Defining Oneself Romane & Geschichten

Hindi ito sumagot patuloy lang sa pagsinghot. "Don't let anyone define you,Nes, you know who you are. You know yourself better than anybody else, Agnes. Walang sinuman ang may karapatang manghusga sayo. Lalo't walang sinumang ma karapatang pagsabihan ka ng mga masasakit na salita." Nangininig ang labi ni Agnes pagpipigil ng iyak niya habang nakatingin sa akin. She is still crying pero kunti nalang.

Para kuhanin pabalik ang ebidensya na nagpapatunay na buhay pa din ako. ‘Sinubukan mo ba na malagay sa sitwasyon ko?’ ‘Naranasan mo ba ang nakaka awang pakiramdam kapag ang tanging identity car sa buong mundong ito na nagpapatunay kung sino ka? Na kahit na ang isa at tanging patunay ng iyong pagkatao ay wala sa iyong tabi, kung gayon hindi na ito kaawa awa kung gayon. Iyon ay insecurity.’

Ngunit parehas lang ang lungkot sa mga mata niya. Mukhang may mabigat talaga siyang nakaraan na nahihirapan siyang lagpasan. “Nobody ever has the answer to everything Nobody should define you as a piece of one thing And see it as a whole When you look at me You think you have the right to see me as who you think I am When you've never seen the real me behind the show's curtains We might be alike But that doesn't mean that you know everything I've been through…”

Tahimik ang lahat. Ramdam ang bawat salita. “What matters,” dagdag niya, mas mahinahon ngayon, “is who you become when no one is there to define you.” Dahan-dahan niyang hinigpitan ang hawak sa mikropono. “I built myself,” diretso niyang sabi. “Not for validation. Not for revenge. But because I refused to stay where I was underestimated.” Ang mga salitang iyon ay parang direktang tumama sa mga taong kanina lamang ay nagdududa.

he said in a bitter tone. Nang marinig ko ang sinabi nito hindi ko alam pero nakadama ako ng hindi ko maintindihan, simpatya ba? Siguro iyon nga. "A person who doesn't define me at all." "I did the same thing as you do, tinago ko ang sarili ko sa lugar kung saan pakiramdam ko ay ligtas ako pero lahat ng iyon ay nagbago dahil nagkaroon ako ng rason upang labanan ang takot ko," as I said it bigla nitong kinalas ang palad na nakataping sa mga mata ko ngunit nanatili akong nakapikit. Hindi ako nangahas na tingnan ito.

“I feel different.” “Good,” he replies. “That means you’re standing at the edge of something.” Hindi kami maaring pumunta sa kanyang opisina. We sit in a quiet conference room with windows open to the city, papers untouched between us. “Hindi maipapangako ang aking katapatan” I tell him. “O pagpapasalamat. Or forever.” He nods. “I wouldn’t trust you if you did.” “I need space to become,” I continue. “Without being defined by who I stand beside.”

“Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.” Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. “At isa pa...” Matalim ang tingin niya ngayon. “Stop allowing them to define who you are.” Napahinga ako nang malalim. “You should fight back, Shane.” Sa unang pagkakataon sa mahabang panahon... Parang may isang taong tunay na nakakita sa akin. Hindi bilang isang iskandalo.