Quotes About Special Education Novels & Stories

“At para sa batang kasing-edad niya, napakalakas ng sense of care niya para sa mga tao sa paligid niya. Lalo na sa mga kaibigan niya.” “Hindi nakakapagtaka na gustong-gusto siya ng mga bata, inside and outside the classroom.” Nagpatuloy si Tanya sa pagkuwento tungkol sa iba pang estudyante. Iyong mga may espesyal na pangangailangan o may kakaibang talento. Masigla ang boses niya habang nagsasalita, halatang iniisip na nakikinig nang mabuti ang bisita niya.

“When it was hard to find a job, ni-refer ako ni Tito Ernie sa isang daycare. The school takes care of special children. ’Yong iba, may autism and down syndrome. Most, may learning disability. Surprisingly, I like children. From being just a psychologist when they needed one, I became a teacher. We developed modules and learning aids for them.” Hindi sapat sabihing laglag ang panga ni Adam sa kanya. Natigil ito sa pagsubo. Ang akala yata nito ay talagang bulkang sasabog lang siya. Well, it may surprise him but she’s the type who seriously gets the job done when given one. “Ano?” aniya rito. “Akala mo, baliw lang talaga ’ko at walang ibang ginagawang matino sa buhay?”

Kagaya ko, si Deus Paulo ay mayro’ng Down Syndrome at Autism Spectrum Disorder ngunit kahit kailan ay hindi namin ipinapakita na hindi niya kayang abutin ang kaniyang mga pangarap. Afterall, a child or a person with special needs were still people who have dreams that were being wished to be granted with the help and support from their family and friends. We could all aim limitless as we soar high in our own rainbows. There would be no room for discouragement and weakness here. Also, family have a huge impact

"Ayoko! Busog na ako sa pang-iinsulto mo!" "I said sit down," may diin na niyang sabi pero nakangisi pa rin. "If you want to talk about your education, we can talk. But don't expect me to magically turn you into a genius overnight just because you're mad. If you want to finish your degree, you'll finish it where you started. I already made sure your professors will give you the special treatment you deserve as my wife." Lalo akong nagngitngit. "Special treatment?”

Palagi n'yang ino-obserbahan ang kondisyon ng anak kaya alam niya kung nagbabago ito. Tama, gumagaling na ito. "This is a good sign," ani Sandra na kumikinang ang mata sa tuwa, "siguro pwede na siyang dahlin sa special school. Puro psychology graduates ang mga teacher doon at maalaga pa. Kayang-kaya nila tulungan si Baby Angel mag-improve." Matagal muna siya nag-isip. Pwede niyang ikonsidera iyon. Hindi niya pa rin mahanap ang misteryosong psychologist kaya mas mabuti na papasukin niya sa special school ang anak.

"Kasi kakaiba siyang sumagot eh, masyadong sharp ang dila niya." "Ay sir, hindi po ba kayo nainform? si Andrei po ay ang unang batch ng may mga special cases na tinanggap nyo dito. Sila po ay may mga autism with high intelligence po. Matalino po siya kaya dito napadpad sa department nyo. Akala ko po sir alam nyo." Aaah. muntik ko ng malimutan na nagjoin kami sa program ng gobyerno na maghire ng mga taong may disability na mataas ang ability. Kaya pala laging kakaibang sumagot ang isang yun.

Bakit parang ang lalim pakinggan? “H-Hindi,” mahina kong sagot. “Good,” tugon niya. “Kasi kung may magpapabagal man sa’yo, hindi ako ‘yon.” Sandaling natahimik ang paligid. Hindi ko alam kung mas malamig ba ang hangin o mas mainit lang talaga ang pakiramdam ko. “Listen,” dagdag niya, seryoso na ulit ang tono. “Esports has a timeline. Lahat tayo may peak. Pero education? That stays. Kung gusto mo pareho, we make it work.”

"You should be thankful that I am teaching you these things. It means, you will be smarter than those stupid people in town." "Aiden..." Puna ko naman dahil hindi ko mapigilan na hindi sumabat. I don't want him to insult people just because they lack knowledge. It's not their fault that they don't know these things. "Never look down on people because they don't know things that you do. They only lack education, but they are not stupid." I uttered while I entered the living room.

sabi ng guro. Nanrindi ang tainga ni Kira at konti lang ang naunawaan niya. Pero lalo siyang nairita sa naririnig na komento ng mga kaklase niya, lalo na ng babaeng umagaw sa atensiyon niya. “Bakit hindi siya nag-enroll sa school for special child? Duh! She’s not fit in here,” wika ng babae, nagpaikot pa ng mga mata. Nakaupo ito sa gitnang hanay ng mga silya.

“Kaso masyado akong abala dahil ako pa lang naman ang nagpe-prepare ng mga product namin.” “But you have time now, right?” Tumangu-tango ako. “I have but I am too old to go to school.” “It is not like a normal school, Asper,” he said. “It is more like a seminar or training. It will only take at least one to three months. Besides, there is no age limit to acquire education. Kahit anong oras ay maaari kang mag-aral. Iyon ay kung gugustuhin mo lang naman.”