Define Missing Someone Novels & Stories

At the moment, I don’t know how I will manage to continue living my life knowing I lost someone dear to me. Being friends with Chance for more than a year was such a short amount of time. Will I really have to wake up every day without him existing anymore? I used to watch anime with him whenever we could. How can I continue to watch when I know every show will remind me of him? He was like a little brother to me… How can I play online games starting today without him popping into my mind? He was the one who taught me the games Ace loves to play so that we can be closer.

Mas tahimik ang mundo kapag wala siya. Iyon ang unang napansin ko paggising ko—hindi ang liwanag ng umaga, hindi ang tunog ng lungsod sa labas ng bintana, kundi ang kawalan. Walang mensahe. Walang tawag. Walang presensya na parang aninong sumusunod kahit hindi ko hiniling. Si Miguel… wala.

Missing him Dalawang linggo na ang nakalipas pero wala man lang message sa'kin si Zappy. Namimiss ko na siya ng sobra. Pakiramdam ko hindi buo ang pagkatao ko kapag hindi ko siya nakikita, nakakausap, at nakakasama. Sana man lang tumawag siya o mag-message. Gano'n ba ito ka-busy sa trabaho na pati ako nakalimutan na niya. Sumimangot na lang ako.

“Hmm, sakto lang pero hindi ko naman sineseryoso sila kasi pag-aaral talaga ang focus ko.* “Apat na taon iyon, Anak, imposible naman na wala kang naka-relasyon kahit isa.” “Well, I had one pero nag break din kami. I guess, it's not meant to be.” “Anong pinag-awayan niyo? niloko ka ba?” “No. Talagang busy lang kami pareho Ma, tapos walang time sa isa’t-isa then one day, nagpaalam siya sa akin na meron siyang business trip at tumagal iyon ng two weeks pero… hindi ko alam sa sarili ko kung bakit hindi ko siya nami-miss, hindi ko alam kung bakit okay lang na wala siya. Diba Mommy, kapag mahal mo ang isang tao… hindi ka mapakali, excited ka na magkita kayo ulit, nami-miss mo siya araw-araw, minu-

"Kuya, i miss you. Kuya. I... i really miss you..." Parang may nabasag na kung ano sa dibdib ko habang nakikitang umiiyak si Ross. The intensity of his grief resonated, and I found myself a silent observer to the raw vulnerability of a soul baring its deepest sorrows. I can see that he really miss his brother. The pain hits different when you're missing someone in heaven but they will never comeback and can't do anything about it but miss them. You can't call them, you just have to cry out and hope they hear you. Iyon ang nakikita ko ngayon kay Ross.

For a moment, parang tumigil ang mundo ko. Bigla kong naramdaman ang pagka-miss sa kanya—yung klase ng miss na hindi lang pisikal. Miss na masakit, pero tahimik. Kasi nitong mga nakaraang linggo, hanggang tinginan na lang kami. Walang yakap. Walang halik. Walang kami. At hindi ko alam kung sinasadya niya iyon o kung ako lang ang nag-iisip nang sobra.

"Lahat ng tao may kulang sa buhay pogi." "Pero pakiramdam ko, I'm missing something. Namimiss ko na sina Ma, at sina te' Emma. Namimiss ko ng magtrabaho. Namimiss ko na sina Lovelia. Namimiss ko na ang ka-cornihan ni Niko at Beatrice. Namimiss ko na rin si Reyna. Miss ko na si Janice ang sekretarya." Napapikit si Vincent ng nararamdaman niya ang pait at pamilyar na paninikip sa kanyang dibdib. "I miss home."

Habang nag-scroll ako, may isang second lang na parang bumilis ang tibok ng puso ko. Wala namang espesyal sa nakita ko. Hindi ko alam kung bakit ako natigilan. Hindi ko alam kung bakit parang may gusto akong maalala. Pero wala. Blank. Nilock ko ang phone ko. Enough. If my mind erased something… maybe it was meant to disappear. And if there was someone connected to those missing memories, then she no longer exists in my present. At least… that’s what I keep telling myself.

A voice heard, Or a smile seen. Souls don't have calenders or clocks, Nor do they understand the notion of time or distance. They only know it feels right to be with one another. This is the reason you miss someone so much when they are not there. Even if they are only in the next room. Your soul only feels their absence. It doesn't realize that the separation is only temporary. It's so amazing when someone comes into your life and you expect nothing

At kapag walang mangyari, hindi na niya alam kung ano ang mangyayari sa kanya ngayong wala na ang dalaga sa kanyang tabi. PAGKABABANG-PAGKABABA ng kaibigan niyang si Claire sa tricycle ay agad niya itong sinalubong ng yakap. Na-miss niya ito kaya hindi niya mapigilang hindi ito sugurin ng yakap ng makita ito. “Alam kong na-miss mo ‘ko, Be. Pero pwede ba, huwag mo naman akong sakalin! Gusto ko pang mabuhay, paki-usap!” Biro ng kaibigan sa kanya.