Deep Quotes About Self Novels & Stories

sagot niya sa wakas, sabay ngiti. Hindi lang ito tungkol sa inspiration para sa design. Hindi lang ito tungkol sa Spring o Summer. Ito ay tungkol sa kanya. Sa pagbawi ng kapayapaan. Sa pagbawi ng sarili. “Tagaytay it is,” sabi ni Amber, at sumandal sa headboard habang pinipilit pigilan ang ngiting hindi mapigilan. “Para makalimutan ko muna lahat.” Ngumiti rin si Natasha habang hinihiga ulit ang sarili. “At para naman makapag-break ka sa kaka-overthink sa ex mo na parang may lifetime subscription sa utak mo.”

“Sa totoo lang, bumaba ang tingin ko sa sarili ko. Bilang tao kasi, lalo na kapag mahirap ka lang, ‘yung purity mo na lang ang maipagmamalaki mo eh, ‘yung dignidad mo. But I realized na hindi pala porket nagkamali ka, iyon na ang magde-describe sa buo mong pagkatao. Dahil hindi ka lang gano’n. Hindi porket dumating ka sa lowest part ng buhay mo, tapos na ang lahat. Lahat naman tayo nagkakamali, pero hindi ibig sabihin na nagkamali ka, hanggang doon ka na lang. Kailangan pa rin nating bumangon, magsimula, at magmahal ulit—especially ourselves. Tayo ang unang magmamahal at tatanggap sa sarili natin. Later on, darating at darating din naman ‘yung tao na tatanggap sa’yo—hindi dahil sa nakaraan m

Napasapo ako sa aking noo at nahulog sa malalim na pag-iisip. Ipakilala ang totoong siya at imulat sa katotohanan. Walang koneksyon ang mga ito sa nakaraan niya at sa buhay na mayroon siya ngayon, kung gayon ay posible kayang hindi siya tunay na mortal kung kaya’t kailangan kong ipakilala ang totoong siya sa kanyang sarili at imulat sa katotohanang iyon?!

Lalo na ngayong hindi ko na kayang isipin pa ang buhay ko kung wala siya. And this is what I will educate my children about. Na dapat ay hindi sila dumepende sa isang tao. They have to stand on their own. Hindi nakikita ang happiness sa isang tao hangga’t sa hindi natin napapasaya ang ating sarili. Sinulyapan ko si Fox at mapait akong ngumiti. Yeah, right. I know happiness shouldn’t depends on the person. But my happiness is in a form of Fox. Both my happiness and my knife.

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan. Sa Q&A round, tinanong siya: "Ano ang pinakamahalagang natutunan mo sa iyong buhay?" Sumagot siya nang may kumpiyansa: "Ang pinakamahalagang natutunan ko ay ang hindi paglalagay ng halaga ng sarili sa opinyon ng iba. Ang tunay na halaga ng tao ay hindi nakasalalay sa kanyang panlabas na anyo, kundi sa kanyang puso at pananaw sa buhay."

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.

I would never forgive myself. Parang kapag nagiisip, whenever we think deeply of something, we can see the beauty of it. The positive, the negative sides. If you dwell too much, it can suffocate you. Deep thoughts are sometimes beautiful but it can also kill you.

I choked out as I called her. "There are moments when it makes sense to step back. We never want people to feel valuable without us. However, we want them to relax and think about their situation. It should not be required that we do not have them in our thoughts. Every once in a while, we all require some time to disconnect from everything that's around us. Given that we are so focused on making someone else content, we sometimes fail to see that we do not love ourselves enough to satisfy ourselves," she stop for a moment looking at the ceiling to think. Nang parang may naisip na siya, tumingin siya ulit sa akin through screen, na parang nagpapahanda sa lahat ng bibigkasin niya pang salita.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa