Debtors Quotes Mga Nobela at Kwento

Bahagya niyang tinaas ang kilay habang nananatiling kalmado ang boses niya. Napabuntong-hininga ako. "Hindi ko po kayang bayaran ang utang na loob na iyon." Hindi siya agad sumagot. Tinitigan lang niya ako nang ilang segundo. Then he spoke quietly. "Who said anything about a debt?" May kakaibang lambot sa boses niya habang nakatingin siya sa akin. Hindi ako nakasagot. Dahil iyon ang problema.

O kahit i-sangla lang ito sa isang malaking bangko para sa mabilisang loan, kayang-kaya nitong mabayaran ang mga debt collector. Nilakasan nang kaunti ni Dani ang kanyang boses para umalingawngaw ang kanyang mga salita sa tahimik na eskinita. Hindi lang ang kalbong lalaki ang nakarinig nang malinaw, kundi pati ang mga magulang niya na mabilis ang paghinga sa likod ng bintana sa ikalawang palapag.

Nang mawala sila sa paningin namin. “Ika?! .Huwag ka ngang pakipot. Minsan lang magkagusto ang mayayaman sa mga tulad natin na baon sa hirap. Saka ng makaraos na tayo sa hirap at mabayaran ang baon na baon na utang.” Tsk. Ito na nga ang sinasabi ko.nSimula ngayon. Kukulitin na nila ako tungkol kay Daniel. Napailing na lamang ako. @DeathWish

Umangkop si Helen sa sitwasyon. “Syempre ay may kinalaman ito sa kaso! Dahil may utang ka na pera mula sa pagsusugal at hindi mo maibalik ang pera, nag aalala ka na makaapekto ito sa buhay mo at ng pamilya mo. Kaya nakisabwat ka para isetup ang kliyente ko para tumanggap ng pera para bayaran ang mga utang mo!” Ang konklusyon ni Quinn. Mukha siyang makapangyarihan at agresibo!

nakangiting sagot ni Mark. “Tsk! Your debt to me was five years ago!” Nathan exclaimed, “you’re the only one person I know that borrows money to me. Don’t you have credit card? Borrow money in the bank, hindi ako bumbay para utangan mo ako,” sikmat nito.

Or both. “They hurt you.” His words came slow and precise. Tila gustong ipaintindi sa akin nang maigi. “They used you. Threw you out. Sold what was yours without even telling you. And they still had the audacity to lay a hand on you.” Napayuko ako kaagad nang nagmulat siya ng mga mata at direktang tumitig sa akin. “You’ve already paid for that so-called ‘utang na loob.’ You paid it in full. Sobra-sobra pa.” He leaned forward slightly, his voice sharper now. “So please… stop carrying it. Forget about that debt. And forget about them.”

dagdag ko na ikinatango niya. “I also checked the list of the company’s debts. Masyado nang marami at malalapit na ang due ng mga iyon. I suggest na magkaroon tayo ng debt restructuring. We can meet with creditors and negotiate kung pwede bang mas mabigyan tayo ng mas mababang interest rates, and maybe they can extend the repayment periods.” “I’m working on that one. No need to think about it,” sagot niya na ikinatango ko.

tanong n'ya dito pero hindi ito sumagot at nakayuko lang kaya alam na kaagad ni Kaylee na dahil talaga iyon sa sugal. "You guys have been addicted to gambling since before at ako yung pinagbabayad n'yo sa mga kapalpakan na ginagawa n'yo. That explains why you guys don't really pay attention to me or even just greet me good morning, none, pambayad pala ako sa mga utang n'yo. Tell me, how much is your debt?" tanong n'ya pa dito ulit. "You don't have to know that—"

Napalingon siya kaya naman naglapat ang labi namin ng ilang segundo bago niya ako itulak. "Sorry--" ani nito sabay walk-out tila nahiya ito. Sinundan ko na lang siya at bumalik siya sa lamesa. Kumain na ulit kami at naopen ko na sa kanya ang tungkol sa WGE. "By the way Carolina, I will help you to pay your family debt and even I will help you to recover your company in bankruptcy." prangkang wika ko at ayoko ng magpaligoy ligoy pa. Kaya nga ako nagpunta rito kasi gusto ng clients ni Atty. Salvatorre na dito kami mag meet kaso anak naman niya ang pinapunta.

Kaya mapait na lamang akong napangiti, at hindi maiwasang mag-angat ng tingin para salubungin ang kaniyang mga mata. “Marami pa kasi akong mga babayarang utang ng mga magulang ko. Milyon pa ‘yon,” natatawa kong sagot. “Mabuti nga, dahil hindi naman nila ako pini-pressure. Kaya lang ay kailangan bang ganoon na lang palagi? Aabusuhin ko na lang ba sila? Sa hirap ng buhay ngayon, alam kong posibleng dumating ang araw na ipi-pressure nila akong magbayad. Sana lang, kapag dumating ang panahong ‘yon, magagawa ko na kaagad bayaran.”