ログインIbinigay ni Keziah Quinn Palmer ang kanyang puri sa isang estrangherong lalaking nakilala niya sa bar—isang hakbang na dulot ng galit at tampo niya sa kanyang mga magulang matapos siyang ipagkasundo sa anak ng kasosyo nila sa negosyo. Ngunit ang galit niya ay lalo pang nadagdagan nang makilala niya si Cael Xandros Lozano, ang lalaking ipinagkasundo sa kanya. Sa kabila ng kanyang matinding pagkasuklam, hindi siya tinantanan ni Cael, determinado itong mapalapit sa kanyang puso. Paano kung malaman ni Keziah na ang estrangherong nakasama niya sa gabing iyon ay si Cael din? Magbabago kaya ang kanyang damdamin, o mananatili siyang nakakulong sa galit at pagtanggi habang buhay?
もっと見るNora’s POV
There is something nobody tells you about being seventeen the second time around.
The first time you are just living it. Too busy surviving each day to notice the details the way morning light hits a school hallway, the particular sound of sneakers on waxed floors, the smell of cheap cafeteria food mixed with expensive cologne that somehow becomes the smell of a whole era of your life. You don’t notice any of it because you are seventeen and seventeen doesn’t know it is temporary.
The second time you notice everything.
I noticed the trophy case first. All that polished metal and gleaming glass stretching the entire length of the entrance hallway like a monument to itself. CRESTWOOD RAVENS. STATE CHAMPIONS. Three weeks. I stood there and understood immediately what kind of place this was not a school with a hockey team but a hockey team with a school attached, and everyone inside it existing in relation to that fact whether they knew it or not.
I noticed my daughter second. Moving through those hallways like she was trespassing in them. Head down. Backpack pulled to her front like a shield. Making herself as small as a person could manage in a crowded corridor and somehow still managing to look like she was taking up too much space for the people around her.
I noticed him third.
Standing at the far end of the hallway with his Ravens jacket and his easy certainty and that expression on his face I would spend the next two months trying to decode. Not angry. Not amused. Something more complicated than either. He was looking at me the way people look at something that doesn’t fit any category they already have with the particular attention of someone who has never needed to work that hard to figure a person out before.
I already knew I didn’t belong in any of his categories.
I was thirty four years old in a seventeen year old body with two months on a clock nobody else could hear. I had a daughter sitting three tables away in the cafeteria who didn’t know her mother was eating a sandwich twelve feet from her. I had a best friend who looked straight through me in a hospital corridor and asked if I had seen the patient who was supposed to be in that room. I had a wish I made on a crayon drawing at two in the morning and whatever ancient thing decided to answer it.
I had no business being in this hallway. No business being in this school. Absolutely no business noticing the way Alex Mercer looked at me or the way something shifted in my chest when he did.
But here is what I learned the second time around.
Life has very little interest in what you have business feeling.
I came back to Crestwood for one reason my daughter. To fight the battles she couldn’t fight alone. To stand between her and everything trying to break her down. To be the person I didn’t have when I was her age and needed one desperately. I came back because I would do anything for the girl who once drew me a lopsided house with two stick figures holding hands and wrote MY MOMMY IS MY HERO across the top in her best five year old handwriting.
I did not come back to fall in love for the first time at thirty four years old inside a seventeen year old body with an expiry date on everything.
But the clock was ticking. And he kept showing up. And I was only human.
This is the story of how I went back to seventeen to save my daughter.
And found out along the way that I had never finished saving myself.
Two months earlier.
KEZIAH Malapit na kami sa mansion ng mga Lozano halos wala itong ipinagbago nung huli kong punta dito. Napahinga ako ng malalim ng maramdaman ko ang pagtitig sa akin ni Cael. Kinakabhan ako sa maaring reaction ng pamilya ni Cael. Hindi ko alam kung galit sila sa ginawa ko, alam ko kung gaano nila kasabik magkaroon ng apo at alam ko kung ano kaya nilang gawin para makuha ang anak ko sa akin. Naramdaman ko ang paghawak ni Cael sa kamay ko kaya napatingin ako dun. At agad ko namang binawi iyon at napatingin siya sa akin."I-I'm sorry, alam kong kinakabhan ka kaya,,,,""I'm okay Cael, don't worry." at nilagpasan ko na siya."Mommy,where are we?" tanong ni Cali."We are here at your lolo and lola's house, your daddy's parents.""Let's go baby,they are waiting for us." aya ni Cael kay Cali at tinanguan ako.Pagkapasok namin sa sala ay nag-aantay ang mga magulang ni Cael. Hindi pa agad nila kami napansin.
