Deep Quotes On Life Novels & Stories

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

sambit nito sa akin, saka mainam na pinagmamasdan ang mga nagliliparang paruparo sa himpapawid. “You just need to hurdle to make it through the end. Life is just like a wheel, sometimes youʼre in the top, but sometimes, youʼre in the bottom,” pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. I

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

I then stopped smiling for a second at syaka ako nanatiling nakatingin lang sakanya as I watch him trying to comprehend what I just said seconds ago. "Cause imagine living your life meaningless, hindi ba parang bawat saya, bawat ngiti, at bawat memoryang meron ka hindi mo lang din madadamdam kasi hindi mo alam yung meaning nun sa buhay mo?" I asked him pero hindi nya ako nasagot. Kaya naman I stood up from where I was sitting at syaka tumabi sakanya sa upuang malaki naman ang space. Sakto lang para sa dalawang tao.

We're reminding ourselves, and them, of the profound impact they have on our lives. Dahil siya pinili niyang pahalagan ang mga tao sa paligid niya ngayon. Dahil hindi niya alam na ano mang oras kayang bawiin ang buhay na mayroon sila. Life, in its unpredictability, teaches us one undeniable truth: time is fleeting. Every shared laugh, every whispered secret, and every comforting touch from those we love is a gift, a fragment of time we'll never get back.

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

I would never forgive myself. Parang kapag nagiisip, whenever we think deeply of something, we can see the beauty of it. The positive, the negative sides. If you dwell too much, it can suffocate you. Deep thoughts are sometimes beautiful but it can also kill you.

Mahina nyang bulong. Tumulo ang luha ni Gramps. Kung pwede lang sana... kung pwede lang na h'wag muna, kung pwede lang na ihinto ang oras at araw ay gagawin ng matanda. Ngunit kahit gaano karami ang pera at kahit gaano kayaman ang Isang tao. Ito ang mga bagay na hindi natin kayang bilhin gamit ang kayamanan. Kaya kailangan nating mabuhay, hindi mabuhay na humihinga lang at pinapanood ang araw na lumipas. Kundi mabuhay dahil life is meant to live. Not for us to suffer. Let's live our life to the fullest. Kumawala si Carmela sa pagkakayakap.

sabi naman ni Rafael. Wow Pare! Yes you're right, she was your life when she was still alive but now she shouldn't be your life because Angela has been dead for a long time so accept that she is no longer your life.” Paliwanag ni Daniel kay Rafael. “ Kahit anong gawin ko, Kahit saan ako tumingin at lumingon, si Angela ang nakikita ko, hindi ko pwede kalimutan si Angela kasi siya yun buhay ko, siya yun bumuo sa akin, sa pagkatao ko, Hindi ko kaya na maghanap ng iba at kalimutan na lamang siya kasi sa kanya lang umiikot ang buhay ko, sa kanya lang ako naging masaya.” sabi ng sumisigaw ng si Rafael.

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”