You Re Not Sorry Lyrics Novels & Stories

Kung no’ng nakaraan na bagong uwi ako e hindi ko kayang salubungin ang mga mata niya, ngayon ay kaya ko na. Kaya naman no’ng bumaling ulit ako sa kaniya, ay nagkatitigan kami. “I am really fine now.” “I’m sorry…” naputol ko ang sasabihin ko. Sorry kasi ano? Dahil wala akong alam? Sorry dahil wala akong nagawa para tulungan siya? Sorry kasi wala ako no’ng kailangan niya ko? In my mind, hindi ko masisisi ang sarili ko kasi di naman nila pinaalam sakin pero hindi ko maiwasang maramdaman itong maguilty.

Huminga muna ako nang malalim at saka nagsalita sa kanya. "Baby, hindi mo kailangan na magsorry, okay? Wala ka naman kasalanan, eh. Ilang minuto lang naman akong naghintay sa 'yo. Nakaya ko ngang maghintay ng isang buwan bago ka pumayag na maging girlfriend ko at magkaroon tayong dalawa ng relasyon. Ito pa kayang maghihintay lang ako ng ilang minuto. Basta ikaw ay handa akong maghintay kahit kailan pa 'yan, baby. 'Wag ka nang magsorry please. Hindi mo kailangan na gawin 'yon at saka ay hindi naman maituturing na kasalanan ang ginawa mo kaya hindi mo talaga kailangan na magsorry. Refrain yourself from doing that," sabi ko sa pa kanya na dahan-dahan naman niyang tinanguan.

Niyakap niya ako habang hinagod hagod ang batok ko. “Okay lang ako.” Saad ko. “You’re not fine, and we’re not fine too." Ani pa niya. "We're not able to talk it out last night, I'm sorry if you were upset because of me." Malambing niyang sabi. Tama sigro yung, kailangan mo lang ng pangpakalmsa para mawala yung topak mo. Sinandal ko ang ulo ko sa makisig niyang dibdib.

No me canso de esperar. "Ipilit mo man lahat ng iyong nalalaman, wala kang magagawa kapag ikaw na mismo ang makakaramdam ng sinasabi mong, she's my mate na iyan. But for the mean, lemme wait for you again." tsk, wag lang sana siya matagalan. TO BE CONTINUE

Umungol ito. “Anong masakit sa iyo?” tanong niya. “I’m hurting all over,” usal nito sa malagong na boses. Kahit na nasasaktan ay makapangyarihan pa rin ang tinig nito. Nasagi yata nito ang konsensya niya. Siya ang may kasalanan kung bakit nananakit ang buong katawan nito. “I-I’m sorry,” kagat-labi na sabi niya. “Akala ko talaga akyat-bahay ka. Hindi ko kasi nakitang may humintong sasakyan sa labas ng gate.”

Ganito naman ako palagi kapag… nevermind. Sumilay ang ngiti sa kanyang labi, lumapit pa ito sa akin at huli na para maka atras ako. Sinakop niya ng dalawang palad ang magkabilang pisngi ko. "I know it.. sorry…sorry kung pinag-alala kita kanina, hindi ko lang talaga nagustuhan ang narinig ko. sorry..sorry…nagulat ka ba? Nasaktan? Pinag-alala mo ako..tell me please," pinag-alala? Nag-alala siya sa akin?

"Still sorry, hindi ko na maibabalik pa 'yun sa salitang sorry. But I'm really sorry, sana ay nag-isip ako nang maayos that time bago ko sabihin--" "Ilang ulit ko bang sasabihin na ayos lang? Wala namang may gusto ng nangyari at isa pa marami na akong utang na loob sa 'yo, hindi dapat na gawing big deal pa 'yun sa dami ng naitulong mo sa akin Ree." "Don't tell that. Buong puso kitang tinutulungan if you needed. 'Wag mong isiping may utang na loob ka sa akin--"

"Tears running down Your goodbye's still ringin' My heart can't hide the pain Love, why'd you leave this sudden" Pumatak ang luha sa gitarang hawak ko, napatigil na rin sa paghiyaw ang mga taong na nanunuod sa akin. Tila ba nakikisimpatya sa nararamdaman ko ngayon. "I've tried to be stronger Coz I'm not your little girl anymore But baby, sorry, I'm not the strong I want you to come back to me

Ni hindi ako nag-sorry. Pero alam mo bang iisa lang ang napatunayan ko? Hindi ko pala kaya. Kagabi, habang nakahiga ako, ikaw lang ang laman ng isip ko. Nginatngat ako ng konsensya. Nasasaktan ako, Luke. Hindi ko pala kayang mawala ka. Ang katigasan ng puso ko, ako rin ang nagdusa ngayon. Saka ko lang naisip na mahal na pala kita, Luke. Mahal na mahal kita. Ang tanga ko, 'no? Ngayon ko lang naamin. Ang tigas-tigas ko kasi, at hindi ko ini-expect na mapatawad mo ako. Sorry, Luke. Sorry.

I'm in California dreaming about who we used to be When we were younger and free I've forgotten how it felt before the world fell at our feet There's such a difference between us And a million miles Hello from the other side I must've called a thousand times To tell you I'm sorry for everything that I've done But when I call, you never seem to be home Hello from the outside At least I can say that I've tried To tell you I'm sorry for breaking your heart But it don't matter, it clearly doesn't tear you apart anymore Hello, how are you? It's so typical of me to talk about myself, I'm sorry I hope that you're well Did you ever make it out of that town where nothing ever happened? It's no secret