Missing Friends Quotes Novels & Stories

"You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!" Huminga nang malalim si Yamirah at hinaplos-haplos sa likod ang kaibigan. "I missed you. Every single minute. And... that's exactly the reason why I didn't contact anyone here. Baka bigla akong umuwi."

sobrang namimiss ko na ang babaeng yon Mabuti na lang talaga at may video call "Hi friend! i miss you!" "I miss you too! sobrang busy mo at hindi ka nakakatawag sa akin" "Ayy ano ka ba! syempre nagpapayaman ang friend mo noh! hahaha" Natawa ako, "Kamusta ka naman diyan?" "Ayos naman kahit na minsan nalulungkot kasi ako lang mag isa, pero sa tingin ko okay na to"

Takot na baka iniwan na nila ako. I tried many times to had contact with her, but her phone is off. I also tried to ask her bestfriend or others friends but their answer is still the same. Hindi nila kasama si Fimescar. Na babalot nang takot ang aking puso, takot na baka kung ano nangyari sa kanila, takot na baka hindi ko na sila makita pa. Inabal ko na din sila Ommet, Floyd, Wroen at Geror para hanapin si Fimescar pero umaga nalang wala pa din kami lead kung na saan siya.

“Mabuti at nakauwi ka ngayon? Sakto may reunion.” “Naku, recently lang nag-confirm ng attendance! Mabuti at kaunti lang talaga ang pupunta sa mga inimbitahan ko kung hindi baka wala ka nang space dito!” Natawa ako roon at humingi ng sorry. Late ko na rin naman kasi narecieve at nabasa. “Imposible namang mawala ‘yan!” sabat ng best friend ko. “Grabe din, walang update sa social media o baka ibang account lang talaga ang ginagamit.”

"Kaya pasensya ka na kung naging makasarili ako. Because of my jealousy and lack of trust... lumayo ka sa akin." Tears rolled down on my cheeks. "I'm not mad at you. Kilala mo 'ko, hindi ako nagtatanim ng galit sa mga taong mahal ko. Kasalanan ko rin kung nakakaramdam ka ng ganyan, kung pinagseselosan mo 'ko. It's normal. Alam kong patay na patay ka kay Quin, eh. Mahal mo 'yon kaya hindi kita masisisi." "Sorry pa rin. Sana maibalik natin ang dati nating nakasanayan. I really miss my best friend at the same time my cousin."

Bahagya akong ngumiti, sinusubukang magpatawa kahit kaunti, para lang gumaan ang bigat ng pag-uusap. Pero siya naman ngayon ang napabuntong-hininga. Napayuko. Tahimik na pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. “I really miss Sych... everyday,” bulong niya. “She was my only best friend. Kaya sana, bago ako tuluyang mawala... magkaroon ng hustisya ang pagkamatay niya.” Wala akong nasabi agad. Dumukot ako ng tissue box sa center table at inabot iyon sa kanya.

I miss her so much! Kinuha ko ang picture frame niyang nasa mesa ko, "g-good morning, Muffin," bati ko sa kanya. Tumulo ang isang butil ng luha ko, "thank you for visiting me in my dreams again. Huwag ka sanang mapapagod na bisitahin ako sa panaginip, ha?" pinunasan ko ang pisnge ko, "I miss you so much, Muffin. So damn much!" Mahinang sabi ko.

umiiyak kong sigaw habang patuloy ang paghagulgol. Sobrang sakit pala talaga kapag hindi mo siya nakita kahit sa huling beses lang. Sobrang sakit na dito ko na siya matatagpuan, nakalibing na sa ilalim ng lupa at hinding-hindi ko na makikita pa. I don't know why no one notified me that my best friend just died.

I will miss you forever. Till we see each other again. Love, Lola Raquel I wiped my tears and turned off my phone after reading Lola Raquel's letter to me. I took a photo of it so that every time I misses her I will just open my phone and read it. It's the nth time I've been reading this letter she left me before she died, but still the same emotion was there every damn time I'm reading it. It's been months but the pain of losing her is still there.

"Si Potchi... siya ang kasama ko no'ng mawala ang best friend ko. Kay Potchi ko iniiyak lahat ng hinanakit ko nang mawala siya. Si Potchi ang kasama ko kapag malungkot ako, siya ang nakakakita ng ups and downs sa mga kinakaharap kong sitwasyon. Si Potchi na lang din ang tanging memories na naiwan sa akin ng kaibigan ko. Ngayon wala na siya, s-silang dalawa.. wala na... Wala na ang dalawang importante sa buhay ko. P-paano na 'ko? I-iniwan na nila akong dalawa." Hindi ko inaasahan na ganito kalalim ang babaeng 'to. Sa kabila ng pagiging masayahin, pala-bungisngis, at pagiging makulit ay may sakit din pala siyang dinadala. Akala ko ako lang ang miserable ang buhay, siya rin pala. Speechless ako