Romans & histoires Debtors Quotes

Naiintindihan niya sila at hindi masisisi pero hindi niya naman ito ginusto-- talagang pinagsisilbihan niya lang talaga si Vito kaya naman kapalit nito ay binibigyan siya ng pabor katulad ng masasarap na pagkain at mahabang oras sa pagligo. "Siguro kung ako ang mayaman, lalabas agad ako dito. Hinding-hindi ako magtitiis dito," komento ng isa pang babae. Napaisip si Clarice, kahit siya naman kung may pera lang ay agad siyang magppyansa at aalis na sa kulungan, pero alam niya sa sarili niyang hindi niya iyon magagawa, maliban kasi sa nakakulong siya sa bilangguan ay nakakulong din siya sa utang ng loob kay Vito.

“Pero sir… bakit mo pinabura ang utang ni Mr. Cruz? You never do that.” Tumingin ako sa kanya, diretso sa mata. “Let’s just say… I made a promise.” “Promise, sir?” “Yes,” sagot ko, malamig pa rin ang tono pero may bigat sa bawat salita. “Mr. Cruz once worked for me. He was a good man. He sold his kidney just to pay the original debt. The rest.. ” humithit ako ng cigar, bumuga ng usok… “was just interest. Unfair. Cruel. They harassed his family even after he paid what he owed.”

Tinitigan niya ang mga kamay niya na tila ba nandidiri siya nang sobra. ​"Don't flatter yourself," nanggagalaiting sigaw niya habang pinapagpag ang basang robe niya kahit wala namang dumi doon. Ang boses niya ay nag eecho sa buong paligid, puno ng poot. "Niligtas kita hindi dahil may pakialam ako sa buhay mo. Ayoko lang madumihan ang tubig ng pool ko ng isang patay na daga! At tandaan mo, may limang milyon ka pang utang sa akin. You don't have the right to die until you pay me every single centavo!"

Because I know how important the piece of paper I have in my hand now. Kahit sinong mangungutang, hindi gustong hinahabol sila ng pautangan-lalo kung bumbay pa 'yan. Most of all, the amount of money recorded to her liabilities is not just a piece of coin. A hundred thousand of debt is what we're talking about here. I want this story to end with no one going to die, but ending their lives miserable and having no peace of mind. "Ngayon mo mararanasan ang dinanas ko noon, Imelda."

Pumasok na ako sa loob at agad na tinapon ang sarili sa maliit na sofa. I can't help myself but to overthink that he is mad at me. What if hindi niya itutuloy iyong offer niya? paano na ang malaking utang ni Dad? I heaved a sigh before I laid down on the sofa. I stared at the ceiling thinking about my life if I couldn't pay the debt of my father. "Bakit kasi ang laki ng utang mo, Dad? bakit ka nangutang tapos hindi mo rin pala kayang bayaran?" sunod-sunod na tanong ko as if sasagutin niya ako.

I rolled my eyes at tumalikod na. Sa kaalamang lahat ng bagay ay may kapalit, sigurado akong ang isang 'to ay hindi rin tutulong ng libre. "You can't leave my office without paying your debt." He authoritatively said. Napapantastikuhang tiningnan ko siya. "Seriously? At kailan pa ako nagkakautang sa 'yo, ha?" Nahihiwagaan kong sabi sa kaniya. Hindi makapaniwala.

“Malaki ang utang natin sa kanila. Marami rin silang koneksyon kaya hangga’t maaari, kailangan nating mag-ingat. Alam ko ang likaw ng bituka niyang si Carlito. Kapag hindi ko siya nabayaran sa takdang panahon, kayang-kaya niyang ipapatay tayo. . .” Palihim akong napahilot sa sentido dahil sa mga sinasabi ni Daddy. Ewan ko, ama ko siya pero hindi ko kayang paniwalaan ang mga lumalabas na salita sa bunganga niya. Sa maikling panahon, nakilala ko ang mga Navarro bilang mabubuti at hindi mapagmataas na tao. Wala sa hitsura nila ang gagawa ng masama para lamang sa kapangyarihan at pera. “So how will you pay all the debts, Dad?” desperadang tanong ng kapatid ko. “Knowing that some of our businesse

sagot naman ni Khalil. “When a parent dies, their children are not personally liable to creditors for their debt. A creditor cannot go after a child to collect on a parent's debt if there is no contractual agreement between the child and their parents' creditors,” sagot pa rin ni Wayne na para bang may ipinaglalaban talaga. Magsasalita pa sana si Khalil ngunit nagsalita nang muli si Wayne. “Anyway, we’re not here to talk about the law, aren’t we? You said that this is just a casual meeting.”

Sinamaan sila ni Kent ng tingin habang si Siobeh naman ay sarkastikong ngumiti sa kanyang consigliere at lumapit dito. "Buti pa si Elliott, matino eh, ikaw ang aga aga may sapak ka, siya nga pala, siningil mo na ba yung mga may utang sa atin sa Bar nung nakaraan?!" tanong pa nito habang ineenjoy ang black coffee. "Oo kaso isa pa lang nagbayad," saad ni Kent.

"Financial assistance? Matapos nilang kumampi kay Marcus para sirain ako?" "I told them no," sabat ni Lucas mula sa sofa. "I already talked to their lawyers this morning. I told them if they ever set foot in Manila or contact Ariana again, I will personally make sure their debts from the underground lenders will be called in immediately." Napalingon ako kay Lucas. "Underground lenders? May mga utang sila?" "Marami," tipid na sagot ni Lucas. "They lived beyond their means for years, thinking Marcus would always provide for them. Ngayong bagsak na si Marcus, hinahabol na sila."