Deep Sad Quotes About Life Novels & Stories

Pumikit ako at nanatiling tahimik. “...But, you know, hurting doesn’t symbolize weakness. Mayroong mga bagay na akala natin hindi natin kaya pero at the end of the day, hindi natin namamalayan na kaya natin iyong lagpasan.” he said in monotone. “Life is about suffering, it isn't life if you’re not hurting…because if life has no suffering, what’s the purpose of living?”

Makalipas ang ilang saglit ay bigla siya muling napaluha at isinubsob ang mukha sa kanyang mga tuhod. “I feel trapped in this miserable life,” lumuluha niyang saad sa kanyang sarili na labis na nasisiphayo ngunit makalipas ang ilang saglit ay pinunasan niya ang kanyang mga luha. “My life is indeed miserable, but I will not end my life like they wanted me to. I will continue to live and find happiness.”

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

I replied before going into the shower. If sadness could drown, I might be gone by now. God, why is this happening? Why just one man? Why?

"Mga imortal tayong lahat at namumuhay tayo ng walang hanggang...walang kamatayan, ngunit biglang binawi ang kanilang buhay dahil sa biglang nangyari na digmaan. Kung walang digmaan, kasama pa sana namin ang aming mga mahal sa buhay at hindi kami nasasaktan at nakakaramdam ng kakulangan." Nakaramdam naman ako ng pangungulimlim sa aking mga mata. Napangiti ako ng mapait. "Sinasabi niyo na hindi ko alam ang nararamdama n niyo dahil hindi ako nawalan? Madali lang sabihin iyon lalo na kung wala naman kayong alam." Mapait na saad ko lalo na at lumarawan sa isipan ko ang pagkamatay ni Sushi at ni Papa. "Hindi lang kayo ang nawalan, marami din ang mga nawalan sa buhay na kahit gusto nilang magluksa

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Pumatak ang luha ko, hindi ko na iyon mapigilan pa. "Bawat araw, sobra akong nasasaktan, kasi hindi ako sanay na wala ka, parang katapusan ng mundo ko, nawalan ng halaga ang bawat buhay ko, kasi hindi ako masaya." Nawala naman na ang ngiti sa labi ko ngayon.

Wala na akong yayakapin lalo na kapag malungkot ako at walang malalapitan. Napaka laking kawalan ni Dave saakin, and now. I am living in hell, he is my safe haven. Wala na ding direksyon ang buhay ko ngayon, that is why i slit my wrist. Para saan pa, bakit pa kailangan ko mabuhay kung wala naman na ang tao na dahilan at napag-kukuhaan ko ng lakas. Ang hirap tanggapin, hindi ko matanggap. At hinding hindi ko ito matatanggap.

Mamamatay siya sa lugar ng mga banyaga. WE ONLY live once sabi nila pero mali, we live everyday and we die once. So forgive while you still have the chance to forgived that person, hate less and love more while you still can. Life is so short to take things seriously. Be weird and do the things that makes you happy and contented.

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.