Do You Know Me Novels & Stories

Hindi na ako masyadong nag-isip at ilalapag na sana ulit ang cellphone ko nang mabilis ulit 'yong tumunog. :Ain't sure that's why you put “?” :Yeah, cuz u're a stranger. :Well, that's odd 'cause I thought you knew me… Kumunot ang nuo ko dahil sa sinabi niya. :Do you happen to know me? I got curious and interested at the same time about this conversation. :I thought… :Never heard of your name though… :Your name is Fatima…. I thought you're someone I used to know. :Oh, okay. There's a lot of people named Fatima around the world haha

I know that man and I know that he is a relative of Myca. Damn… it… Nainis lang pala ako sa wala!

"Well.. bakit hindi mo papuntahin dito ang boyfriend mo sa araw na iyon para hindi ka niya kulitin?" Natigilan siya. Oh, she would definitely do that, only if she knew where to find the guy. Sa dami ba naman ng branches ng Father Pio Pizza, hindi niya alam kung saan naka-assign ang antipatiko pero muy simpatiko na lalaking iyon. Besides, hindi niya alam kung papaano ito hahanapin lalo at hindi naman niya alam kung ano ang pangalan nito.

Tahimik lang siyang nakatingin kay Munde ng ilang minuto bago sumagot. “I don’t know.” Sagot niya na ikina taas ng kilay ko. Anong I don’t know? Hindi mo alam na pamilyado ka na o hindi? Anong klaseng sagot ba iyan? Yes or no lang naman, what do you mean you don’t know?

sarkastikong sabi ko. I guess, it's also the time for me to learn how to cook. If I were to live alone after our divorce, I'd like to cook my own food. Saturday came in a blink of an eye. I'd rather wish for this day to have not arrived at all. I'll be meeting my husband's parents tonight. I've met Tito Henry in most occasions but we only exchanged pleasantries and no whatsoever conversation was formed. What I'm most worried about was his mother. I've never met her, not even once. Ang kilala ko lang ay iyong si Callum, Hunter's half brother.

Kailan pa? “Do you know who she is?” I asked in a cold voice. Hindi siya umimik kaya mas lalong dumagdag ang kutob ko na maaaring alam niya kung sino. Kung alam niya, sabihin na lang niya. “Do you know her, do you?” ulit ko na may diin sa bawat salita. Napalingon naman ako sa dalawa na nakatitig lamang sa akin kaya umiwas ako ng tingin.

'Ano bang problema non' Ayaw ko naman isipin na nagseselos siya, pero yun ang nakikita ko sa ikinikilos niya. Hindi ko na lang pinansin dahil maloloka talaga ako sa kakaisip sa abnoy na yon. Mabuti na lang at saglit lang kami sa meeting dahil talagang tambak ang trabaho ko ngayon. At habang abala sa trabaho may biglang nagtext sa akin na unknown number from; 0916******* Hi Amira! it's me David. Labas tayo kapag hindi ka na busy, i miss you!

Napatingin ako sa kanya at napaisip, kilala nya kaya ako? “Yes?” ang tanong ko. “Ang tagal mong nawala ah,” “Excuse me?” ang tanong ko. So kilala niya ako dahil parang napaka casual ng pakikipag-usap niya sa akin. “Galit ka ba sa akin?” ang tanong niyang nakangisi. “I’m sorry pero, do I know you?” Napepreskuhan ako sa kanya at hindi ko alam pero parang may kung anong meron sa kanya na hindi ako kumportable.

Sinasampal kasi siya ng katotohanan na hindi niya pa talaga kilala ang sarili niya. "Sino ako kung ganoon?" panunubok niya rito. Mukha itong natigilan at napatitig pa sa kanya. Tila ito nag-isip kung sasabihin ba o hindi ang nasa isip nito. Pagkaraan ay tumikhim ito kaya't naalerto siya. "I don't exactly know you, but I have ways to find out," kalmadong bigkas nito.

Ngayon na may anak ako? "Hindi ko alam kung anong sinabi sa'yo ni Mommy at Daddy at wala akong balak na alamin iyon. Kaya pwede ba? Tigilan mo ako," malumanay kong sagot. "Alam kong wala kang iba habang tayo, Reisha. Don't lie to me," sabi nito. "Huh? Nakakalimutan mo na bang we're just fuck buddy before?" Natawa ako sa sinabi. Fuck buddy? Really? Are you really going to fool yourself, Rei?