nangutang siya sa mga taong hindi dapat pinagkakautangan. Nang hindi niya mabayaran, ako ang sinundan nila.”

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

Because I know how important the piece of paper I have in my hand now. Kahit sinong mangungutang, hindi gustong hinahabol sila ng pautangan-lalo kung bumbay pa 'yan. Most of all, the amount of money recorded to her liabilities is not just a piece of coin. A hundred thousand of debt is what we're talking about here. I want this story to end with no one going to die, but ending their lives miserable and having no peace of mind. "Ngayon mo mararanasan ang dinanas ko noon, Imelda."

Pumasok na ako sa loob at agad na tinapon ang sarili sa maliit na sofa. I can't help myself but to overthink that he is mad at me. What if hindi niya itutuloy iyong offer niya? paano na ang malaking utang ni Dad? I heaved a sigh before I laid down on the sofa. I stared at the ceiling thinking about my life if I couldn't pay the debt of my father. "Bakit kasi ang laki ng utang mo, Dad? bakit ka nangutang tapos hindi mo rin pala kayang bayaran?" sunod-sunod na tanong ko as if sasagutin niya ako.

I rolled my eyes at tumalikod na. Sa kaalamang lahat ng bagay ay may kapalit, sigurado akong ang isang 'to ay hindi rin tutulong ng libre. "You can't leave my office without paying your debt." He authoritatively said. Napapantastikuhang tiningnan ko siya. "Seriously? At kailan pa ako nagkakautang sa 'yo, ha?" Nahihiwagaan kong sabi sa kaniya. Hindi makapaniwala.