Dedication Novels & Stories

She was the only person who knew about my plans. That was why I trusted her more than anyone. She raised her pinky finger in front of me. "That's a promise?" "Pinky promise!" She held her hand there patiently, waiting for me. I stared at her small pinky before slowly hooking mine around it. "Make it a commitment," I said as I looked into her hazel eyes. "Commitment? Ano 'yun?" "A commitment. Parang matatag na dedikasyon o pangako na dapat mong tuparin."

Tumayo si Zach mula sa kinauupuan kasama ang iba pang mga nominado, inayos nito ang tuxedo, at mahinahong umakyat sa entablado. Nanlalaki ang mga matang napalingon si Hannah kay Mera. “Nanalo na naman siya.” “Of course he did,” Mera grinned. Pag-akyat ni Zach sa entablado, tinanggap nito ang tropeo at lumapit sa mikropono. Saglit nitong pinagmasdan ang mga tao bago tumigil ang tingin kay Hannah. “Thank you,” panimula nito. “This award isn’t just for me. It’s for everyone who believes in doing the impossible. And tonight, I dedicate this to someone special... someone who reminds me every day that real strength comes in quiet ways.”

Faith said. The room was filled with silence. "But you love each other, right?" Love asked and I nodded. "Corinthians 13:13, Hope," nakangiti niyang sabi. "Love is the greatest. As long as you love each other, you'll be fine. Dalawang taon na lang rin naman at gagraduate ka na. 'Wag lang kayong papahuli, okay?" "Alam mo, ikaw-" Faith wasn't able to continue what she's going to say when she saw Love's face.

Iyon lamang ang kailangan niya, ang dedication card na may nakasulat na: “For the love of my life, Glory” - Ralph Romualdez. Inilagay niya iyon sa loob ng wallet niya, para sa kanya, mananatili na lang iyon na isang magandang alaala. Nang matapos na siya sa pagkuha ng mga gamit niya ay binuhat niya na iyon. Ngumiti at nagpaalam sa kanya ang lahat ng mga empleyado sa Dela Vega Corp. dahil alam ng lahat na magle leave na siya.

Ibibigay niya ang pagsisikap, oras, at dedikasyon para ipakita sa kanya na siya ang para sa kanya. Nang sa wakas ay nakarating na sila sa kanilang destinasyon, nawalan ng malay si Fiona at itinuon ang pansin sa gawain. Napagtanto niya na ang kanyang mga iniisip ay naging makasarili at na may mas mahahalagang bagay na nakataya kaysa sa pagwagi lamang kay Azure.

“Mahalaga na magtulungan tayo upang makamit ang mga layuning ito.” Habang ang meeting ay nagpatuloy, nakaramdam ako ng kasiyahan na makita ang dedikasyon ni Mr. Martinez sa kanyang trabaho. Sa bawat salita niya, nagiging mas malinaw ang kanyang commitment sa proyekto. Naramdaman kong ang aming relasyon ay nagsisilbing inspirasyon para sa kanya, at maaaring maging maganda ang mga resulta nito sa hinaharap.

bulong ni Czedric nang sa wakas ay nasa tabi ko na siya. “Napakaguwapo mo rin ngayon,” sabi ko habang pilit na pinipigilan ang pagtulo ng luha ko. Bagong gupit siya na lalong nagpaguwapo sa kaniya. Agad-agad ay nagbigay na ng napakagandang sermon ang pari tungkol sa pag-ibig. “Marriage is not just about love; it is about commitment, sacrifice, and partnership.” Nang dumating na ang bahagi ng vows, si Czedric ang nauna.

Park nga kaya ito galing? Nilapitan ni Freya ang mga bulaklak para basahin ang dedecation card na naro’n. Gano’n nalang ang pagkalukot ng kanyang mukha ng mabasa ang initial na A.E. na alam na alam niya ang ibig sabihin. Alexander Evans. Ganito ang nilalagay noon ni Alexander dedecation card sa tuwing padadalhan siya ng bulaklak noon.

Maikli lamang ang seremonya. Ang mayor, isang kaibigan at kakunchaba ni Elijah, ang nag-officiate. Maayos ang boses, malinaw ang mga salita, at walang bahid ng kahina-hinala. Isa itong kasal na walang makikitang mali, kung pakikinggan. Nang dumating ang oras ng vows, humarap sa akin si Elijah. “At this moment,” wika niya, malinaw at kalmado, “I promise to stand by you, to respect you, and to care for you as my wife.”

“Nakikita ko ang dedikasyon mo, Rosemary. Pero alam mo, minsan ang labis na dedikasyon ay nagiging dahilan para mapagod at mawalan ng balanse sa buhay.” Tumango ako, walang maibigay na tugon. Para sa akin, ang balanse ay isang bagay na matagal ko nang nawala. Ang nakaraan ko, ang sugat na iniwan niya sa puso ko, ay nagiging kasabay ng bawat desisyon ko sa trabaho.