Distant In Tagalog Novels & Stories

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Social distancing kasi may covid pa. "Hoy pre atras! may covid pa kaya social distancing muna." hindi ito umatras bagkus ay mas lumapit pa. Mariin nya akong kinatitigan, at dahil umiral na naman ang aking kalokohan nakipagtitigan ako sakanya. If he wants to play around then I'm in. "I want to kiss you." Napatalon ako sa gulat. "G-Gago ka b-ba?!"

"How come it's so far? Tanong ni Hugo sa tonong hindi naman naman nagrereklamo,parang nag comment lang. "Siguro" Paano ba niya sasabihin ang gusto niyang sabihin sa English? "The doctor want to be far away from their mistakes."

Saglit na nag-isip ang matanda, " sa pagkakatanda ko ay sa ibang bansa. Hindi ko lang matandaan kung anong bansa. " 'ibang bansa?' natigilan ang binata sa naririnig. Papaano niya mahahabol ang kapatid kung napakalayo nito sa kanya? Kung nasa ibang ibayo ito? Lunok ang laway na kinakalkula niya sa isipan ang perang naipon. Para sana ito sa pag-alis ng kanyang ate pero mas mahalaga ngayon na makausap niya ito sa lalong madaling panahon.

Hindi niya alam kung ano ang isasagot niya dahil wala siyang tiyak na pupuntahan. Bumuntong-hininga siya. "Dalhin niyo ho ako sa pinakamalayong maaabot niyo." Napakamot ang matandang driver sa ulo. "Ah, eh... saan naman iyong malayo na 'yon?"

Ibig sabihin ay nakikinig talaga siya sa akin o interesado siya sa buhay ko. Nakakalungkot man pero mahina talaga ang signal sa amin dahil isla ito na napapalibutan ng Bundok Makiling kapag kapag nilagpasan mo ito ay nasa Laguna ka na. Ang lugar kasi namin ay nasa pagitan ng Batangas at Laguna pero mas lamang ang distansya niya na pasok pa rin sa Batangas. Kadulo-duluhan nga lang. “May telebisyon ba sa inyo?” tanong niya.

curious kong tanong. Agaran ang pagtango ng matanda. “Marami doon kaso naiwan kana! Sa kabilang isla pa yon!” sagot niya. Agad siyang lumayo sa akin at lumapit sa gilid ng boardwalk. May kinawayan siyang bangka. Kita kong kinausap niya ang lalaking sakay doon bago siya lumapit sa akin. “Ayan si Darius! Sumama ka sa kanya. Taga roon yan hija,” seryoso niyang sinabi.

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.

“Hindi ko alam kung kailan, saan, at bakit pero totoong mahal na kita. Siguro masyadong mabilis para sa iba pero anong gagawin ko, ito iyong nararamdaman ko. Ang tagal ko nang gustong sabihin sa’yo pero hindi ko alam kung papaano. Ni sa panaginip, hindi ko inakalang matotorpe ako. Pagdating sa’yo nag-sy-syntax error ‘yong utak ko.” “Sabi sa akin ng mga kaibigan ko, dapat daw sabihin ko na kasi kung minsan hindi sapat na iparamdam lang, kailangan sinasabi ng diretso para magka-intindihan.” “Sabagay, mukhang kailangan ko na ngang umamin sa’yo para ma-i-set mo na ‘yong directed distance sa pagitan nating dalawa. Set the initial distance between us, kung positive ba o negative, then direct me wh

Kinarga niya si Sara at umalis patungong faraway place. … Samantala, nasa 30 kilometro sa hilagang silangang bahagi ng Lunar Hilli sa isang kagubatan, umiiyak at buong lakas pa ring tumatakbo sina Dax, at ang iba pa. Pagod na pagod na ang lahat pero hindi sila huminto. Alam nilang maaari silang abutan ng mga tao mula sa Endless Sky Organization!