Drive-bys Novels & Stories

Binabangga kami sa tagiliran, pinauna pa man din namin ang aming back up para bantayan sila Aya. "Mag concentrate ka lang sa pag drive at huwag mo kaming alalahanin," kako sa driver bago binuksan ang bubong nitong sasakyan. Pinagbabaril ko ang mga bumabangga sa amin, napangisi ako ng sumemplang ang mga ito sa magkabilaang gilid. Nasa ganoon akong tagpo ng biglang may bumaril sa akin, nagulat ako kaya nabitawan ko ang baril kaya natumba ako papasok.

Inabot niya sa driver ang isang blue bill, binanggit ang address na pupuntahan niya at tumahimik na lang pagkatapos. Kinuha ng driver ang pera at saka napapailing na nagsalita. "Medyo kakaiba kang bata, ha?" Hindi pa rin ito pinansin ni Braylee at nanatiling seryoso ang mukha. Pagbaba nila sa pupuntahan, magalang siyang nagsalita sa driver. "Salamat po, kuya." Kumaway lang ang driver kay Braylee bilang pagba-bye. "Wala yun, umuwi ka na agad ha? Baka nag-aalala na ang pamilya mo sa 'yo."

Walang puno ang patungo sa apartment nilang magkakapatid. "Malayo pa ba tayo, Manong?" Naiintindihan naman niyang hindi puwedeng bilisan ng driver ang pagmamaneho dahil basa ang mga kalsada. Pero bigla ang pagsalakay ng kaba sa kanyang dibdib na hindi niya matukoy kung para saan. "Malapit-lapit na, Ma'am. Pasensiya na't madulas ang daan at baha sa ilang mga highway kaya kailangang maghanap ng ibang malulusutan."

Sana mamaya na. Sumakay ako ng taxi at umupo sa likuran. Habang nasa taxi, panay naman ang boso sa akin ng drayber. Palibhasa’y abala sa pag-iisip kay Ryan, hindi ko napansin ang pag-atras ng aking mini-skirt kapag nagkaupo, hindi ko rin napansin ang drayber na kita na nito ang aking panty. Maya-maya pa dumating na rin ako sa mall bago bumaba at kita ko ang bukol sa harapan ng driver ng magbayad ako.

May isang sasakyang biglang pumarada sa tabi namin at agad siyang sumakay roon. “Alis na po ako, Ma’am Daisy. Tawagan niyo na lang po si Mr. Torres.” “Wait—” Ngumiti lamang siya at saka kumaway. At bago ko pa man siya mapigilan, pinasibad na ng driver ang sasakyan palayo. Naiwan akong nakatayo sa driveway habang nakatingin sa puting Maybach. Napabuntong-hininga ako nang malalim. “Seriously?”

Agad sumakay doon ang babae at lumayas na. Kumusot ang ilong niya nang makitang biglang nag cancel ang driver. P utsa! Maga-alas onse na, saan siya sasakay? May bumusina sa kanyang likuran. Ahmed on his Aston Martin angled his head. “Come on, I’ll drive you home.” Hindi niya ito pinansin bagkus ay sumubok ulit sa Grab App. Sa kanyang pagkadismaya ay wala siyang mahanap. Nagsimula na rin umambon.

Hindi naman nagtagall ang mga order niya kaagad din dumating ang mga ito, ibinaba niya lang ang mga iyon sa passenger seat at nilisan na niya ang lugar. Pagkalabas ng drive thru ay ekspertong nag-overtake siya sa van na nasa harapan niya at ganoon din ang ginawa niya sa iba pang mga sasakyan kaya naman in no time ay narating niya ang Batangas State Hospital. Pinarada niya lang ang kotse niya at kinuha ang mga binili niyang pagkain at ini-lock na ang pinto bago bumaba sa sasakyan.

BINABAYBAY niya ang daan pabalik ng mansyon, naabutan siya ng rush hour kung kaya’t naiipit siya sa traffic. Nag-right turn siya upang umiwas sa traffic; medyo malayo nga lang kumpara sa service road na kaniyang tatahakin. Nasa kalagitnaan na siya ng biyahe nang mapansin niya ang USV van na nakaharang sa kaniyang dinaraanan. Mga ilang kilometro ang layo niya dito. Idinungaw niya ang kaniyang ulo sa bintana upang tingnan kung ano ang nangyari. Pinatay niya ang makina ng sasakyan at tinanggal ang seatbelt upang bumaba, ngunit bago pa siya makababa ng sasakyan ay may lumapit sa kaniya. Nakasukbit ang baril nito sa beywang at walang takot na ibalandra ang M45 na baril sa publiko. Walang masyadon

Sinaktan ang driver na dapat amg dadrive para rito. "Saan na ngayon ang sinsakyan niya?" balisa niyang tanong, kumakabog na naman ang dibdib niya. Nasa sukdulan ang takot, malalalim ang paghinga niya. "San Andreas highway po, sinusundan nadin namin ngayon." pagkarinig noon ay agad niyang tinahak ang daan papunta doon. Mabilis ang takbo niya. Rinig na rinig niya ang magkabilaang busina dahil bukod sa lagpas sa speed limit na 60 kilometer per hour— he's driving 350 kilometer per hour. Pageywang - geywang ang takbo niya. Nag-oovertake sa lahat ng sasakyang nadadaan niya. Wala na siyang pakialam.

Mabilis niyang pinatakbo ang sasakyan, umaasang makakahanap siya ng shortcut para maabutan ang van. Samantala, sa loob ng van, pilit na kinakalma ni Dianne ang sarili. Ang kaninang determinasyon niya ay unti-unting nadadala ng takot habang nararamdaman niya ang masamang intensyon ng mga tauhan ni Ruby. "Malapit na tayo," sabi ng driver sa mga kasama nito, na nakangisi habang tumitingin sa salamin. "Siguraduhin niyong walang makakaligtas dito, lalo na 'yang babae."