Demoness Movie Novels & Stories

“Since you’re a monster, we’re on the same side, aren’t we? Let me introduce myself.” As she spoke, she reached out and touched my cheek. Her cold fingers, paired with the chilling aura radiating from her, sent a shiver through me. Her presence was a storm, ready to consume everything in its path. “I am Tiera Urahica Freya the Fifth, the current Demon Lord of the Tower of Doom,” she declared, her voice brimming with confidence and authority.

Hindi pa man sila nakapikit ay naramdaman na lang nila ang paglaguto ng kanilang mga buto at ang hindi mapaliwanag na matinding sakit na kanilang naranasan sa tanang buhay nila. Napatakip ng bibig si Allyce habang yakap niya ang kaniyang anak. Alam niyang wala pa sa kalahati ang pagiging masama at pagka-brutal ni Dmeon subalit... sa puntong ito ay nakikita niya kung ano talaga ang demonyong asawa. Bagay sa pangalan nito: Demon. ••• “Okay lang ba kayo?” Sa isang iglap lang ay napalitan ng malumanay at puno ng pag-aalala ang ekspresiyon ni Demon.

Naiilang na wika ko dito habang ramdam ang pagiinit ng aking mukha at nagmamadaling pumunta ng banyo at ni-lock agad ang pinto. Matapos kong maligo agad rin naman akong nagayos ng sarili. Hindi ko na rin naabutan si Altas dito sa kwarto mukhang nainip ang demonyong yun dahil sa sobrang tagal ko sa banyo. Actually sinadya ko talaga yun. Matapos kong suklayan ang buhok ko bumaba na rin ako. May naamoy akong mabango pagkababa ko. Mabilis akong nagtungo sa kusina kung saan nanggagaling ang mabangong amoy na nalanghap ko. Laking gulat ko ng makita doon si Devil. The mighty Atlas Wood is fucking cooking. Thought it's really simple and easy, but the heck! He's the notorious business man and looked

Hindi pa rin nawawala ang lambing sa boses ng lalaki pero alam nilang lahat na seryoso na yun. "Demonyo din ang hayop na to", panghuhusga ni Hannah. "Tang ina wala man lang nakaramdam sa amin na pamilya ng mga halimaw ang mga taong to, palibhasa ang gugwapo at ang yayaman". Pangalawa na sya sa nagpakita ng tunay nyang pagkatao. "Sige ngayon pa lang ipakita nyo na ang tunay nyong kulay para mas mapadali na sa akin ang pag plano". Kinakausap ni Hannah ang sarili nya.

Mas mabuting ako lang mag isa kaysa kasama ang demonyo nay un. Oo gwapo siya. Matangkad at maputi. Para siyang si Chris Hemsworth pero kabaliktaran nito ang ugali niyang ubod ng pangit. Kinasusuklaman ko siya ng husto. Maisip ko pa lang ang taong yun nag iinit na ang dugo ko. [DON ZYAIRE TORRICELLI] Nakita ko si Emma may dala dalang pagkaen kaya hinarang ko to para alamin kung para kanino ito.

At hindi man lang iyon iniisip ni Sandro dahil niyuyugyog pa niya ito dahil sa sobrang galit. “Where is she, Pierre! Where is Dominica! Damn! I will kill all of them…” galit na galit na sambit ni Sandro, nagwawala na ito. The demon is raging with so much madness… Sino ba ang hindi magwawala? His queen is missing, and no one knows –kung hawak na ba siya nina Fontanilla o patay na rin. Again… Dominica Falcon -Estevan was nowhere to be found. And it makes the devil so mad that he wants to kill someone, right now.

Hinawakan niya ang braso niya para himasin ito sa sobrang takot. 'Did the Demon smiled?' isip-isip ni Hadues dahil hindi ito makapaniwala na ngumiti ang demonyo na kinatatakutan ng kahit na sino. Mismong siya ay hindi pa nakikitang ngumiti ang isang Devon Donovan na kilala bilang isang demonyo. Hindi maiwasan ni Hadues na kilabutan sa kanyang nakita at nagawa niya na lamang pumunta sa kanyang office.

Sinundan ko ang tingin niya. Si Jasmine. Tumayo ito sa gilid ng talon, hawak ang kaniyang basang buhok habang pinupunasan ito ng tuwalya. Nakasimpleng white dress lang siya, pero kitang-kita ang natural niyang ganda. Nang mag-angat siya ng tingin at nagtama ang mga mata nila ni Demon... parang huminto ang mundo. “J-Jasmine...?” mahinang bulong ni Demon, halos hindi ko narinig.

Lumamlam ang mga matang tumingin sa kaniya ng babae at tila nakipagkarera pa ito. “What’s your name?” tanong ni Demon sa pagitan ng halikan nila ng babae. Manipis ang katawan ng babae, kahit isang kamay lang ay kayang-kayang iangat ni Demon. Kulot ang buhok at makinis ang morenang kutis. “Do I need to tell you who I am, hmp?” “Yes.” Dumausdos pababa ang mga daliri ng babae, tumigil iyon sa may puson ni Demon at marahan na humihimas bagay para mahigit ni Demon ang hininga. Malagkit na tumitig ang babae sabay ngiti.

Kinabukasan. Nagising si Demon sa katahimikan—isang katahimikang hindi normal. Walang kirot sa katawan, walang bigat sa dibdib, walang hapdi ng sugat na inaasahan niyang mararamdaman. Dahan-dahan siyang umupo at napatingin sa paligid. “Mansion…?” Napakunot ang noo niya.