KEZIAH Nagising akong mag-isa sa kama kaya tuluyan na akong bumangon. Bago lumabas ng kwarto ay naghilamos muna ako at nag-toothbrush. Nadatnan ko sila Ethan at Cath sa kusina. Sinipat ko ang sala para tignan kung andun ba sila Cael at ang anak ko pero wala akong makita. "Oh, gising ka na pala Quinn halika ka na sabay ka ng mag-agahan sa amin." sabi ni Ethan ng mapansin ako. "Ah, Ate Keziah sila kuya nga pala nagpunta lang ng mall ni Cali. Ang aga kasi ni Cali nag-aya kay kuya na magpunta ng mall. Di ka na nila ginising." saad ni Cath. Kaya ngumiti nalang ako bilang tugon. "Si Lexie nga pala pupunta yun dito mamaya. Ang aga tumawag para magsabi na pupunta siya." ngiting sabi ni Ethan. Maya-maya ay dumating na sila Cael at Cali. Patakbo namang lumapit ai Cali sa akin at humalik sa pisngi. "Hi,mommy good morning," tuwang bati sa akin ng anak ko. "Mommy look daddy bought me a doll." at pinakita
CAEL'S POV Hindi ko maintindihan ang aking naramdaman ng malaman ko na may anak kami ni Keziah. Parang piniga ang puso ko kanina na ang buong akala ko ay anak ni Ethan at Keziah ang bata. Pero nung malaman ko na anak namin ni Keziah si Cali, parang gusto kong magtatalon sa tuwa. Pero alam ko hindi pa pwedeng makampante, di ko pa sila nababawi. Hindi ko na alam paano paamuhin si Keziah, ang Keziah noon ay iba na sa Keziah ngayon.. Pero ganun pa man sa t'wing makikita ko siya parang ang gaan ng pakiramdam ko. Alam kong mapapatawad niya rin ako at babalik sila sa akin. Katabi ko ang aking anak ngayon at nakayakap siya sa akin kaya di ako makaalis sa kama kaunting galaw ko lang ay yumayakap agad siya ng mahigpit. Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.KEZIAH'S POV Kanina pa kami lahat dito sa sala habang hinihintay si Cael na lumabas ng kwarto. Pero ilang oras na ay di pa rin siya lumalabas kaya pinuntahan ko na sila sa kwarto. Pagkapasok ko ay natulala akong makita ang mag-am
CAEL POV"OH, kuya saan ka galing kanina pa kita hinahanap. Ba't magkasabay kayo ni ate Keziah may pinuntahan ba kayo?"Tanong ni Cathalia ng mapansing magkasabay kami ni Keziah na dumating.Minsan din talaga di rin makatikom ang bibig ng kapatid ko."Huh?! Ah, hindi napansin ko siya sa kabilang direksiyon siya galing ako naman sa c.r,"Sabi ni Keziah, na nabubulol sa pagdedeny."Emmmnn,,Oo may tinawagan lang ako saglit,""Daddy, are you coming home with us?"Tanong ng anak ko at nakatingin ako kay Keziah na parang nabibigla sa tanong ng anak namin at tumingin din ako kay Ethan na tumango nalang din sa akin. Alam kong napamahal na rin sa kanya ang anak ko. Dahil ito ang naging kasama niya sa loob ng mahigit dalawang taon."Yes, honey ihahatid ko kayo nila mommy mo okay?""Yes daddy!! Yeheyyy,,, I'm so happy mommy cause I have two daddy."At napangiti ako sa anak ko na nagmana ata sa ka
"What?! Pinagkasundo niyo ako sa lalaking kahit kailan ay hindi ko pa nakikilala?!" Halos sumabog ang galit ni Keziah habang nakatitig sa kanyang mga magulang. Ramdam ang panginginig ng kanyang boses, tila pinipilit pigilan ang pag-agos ng luha."Iha," malumanay na sabi ng kanyang ina, "kailangan n
ETHAN'S POV Hinahanda ko na ang mga gamit ko para sa pag-alis ko mamaya.Nang bigla ay tumunog ang phone ko ng tignan ko ang caller si Lexie."Hello,Lex""Ethan, si Quinn," iyak ng iyak si Lexie kaya nagtaka ako."Bakit anong nangyari kay Quinn?!"
CAEL Habang tumatakbo ang oras sa opisina, hindi ko maiwasang mag-isip tungkol kay Keziah. Magtatapos na ang linggo at pupuntahan ko siya ngayon sa kanilang bahay. Nag-promisE ako sa mga magulang ko na dadalhin ko siya sa mansion, at sana magustuhan niya ang mga plano ko.Habang inaalala ko ang
KeziahMabilis kong in-open ang phone ko, at ang una kong nakita ay ang forty-five missed calls mula kay Lexie. Bawat isa ay nagpadala ng mensahe ng pagkabahala. Halos mapamura ako sa sobrang pagka-stress, kaya agad kong tinawagan ang number niya."Quinn! Saan ka ba nagpunta kagabi?" tanong ni Lexie












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
レビュー