Demon Inside Me Novels & Stories

Isa sa paraan ng demonyo upang makuha ang katawan ng isang tao ay ang pumasok sa isipan nito. Ito ang paliwanag na ibinigay ni Seraphil sa aking mga kaibigan bago niya tuluyang baguhin ang aking memorya pero ito’y pansamantala lamang. Kahit kailan ay pwedeng bumalik ang aking alaala at sa oras na mangyari ito, ang demonyo ay maaari na ulit makapasok sa aking isipan upang subukan itong sirain. Tinanong ako ni Jas kung may naalala pa ba akong iba.

Baling ko roon sa tatlong babaeng alipores nitong sinasakal ko. Kasalukuyan pa rin silang naka salampak sa sahig, while helplessly crying.. "I'll. Kill. You. One. By. One.." Then again, I smiled devilishly.. They were continue crying.. nasasalamin ko sa mga mata nila ang tumitinding takot.. Tsk.. losers.. "D-Drake..." Nagising ako sa lambing ng kanyang boses.. Baduy man pakinggan pero, naramdaman ko ang unti-unting pagsilabasan ng mga demonyong sumakop sa loob ng aking katawan.

Bawat pasok niya sa panaginip na 'yon ay saktong-sakto ang tama, pinuwersa ako sa dulo ng aking kontrol habang ang pangalan niya ang walang tigil na lumalabas sa aking bibig sa pagitan ng mga ungol. Dahan-dahang gumapang ang kamay ko sa ilalim ng aking manipis na shorts, sa mismong gitna ng aking mga hita na basang-basa at nanginginig pa rin sa tindi ng orgasm na halos maging totoo sa paggising ko. Inamin ko sa sarili ko, sa loob ng kadiliman ng kwarto ko, na ang demonyong 'yon ang laman ng isip ko.

deklara ni Torme habang nakatingin kay Gerald nang may sattisfied na itsura sa kanyang mukha. Tumango si Gerald at pagkatapos nito ay seryoso ang boses ni Torme habang nagpapatuloy siya, “Ang mga inner demon ay mga dark manifestations na makikita sa puso ng isang tao. Nakakalungkot dahil hindi lahat ng tao ay may kakahayang talunin ang mga ito. Marami na akong nakatagpong tao na sinubukang talunin ang kanilang inner demons, pero palagi silang natatalo ng mga ito at ang sumunod ay isang matinding bangungot... Gerald, natalo mo ang iyong inner demon, kaya masasabi kong lubos akong humahanga sayo!”

Bumabalik tuloy ang feelings niya noon na buong akala niya ay nakalimutan na niya ngayon. Para itong anghel at demonyo na nasa iisang katawan. Anghel sa tuwing ngumingiti ito at demonyo naman sa tuwing tititig ito nang matalim sa mga mata ng kahit na sino. "My most favorite demon," mahina niyang sambit matapos tumigil sa isang litrato kung saan kitang-kita ang matatalim nitong mga mata.

Pero bakit pakiramdam ko, mas lalo kaming pumasok sa isang mundong walang kasiguraduhan? Napa-pikit ako. Sa pagpikit ko, muling nag-flash sa isip ko ang nangyari sa eskinita kanina. Ang tunog ng nabaling buto. Ang walang-awang pagputok ng baril ni Hunter. Ang mga dugong dumanak sa semento. Isang demonyo. 'Yun ang nakita ko kanina. Pero ang demonyong 'yon... siya rin ang nagtupi ng kaniyang sariling katawan para lang yakapin ako at siguruhing hindi ako masaktan.

Hindi niya ‘yon pinansin dahil nananaig ang galit nito. “Kill that f*cking demon right now!!” galit na aniya nito. Hindi nagdalawang-isip na sugurin ang papalapit na demonyo. Ilang minuto lang ang kanilang ginawa upang patayin and demonyo. Kahit sila ay napaiwas na lang ng tingin matapos makita ang dinanas ng demi-human sa kamay ng demonyo, gutay-gutay ang buo nitong katawan at mukhang kakamatay lang nito dahil sariwa pa ang dugong lumalabas sa sirang katawan nito.

Sa bawat lingon ko sa paligid parang may nakatitig sakin dahil lahat ng pader dito sa loob ng cr ay may pinta na muka ng mga demonyo na parang nakatitig sayo tapos dadag mo pa ang pulang ilaw sa loob. Minadali ko na lang ang pagwiwi dahil tumataas ang mga balahibo kosa itsura ng cr. Pagtapos ay lumabas na ko pero napatalon ako sa gulat ng saktong pagbukas ko ng pinto ay may nakatayo na demons na harap ng pinto. Napatakbo ako ng wala sa oras dahil sa gulat. "Daddyloooooo!!" sigaw ko habang tumatakbo.

Lumingon-lingon ako pero wala namang ibang tao kung hindi ako lang. “Who are you?” “Isa ka ngang Monte Carlo, lahat kayo tuso at mas masahol pa sa demonyo.” Palakas ng palakas ang boses na para bang palapit ito ng palapit sa akin pero wala naman akong ibang kasama roon. “Stop bullsh*tting me! Nasaan ka?!” “You can't escape any of this. Wala kang pinagkaiba sa kanila.”

Muli akong napapikit ng idikit niya ang kanyang noo sa aking noo. May kung anong kidlat ang bumabalot sa aking katawan ngayon at naghihina ako dahil doon, ang demonyong 'to nanghihigop ng lakas. Pagkamulat ko ulit ng aking mata, binigyan ko ito ng masamang tingin, as in nanlilisik ang mga mata kong nakatingin sa kanyang mata.