How Do You Perceive Yourself Novels & Stories

Again, thanks to Zeno. Nang makapasok na ako sa office, saka ko na napansin ang tingin ng mga tao. Yung iba nagtataka pero mostly gulat habang nakatingin sa gawi ko. Alam kong hindi ako maganda pero sana hindi nila pinapamukha sakin. Kahit papaano nasasaktan pa rin ang nararamdaman ko kapag nasasabihan akong pangit. Lalo na kapag may hitsura ka pa kahit na bang sabihin mong malakas personality ko, hindi mo naman alam tinatago ko. Nakakababa kaya ng self-esteem.

pagpapaliwanag ko. Hindi ko nga alam kung bakit ako nagpapaliwanag sa kaniya kahit na puwede namang hindi na. I don’t care about people’s perception and opinion towards me. Ang mahalaga ay kung ano ang sa tingin ko ay makabubuti at tama para sa akin. But at some point, I don’t know why but I kinda values his opinion towards me, too. “Bags?”

Mapepera nga sila pero masahol naman ang ugali. How they treat me, is how they feel about me. Actions tell what people hide. They were disgusted and embarassed about the idea of me being a mute. If they can't like me, so what? Ayoko rin sa kanila. Action speaks louder than words and it will truly shows their true colors. Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Minsan ang tapang ko, minsan ang hina-hina ko. May mga araw na kaya kong i-handle 'yong tingin nila sa akin at may araw na down na down ako sa mga napapansin at naririnig patungkol sa akin. Pinipilit ko lang pala maging malakas para sa sarili ko kasi ayoko na maging talunan. Kasi walang iba na tutulong o dadamay sa akin kundi a

Nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ako. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon siya makatingin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa. Para bang may gusto siyang aminin ngunit hindi niya kayang bigkasin. Hanggang sa marahas itong napabuntong hininga at nagsalita. "Is that really how you see yourself?" Napahinto ako. Bahagya akong napakunot-noo.

"But really, do you see me that way before?" "Hindi lang ako. Lahat yata ng tao sa LDC. Pero lagi kong sinasabi sa kanila na naniniwala akong mabait ka talaga deep inside, kahit ang totoo ay parang bias lang talaga ako sa 'yo kasi 'yon nga.." Mabilis kong pinutol din ang sinasabi ko dahil naroon pa rin ang hiya na aminin nang paulit-ulit ang pagkakaroon ko ng gusto sa kanya noon pa. "Hindi ka ba aware sa.. sa perception nila sa 'yo?" "Maybe I know, but I didn't care at all." Sumeryoso siya. "You know, I just feel like existing for no reason, but not until you came."

He laughed humorlessly. “Kung may hindi deserving sa atin, it must be me. I created their perception of me kaya hindi nila nakikita na kapag tayo, bagay. But it doesn't matter to me what others think. It's you that I like and it won't change,” he assured me. “Don't think of what others might think, okay? They don't know what we know.” …

Maaga pa at masarap ang kape ng Lia's kaya dito ako palagi nagkakape mag-isa. Ako kasi yong babaeng matakutin pero di lang halata. Mababa masyado ang self esteem ko. Ayaw kong tinitingnan at pinapansin ako ng mga tao. Gusto ko yong parang hangin lang ako dahil pag may tumingin sa akin parang feeling ko ang sama ng iniisip nila tungkol sa akin. Sabi nila maganda daw ako pero feeling ko hindi talaga eh. Kaya kapag sinasabihan akong maganda nahihiya ako. I doubted it.

Umikot siya sa harapan ng salamin at pinagmasdan ang sarili. “Okay na kaya ito? Mukha na kaya akong tao?” Bulong niya sa sarili. Kinakabahan siya sa magiging lakad nila ngayong gabi. Hindi niya kasi alam kung paano makipag-socialize sa ibang tao. Hindi naman siguro mahalaga kung marunong ka ba o hindi. Basta makauwi nang hindi napapahiya ang sarili ay sapat na.

At first hindi ko sila pinapakinggan pero later on kahit ako ay napapansin na rin ang kakaiba sa sarili ko. ‎Katawan ko 'to kaya kilala ko at alam kong may kakaiba talaga sa akin. Nararamdaman kong may pagbabago sa pangangatawan ko at sa sarili ko hindi ko lang ma-point out. Hindi lang ba o hindi ko lang talaga maamin sa sarili ko? ‎

Hindi ko naitago ang inis sa boses ko. "Hindi mo naiintindihan. Sa mundo ng negosyo, perception is everything. Kung anong makita nila sa atin ngayon, makakaapekto 'yon sa mga susunod na proyekto." Huminga ako nang malalim. "Anthony, sa totoo lang, wala man lang akong choice dito, 'di ba? Kahit sabihin kong ayoko, dadalhin mo pa rin ako."