Disabled People Who Became Successful Novels & Stories

“What brings you here?” He chuckled and shook his head. “Hindi ba maaaring lumapit ako sa isa sa mga henyo ng ating industriya? Hindi dahil magkakompitensya ang ating mga kompanya, magiging maramot na ako sa pagbati.” He bent forward and whispered, “Sinong mag-aakala na ang isang nakatali sa wheelchair ay titingalain ng lipunan ngayon? You are lucky to have that talent, son. Pero isipin mo, ano pa ang silbi mo kung pati ang talino ay pinagkaitan ka?"

''alam mo ba kahit nakaupo lang daw iyon sa wheelchair magaling daw mag manage ng mga movie kaya ang mga gawa niya ay pumapatok sa madla '' tumango nalang siya at nakinig sa ibang sinasabi ni Princess hanga siya sa babae dahil sa kabila ng wala itong isang paa nagawa niyang maging successful sa larangan ng industriya . '' grabe pala ang mga achievement niya sa buhay kahi ganon siya '' walang alinlangan na saad nito dahil talagang kahanga hanga ang taglay ng tulad ng babaeng mapapangasawa ng anak ng chairman .

Isang bagay na hindi nabibili ng pera, hindi nasisira, hindi siya iiwan at palagi niya kasama. Hindi alam ni Charlotte kung dapat ba ipagpasalamat niya na may ganoon mindset ang ina consider dahil sa disability nito or magagalit dahil madami tao ang tinitake advantage ang kalagayan ng ina. Hindi iyon deserve ng kaniyang ina bakit sa dami ng tao bakit ang ina niya ang kailangan mapunta sa ganoong sitwasyon at maging isa sa mga Monteveros. Kinabukasan,

Malambot ang puso ng ama niya para sa mga taong may kapansanan, dahil minsan na siyang nakawheel chair ng matagal. “At nagtuturo din siya sa mga bata na may ASD kung paano magbasketball,” dagdag ni Charlie. “Naalala ko kung paano mo ipinaglaban ang makahanap ng tamang mga coach para sa sports camp sa Dowel City na madalas mong iniisponsoran. Ginagawa mo pa din iyon, di ba? Ang sports camp para sa mga disabled na mga bata.”

humina ang boses ko sa huling salita. "I can still enjoy even though I am disabled. There are a lot of things that we can enjoy, Crystal. The things that we can feel, I truly appreciate that. Kahit makaamoy lang ako ng sariwang hangin, makarinig ng hampas ng alon, makatikim nang special delicacy ng lugar na pupuntahan natin. Ma-e-enjoy ko 'yon dahil may kaya pa kong gawin at higit sa lahat kasama kita."

Kagaya ko, si Deus Paulo ay mayro’ng Down Syndrome at Autism Spectrum Disorder ngunit kahit kailan ay hindi namin ipinapakita na hindi niya kayang abutin ang kaniyang mga pangarap. Afterall, a child or a person with special needs were still people who have dreams that were being wished to be granted with the help and support from their family and friends. We could all aim limitless as we soar high in our own rainbows. There would be no room for discouragement and weakness here. Also, family have a huge impact

Hindi ako pawisin sa kilikili, pero sa sobrang hirap ng ginagawa ko, ramdam ko rin ang pamamawis ko doon. I swear to God, once I get better, I’ll buy good food for every disabled person I see on the streets. Sobrang hirap nito, sa totoo lang. I always appreciate them, especially those who still work despite their condition, but now that I’m going through this myself, I admire them even more. I can’t just back out. Kaya ko ’to! Matinding pagdiin na ang pagkakapikit ko nang pinilit kong iusog ng isang bagsakan ang mga paa ko.

Nang makilala siya ng audience, naalala agd nila ang major ski accident na nagbigay sa kanya ng paraplegia. Kaya, nananabik silang lahat na makita ang paggaling niya. Alam na nila na kayang gamutin ng pill nag Parkinson’s disease. Kaya rin ba nitong gamutin ang paraplegia at spinal cord injury?

Ayaw niyang pagtawanan siya ng dating asawa at hamakin. “Pwede ka niyang maging katulad. Pwede mo siyang gayahin, Oliver habang nasa madilim na landas at pakiramdam ay wala ng katapusan ang kanyang paghihirap. Siya ang gawin mong inspirasyon. Ano naman kung disable ka na? May kamay ka pa. May mata. May boses. Pwede ka pang mabuhay ng normal.”