Drive-bys Novels & Stories

sabi ng driver, “ready na po ba kayo emotionally?” Napatingin siya rito. “Bakit?” “Kasi masakit ang katotohanan.” “Kuya, magmaneho ka na lang.” Napakamot sa ulo ang driver. Habang tumatagal ang biyahe, mas lalong kinakabahan si Cassandra. Papasok sila sa business district. Unti-unting kumunot ang noo niya. Hanggang sa bumagal ang itim na kotse.

Napakabilis ng pagmamaneho nila na ang taxi driver ay nagmaneho ng kotse sa gilid dahil sa pagkabigla, halos mabangga ang mga bundok sa tabi ng kalsada bilang isang resulta. "Paano ka nagmamaneho? Bulag ka ba? Napakataas ng mga kalsada sa kabundukan. Sinusubukan mo ba To die by so recklessly driving that like?" sigaw ng drayber matapos niyang ibaba ang bintana. "Kaya paano kung Nagmamaneho ka ba ng mga marangyang kotse? Ang mga taong katulad mo ay mamamatay sooner or later."

Naniniwala siya na si Brian ay nagkataong nakasalubong lang siya sa isang drive out gamit ang kanyang sariling kotse sa kanyang day off. Ang mga ilaw sa sasakyan ay malabo. Si Brian ay kinakausao siya paminsan-minsan, tinatanong siya ng mga napaka-normal na katanungan tulad ng "Pagod ka na ba?" o "Kumusta ang trabaho?"Ang dalawa ay mahinahon na sumang-ayon na hindi ito banggitin kay Mark Tremont.

Drive safely. Kumabog ang dibdib niya sa huling pangungusap ng text message nito. “Drive safely” daw. Gusto nitong mag-ingat siya. May kaunting ngiti ang sumilay sa labi niya at saka napailing. Kinuha niya ang bag niya, nagpaalam na sa mga katrabaho at saka nagtungong parking lot para makabyahe papunta sa kumpanya ng mga Fuentabella.

Mas binilisan ko ang pag drive para di nila ako maabutan. I drift my car habang papaliko dahil merong check point sa mga estudyante na tatakas. I go to my secret way na kahit si Seven at Mom ay di alam ang lugar na ito. Malawak ang Crayson Street. Habang mas bumibilis ang pagtakbo ng sasakyan ay masukal ang lugar na ito kaya medyo nakakabahala, mas binilisan ko ang pagtakbo ay biglang may tumawid na pusa at nabangga ko. Squeeaaakkkk!!

Inilabas ko ang maliit na notebook na pinaglalagyan ko ng mga contact informations na kailangan ko. Nagtawanan kaming lahat. Si Popoy ang nakatokang driver ko pag-aalis ako ng hasyenda. Napakamot siya sa kanyang batok at dinepensahan ang sarili. Hindi pa ako ganoon kahusay magmaneho at— takot pa sa mga naglalakihang mga sasakyan. Ewan ba, ninenerbyos ako sa tuwing may bubusina sa kalsada. Pakiramdam ko, pinapatabi nila ako dahil sa sagabal ako at mabagal pa.

Sinubukan nitong kunin ang atensyon niya pero hindi pa rin niya narinig ang tawag nito. May Grab car na nagaantay sa kanya kaya pagkaibis niya sa loob ay agad na dumiretso na siya pauwi. Siguro tama lang ang suggestion sa kanya ni Magi na bumili ng sarili niyang kotse pero tamad talaga siyang matutong mag drive kaya bahala na. May pera naman siyang panggastos eh kaya okay lang din. Ilang oras din ang binaybay nila nang makarating siya sa bahay niya, hindi na siiya nagabala na maybigay ng bayad sa driver dahil credit card naman ang gamit niya sa pagbabayad.

Napanatili ng driver ang isang mas mabagal na bilis kaysa sa bilis ng paglalakad ni Hailey upang maiwasan ang pagtuklas at matiyak ang kaginhawaan ni Travis sa kotse. Ibinaba ni Hailey ang kanyang ulo at sinundan ang navigation sa kanyang telepono upang mahanap ang pinakamalapit na hintuan ng bus, sa wakas ay naunawaan niya kung bakit walang mga bus sa paligid ng lungsod. Ang tirahan ng Blake ay sumasakop ng masyadong maraming lugar, na nagpapahirap sa pampublikong transportasyon na gumana nang mahusay.

Saglit lang din ang pagsalansan niya ng mga gamit sa likod pagkatapos n'on ay umalis na kami. Nanibago ako kay Toby habang nasa byahe. Himalang hindi ito nag-iingay, ni umimik ay hindi nito ginawa. Sasagot lamang siya kung tatanungin mo at limited ang words na sinasagot niya katulad nung tinanong ko kung gusto niyang mag-drive thru, tanging 'yes, love,' lang ang sinagot nito. Kailangan ba dapat laging nagd-drive 'to, mukhang maayos siya sa tuwing hawak ang manibela.

“Aright. Hindi ako kikilos dito. Kahit paalisin nila ako dito. Hindi ako aalis!” “Bahala ka. Buang.” Tumawa lang ito kaya mabilis na siyang nagpaalam. Alam niyang mattraffic na siya kaya nag-drive thru nalang siya upang makakain sa daan. Habang kinakagat ang burger ay naalala ni Rana na itext si Bryson. Ngunit hindi na siya makakahinto dahil abala na siya sa pagddrive. Ayaw na niyang tumigil dahil baka abutan na naman siya ng traffic.