Diaries And Journals Examples Novels & Stories

Ang sabi niya kasi ay importante daw iyon. Muli akong bumalik sa table ko saka ko kinuha ang diary ni Jam. It's a black notebook na leather ang notebook jacket. Agad ko rin iyong binuksan, saka ko nakita ang flash drive na nasa gitna ng mga ginupit na pahina ng libro. It's like someone made a box out of the book's pages to put that flash drive and that little notebook. It's not a diary, but she said it's a diary.

Baka may kailangan akong lutasin para sa babaeng ‘to at kapag magawa ko ‘yon, baka sakaling makabalik na ako sa tunay kong katawan. Tumayo ako at nagpunta sa study table. Naghanap ako ng puwede kong mapagkunan ng idea tungkol sa babaeng ‘to. Naghalughog ako sa mga gamit niya sa mesa at may nakita akong isang vintage journal na nakahalo sa mga notebook niya rito. Kulay yellow ito na bulaklakin ang cover. Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha.

Tumingin-tingin pa ako sa gallery nya at may napansin nanaman akong video si Trix na may hawak sa guitar. Pipindutin ko na sana para eh play kaso yung isang daliri ko eh accidenteng napindot yung back, pipindutin ko na sana yong gallery ulit ng... Woah diary, may app syang diary... Napangisi ako, ano naman kaya ang laman nito...? Ang tamad nya talaga eh no? Yung ibang babae nga sa notebook nag susulat ng diary tapos sya sa cellphone lang. Sobrang tamad talaga my gosh Trixie kailan ka ba mag babago huh!

SAHARA's Marahas ang naging pagsara ko sa diary ni Aztec. Nakakainis! Kakagaling ko lang sa coffee shop kung saan nakakuha ako ng trabaho nang mapagdisisyunan kong ipagpatuloy ang pagbabasa sa diary ni Aztec pero nabwesit lang ako. From the looks of it ay may lovelife na pala siya! Grabe lang! I can perfectly understand that I am jealous! I am envious of the girl in the terrace na sinasabi ni Aztec. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

Tumahol ulit si Pepper na tumatalon-talon. “Shut up, silly. Hindi 'yan para sa 'yo,” saway ko at pumunta sa bookshelf para hanapin ang diary ko. Yes, I have a diary I write in and talk to. Sino pa ba ang gumagamit ng diary sa panahon ngayon kung may Notes naman ang mga phone? Well, I do and I enjoy it. Hinanap ko hanggang sa makita ko ito. Nakangiting dinala ko sa kama ang diary at masayang umupo.

Nang mabuksan niya ang tila diary app ay kita niya ang napakaraming sulat na lahat ay sulat para sa kaniya. “Dear Hon,” iyun ang lahat ng nakasulat sa bawat page at may date din kung kailan niya sinulat. Kung babasahin niya ang lahat ng ito baka abutin pa siya ng maghapon dahil 6 years ago na ang iba. Sinimulan niya ang pagbabasa sa pinakamatagal ng sulat.

Itatago ko na sana kaso gusto ko talagang basahin kahit lagi niyang ibinibilin sa akin na huwag kong basahin ang diary niya. First page ay larawan naming dalawa, bumabakas ang ngiti sa aking labi habang binubuklat ang bawat pahina ng notebook niya. Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang huli niyang sinulat sa kanyang diary. "Dear Diary,

Umupo sandali ako sa kama habang binabasa ko ang mga nakasaad doon. Parang isang ito personal na diary na sinusulatan niya ng bawat pangyayari sa kaniyang buhay o kung ano mang tumatakbo sa kaniyang isipan. Wala akong gaanong napansing kakaiba sa unang pahina nito. Ngunit habang binabasa ko ito ay tila unti-unti akong nagkaka-ideya kung ano ang ginagawa niya sa araw-araw at kung sinu-sino ang mga nakakasama niya.

Tinambakan raw kasi sila ng teacher nila sa Creative Writing ng sandamakmak na assignments. Kinuha ko na lamang ang isang volume ng SPU Diaries sa lames at binasa iyon. Na-aliw akong magbasa ng mga entries sa SPU Diaries na nakaka-inspire, nakaka-kikilig, nakaka-tuwa at kung ano-ano pang nakaka. Ang saya lang basahin, lalo na iyong mga editions prior to the Internet age. Iyong experience ng mga writers noon ay napaka personal at saka mas ma-effort kaya iyong mga relationship nila mas nagtatagal.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.