Distant In Tagalog Novels & Stories

seryosong tanong ko "Island. Yeahhh, nandito tayo sa isang Isla na malayo sa kabihasnan at ang paraan lang para makaalis sa lugar na ito ay ang dumaan sa malawak na karagatan na iyan or sumakay n chopper." nakangiti nitong sagot sa akin

MARAHAN inilibot ni Dhal ang paningin sa lupang kinatitirikan ng magiging tahanan nila. Hindi katulad ng bahay nila sa siyudad ay napakalayo ng kabihasnan ang lugar kung saan sila maninirahan ngayon. Halos limang oras din ang naging biyahe nila. Kahit pagod ay worth it naman, dahil natitiyak ni Dhalia na hindi na sila masusundan doon ni Rodel.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

ELENA POV Malamig ang sahig ng apartment sa Cubao, pero mas malamig ang pakiramdam ko habang nakatitig sa burner phone na hawak ko. Naputol na ang linya ni Dante. Ang huling narinig ko lang ay ang hingal niya at ang utos na pumunta kami sa Bicol. Bicol? Napakalayo niyon mula rito.

Hindi ko na siya pinatapus magsalita at sinunggaban ko agad ang labi niya. Hinalikan ko siya na para bang nauuhaw ako sa laway niya. Sa pagkakataong ito, hindi lang bridal kiss ang ginawa ko. French kiss ang ginawa ko sa labi niya. Gisuyop nako iyang hangin ug laway. (Bisaya).Sinipsip ko ang hangin at laway niya.

Gusto niyang pagbutihin ang kanyang cultivation at bumalik sa Aeternus District para maghiganti. Matapos itong pag isipan, sumagot si Saachi, "Pumunta tayo sa Distrito ng Theos. Ang Distrito ng Aeternus ang pinakamahina sa Siyam na Distrito ng Endlos. Ang Distrito ng Theos din ang pinakamalayo sa Distrito ng Aeternus. Maaari tayong magtago doon at mag cultivate." "Sige, ayos lang sa akin ang anumang desisyon mo," Sabi ni James.

"Hindi na kailangan. Halata masyadong sa mukha mo." "Attentive. I like it." "Kung wala ka ng sasabihin, Sir. Pwedeng ibaba mo na ako? Hindi ba uso ang social distancing? Or personal space? Kanina ka pa lapit ng lapit parang linta." "Are you calling me leech?" "Translate mo nga." Mahina nitong sinabunutan ang sarili. Ang cute mapikon.

paliwanag ni Lance. Matamis na ngumiti si Claire sa kanya. "Kakayanin natin ito, mahal ko. Nasa digital age na tayo, kaya hindi na malaking isyu ang long-distance relationship sa loob ng apat na taon. Pero ipangako mong apat na taon ka lang doon, ha? Huwag mong lalampasan ‘yon, kundi mababaliw ako!" natatawang sabi niya.

gusto nalang nyang magtago kung saan malayo sa binata. Hindi naman sya ganon kaliit pero bakit hindi nya maabot ang binata!? Argh! nakakainis na nakakahiya! “You're too far kasi” pigil tawang tugon ni Cairan sa dalaga at pinigilan eto gamit ang paghawak sa kamay neto.

Pero hindi niya pinaramdam na sagabal ako, kahit minsan man. Bahagya akong lumayo sa yakap niya, pero nanatiling malapit. Sapat lang ang distansya para masdan ko ang kanyang mukha. Seryoso, pagod, pero buo ang determinasyon. "Thank you for helping me, Nathan," mahinang wika ko.