Debtors Quotes Novelas e Histórias

I was great for hiding this for a long time na kahit ngayon ay hindi mo mahahalata. I feel like im born just to weigh everyone's sorrows.... An unfortunate one that even my parents sold me on one of their debt. I sighed and look my therapist in the eye. It's my first to seek out for a therapist... Kahit walang sapat na kita sa pagtatrabaho ko bilang isang janitor sa isang sikat na restaurant. Isa sa mga business ng taong kumuha sakin bilang kapalit sa utang ng mga magulang ko. "You can always contact me whenever you need me, and I just want to let you know that don't ever harm yourself again. Life is so much precious and your just gonna kill yourself, you don't own that life. You owe God for

Nang magsama kasi si Tita Rea at Tito Harry, nagsimulang malugi ang kanilang kumpanya kaya ang tumulong at sumuporta sa kanila ay sina Tita Bet, Dina, at Bi. And as cliché as it may sound, because of that debt of gratitude, they will forever be indebted for the help they received. They will spend their whole lives trying to repay the debt they owe, a debt that can never truly be paid in full. But that's the thing about debts, isn't it? They never truly go away, haunting you until the end of time. At habang buhay ding patutunayan ni Chae ang kanyang sarili sa kaniyang pamilya lalong higit sa kaniyang mga tita.

Grabe ang pagtitimpi kong sapakin ito. "Sabihin mo na kung anong sasabihin mo bago kita masapak, Attorney," I commanded with clenched fists and gritted teeth. He let out an amused chuckle before standing up and facing me with a grin. Gusto ko na talaga siyang sapakin para mabura ang ngisi niya. "You told me last time that it's hard to pay the debt in a month," he recalled what I said the last time we talked—argued to be exact.

Nakangiti si lolo at nanunukso. "Interested? No, lolo. Gusto ko lang malaman kung ano ang pagkatao ng anak na lalaki ng taong pinagkakautangan mo," sabi ko. "Payag ka na bang maging pambayad utang? Our total debt amounted to nearly five million pesos. Can you sacrifice your happiness to save your lolo?"

Lahat ay may bahid na ng kasalanan ang mga palad. “Anastasia Farrales,” tawag ng isang babae sa pangalan ko kaya agad akong tumayo at naglakad palapit sa mga creditors. Nilapag ko ang supot sa lamesa, atsaka hinayaan silang ilabas ang mga perang laman 'non. “Siguro naman ay sapat na ang mga pera na 'yan? Opisyal na ba akong makakalaya mula sa inyo?” tanong ko pa habang hinihintay silang mabilang ang mga perang papel.

"I’ll tell Mama! Siya ang kukuha sa 'yo! Utang mo sa kaniya ang buhay mo!" Sa loob ng MRT, pakiramdam ni Elena ay nakakulong siya sa isang basong puno ng usok. It was so suffocating. Hindi niya alam kung ano ba ang nagawa niyang mali para maging "bangko" ng pamilyang hindi naman siya itinuturing na tao. Debt of emotion, debt of money, debt of responsibility. Lahat na lang, kailangan niyang bayaran.

Dad was standing there, Jackie and Jessica were sitting on the sofa, lahat sila mukhang problemado at kausap nila ang isang lalake na mukhang abogado. “Audrey, come here,” tawag ni Dad, I could hear the seriousness in his voice. I walked over and sat down, trying to stay calm. “We have a problem with the business. We’re almost bankrupt. If we don’t pay the debts, we might get sued. Hindi ko na alam ang gagawin.”

Pero wala e, importante sakin ang kompanya. "Gusto mo bang mabayaran ang utang niyo nang walang inilalabas na pera? At, maisasalba natin ang iyong kompanya." wika niya habang nakatingin ng diretso sa kaniya. Nagpanting ang taenga ko sa narinig, mukhang may hindi magandang mangyayari. Pero kahit ganun man handa kong tiisin yun. Huwag lang ang bagay na hindi na kanais-nais.

Patayin niya na lang ako pero sana huwag niya gawin huhuhu. "How about the debt?" masungit niyang saad. Tinaasan ko siya ng kilay bago nagsalita. "Tungkol sa utang ng tatay ko. Siya ang singilin mo. Pwede ba mister Zack bitawan mo ako?!" matapang kong saad at sinunod naman niya ang sinabi ko. Magsasalita pa sana siya ngunit tinalikuran ko na siya at nagmamadaling naglakad.

Naging seryoso ang ekspresyon ni Quinn nang marinig ito, at maingat niyang sinuri ang sitwasyon. “Hindi maliit ang sampung beses na bayad dito. Walang kahit sino sa mundo ng negosyo ang gagawa ng hindi makatwiran na desisyon. Wala siyang mapapala dito maliban kung wala siyang pakialam sa kita!” Tinanong nang nagmamadali ni Dorothy, “Ang ibig mong sabihin ay may sadyang nanggugulo sa atin?”