Don't Be Sorry

Edraly Bernardino was trying to work hard for her family. She's a bread winner since she was nineteen years old. Isa siyang Supervisor sa isang BPO company. Some people thought that she's snob and mataray, ngunit sa first impression lang iyon. She's kind and sweet sa mga taong malapit sa kaniya. She meets this playful playboy named Ròisìn Ryker Lefebvre on a vacation trip. In the first day, he keeps on hitting on her and saying he loves her. Sino nga bang maniniwala sa I love you niya kung sa unang araw pa lang na pagkikita nila ay mahal na agad siya nito. "You're just a fuck boy, and sorry to burst your bubbles but I don't like you. So, will you please back off and let go of me?" she said while glaring at him. Ngunit imbis na matakot ang lalaki ay nginisian lang siya nito at kinindatan. "I love you, Miss. Mas lalo mo akong pinapahulog sa'yo," he said then he gave her a flying kiss. Marami siyang pangarap sa buhay at ang maging asawa ng isang bilyonaryo ang hindi kabilang sa pangarap niya.

"You left without saying a word, Ciana. Hinanap kita, naghintay ako. Umasa akong babalikan mo 'ko dahil baka sakali na maisip mo ako," napatitig ako sa mga mata niyang kulay kayumanggi ngunit lumuluha. "Tapos ngayon babalik ka na para bang walang nangyari?" nakagat ko ang ibabang labi kasabay ng pagyuko sa kaniyang pangunguwestyon. "Sinisisi mo 'ko kasi hindi kita magawang kausapin ng maayos? Pansinin tulad nang dati?" napapikit ako ng matapos niyang sabihin iyon ay hinampas niya ang pader sa aking tabi. "You think I'm okay? Nasasaktan ako Ciana, kahit sorry man lang galing sa mismong bibig mo wala akong natanggap." Tinitigan ko siya ngunit ako mismo ang nasaktan nang umaagos na ang luha sa mga mata niya. "I'm sorry," mahinang sabi ko. "This is not the right time to do that, because I can't f-forgive you for l-leaving me." Malamig niyang sabi ngunit bakas ang hirap sa pananalita. "Mahal kita at nakalimutan kong may gusto ka nga pa lang iba," hindi ko siya makapaniwalang tinitigan dahil sa sinabi sa akin. "I'm leaving." Paalam ni Mateo tapos tumango at lumabas na ng kwarto.

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.

Forgiving someone who destroys us is one of the hardest things to do in this world. Forgiving someone requires a lot of courage and time, as well as healing from your painful past. Madaling sabihin ang salitang "I'm sorry" pero mahirap ito tanggapin lalo pa't binugbog ka ng sakit. Kakayanin mo bang magpatawad sa kabila ng mga masasakit na pangyayari sa buhay mo? O susuko ka na lamang at maghihintay sa paglaho mo? I am Anna Lucia Veranda, a student, a not-so-obedient daughter, and a girlfriend of Santrius Mikael Aquino. Are you willing to witness how I will face all my catastrophes in life after losing everything I have?

“I need you. Babayaran kita, just name your price, after.” Umiling si Carol, “N–No, don’t– huwag kang lalapit.” mariin na tugon ni Carol, habang unti-unti siyang nakakaramdam ng pagkahilo at pinipilit na lumalayo siya sa estrangherong lalaki. “Wala pang babaeng tumanggi sa akin ng ganito. Sorry, Miss, but I won’t let you go that fast– not now that I need you, bago pa ako magkalat ng eskandalo sa labas.” — Carol is secretly married with someone na hindi niya pa kahit kailan nakikita. Dalawang taon na silang kasal, pero sa picture lang, tapos bata pa roon ang asawa niya sa picture. Nang araw na kikitain na niya ang kaniyang asawa sa condo unit nito ay aksidente siyang napagkamalang bayarang babae ng isang lalaki, at ipinasok siya sa isang unit na may tila isang lasing at naka-drogang lalaki. After that night, tumakas siya at takot na takot na mahanap pang muli ng lalaki. Not knowing that is her husband! Laking gulat niya ng pag-uwi niya sa bahay ay annulment papers ang naghihintay sa kaniya. She thought she would be free now, ngunit ang hindi niya alam ay nakatakas man siya sa kaniyang asawa, pero nabaliw naman ito sa kaniya dahil sa gabing may nangyari sa kanila at pilit na ipapahanap siya sa mga tauhan nito! Kapwa nila hindi alam na mag-asawa pala sila!

A supposed to be small mistakes, makes everything complicated for Matilda. A perfect day with the perfect people around her, it was supposed to stay that way but a guy named Gideon Martinez came to the picture. A good day turned into a nightmare when she ruined Gideon's business meeting. Gideon doesn't take sorry, a ruthless young man. He always think that a single mistakes means a big consequences.

Ang camp na sinalihan ni Drica is one of the most known camp of the whole world. May mga taga ibang bansa na troopers ang sumali sa camp, pero mostly lahat ay taga Oxford City ang sumali ng camp. Si Drica ay isang mabaig at mahinhin na nanae sa mata ng mga kakilala niya. Dahil sa kabaitan niya, yung taong mahal niya ay gumawa ng isang napaka sakit na tragedya, na ang kapalit nun ay ang pagkawala ng dalawang importanteng tao sa pamamahay nila. She lost those two special person in her life because of taking his risk. She planned to let them taste their own medicine but, will she really do that? Or will she take his risk again?

"She had me at my worst. You had me at my best. Pero binaliwala mo ang lahat... and you chose to break my heart." Napasinghap ako sa kanyang sinabi habang ang kanyang mga mata ay walang buhay na nakatingin sa akin. Hindi ko man gustong masaktan siya pero kailangan kong gawin dahil alam kong sa huli masasaktan ko rin siya. Ngiti na lamang ang binigay ko sa kanya habang pinupulot isa-isa ang damit kong nakakalat. "Sana maging masaya ka. I'm sorry." "I am, Ali, masaya ako sa kanya." Tuluyan ng tumulo ang luhang pinipigilan ko at tanging narinig ko lang ang pagsara nang malakas na pinto. "I'm sorry, Xerxes... I'm sorry!"

Scianna Alexandria G. Castañedo "I'm sorry, but with all due respect, we still have a patient and it's still working hours. We should not do the catching up when we're working." Ngayong nakaharap na siya sa akin ay kitang kita ko ang galit sa mga mata niya. You still mad at me huh? You still can't forgive me..

"If choosing the darkness is the way to be with you, then I will. It's either I'll face the same faith or I'll die in peace and let your shadows buried in the depth-down truth of my mind. I want to taste your deadly bloodline then if this is the last time." "Roses are Red, Violets are Blue Baby, I'm sorry? But I need to let you go."